Ürün fikirlerinin büyük çoğunluğunun ya hiçbir zaman pazara ulaşmadığını ya da istenen getiriyi sağlamadığını belirten pek çok istatistik vardır.
Bu istatistiklerin doğruluğunu tartışmak istemiyorum; ancak çeşitli ürün geliştirme görevlerindeki 8 yılı aşkın deneyimimden yola çıkarak şunu söyleyebilirim: başarılı her ürün, bir ürün geliştirme süreci izlenerek geliştirilir.
“Ama ürün geliştirmek yaratıcı olmayı gerektirir! Yaratıcılığı boğan bir sürece beni zorla dahil etmek istemenizin nedeni ne?” diye sorabilirsiniz. Evet, ürün geliştirme yaratıcı bir uğraştır; ancak yaratıcılık kendi başına bir amaç değildir.
Ürün geliştirirken aradığımız şey inovasyondur ve
inovasyon = yaratıcılık + amaçtır.
Yaratıcılığımızı yönlendirmeliyiz; böylece yalnızca ilginç ürün fikirleri ortaya atmakla kalmaz, aynı zamanda kavramlara dönüştürülebilecek ve pazarla ilgili başarılı bir ürüne geliştirilebilecek fikirler de üretebiliriz. Böyle bir süreç, son derece yaratıcı çalışmalarla sıradan, hatta basit görevlerin bir karışımıdır. Bunların tümü dikkatimizi gerektirir. Ancak insan olarak zihinsel kapasitemiz sınırlıdır. Sabah rutinleri bu yüzden çok önemlidir: Her gün üzerinde hiç düşünmek zorunda kalmadığım anlamlı varsayılanlara sahip olursam, kalan zihinsel kapasitemin çok daha büyük bir bölümünü yaratıcı çalışmaya ayırabilirim.
Ürün geliştirme sürecinin gücü burada yatar.
Ürün geliştirme sürecinin ayırt edici özelliği, her aşamada tamamlamamız gereken ve aksi hâlde kolayca unutabileceğimiz, ancak doğru yolda kalmamız açısından kritik olan bir görevler bütünü sunmasıdır. Süreç bize bir “anlamlı varsayılan” planı sağlar; böylece insanlar olarak ürün geliştirmenin yaratıcı kısımlarına daha iyi odaklanabiliriz.
Bu makalede de size bunu nasıl yapacağınızı göstereceğim.
Ürün geliştirme nedir ve ürün geliştirme süreci nedir?
Ürün geliştirme ile ürün yönetimi arasındaki fark
Ürün geliştirme hakkında konuşurken doğru bağlamı oluşturmak ve kafa karışıklığını önlemek için şu soruyu yanıtlayarak başlayalım: ürün yöneticisi ne yapar ve ürün geliştirme nedir?
Ürün yönetimi, bir şirketin ürün portföyüyle ilgili TÜM faaliyetleri kapsar.
Ürün geliştirme ise ürün yönetiminin bir parçasıdır ve ürün fikirlerini geliştirmeye ve pazarlanabilir bir ürüne dönüştürmeye odaklanır. Ürün geliştirme faaliyetleri, şirketin ürün geliştirme süreciyle bağlantılıdır. Bu süreç, şirket yönetiminin “Haydi, belirli bir ürünü geliştirmeye başlayalım!” kararını vermesiyle başlar ve ürün pazara girdiğinde sona erer.
Sürece kimler dâhildir?
Bu sorunun yanıtı büyük ölçüde sektöre, şirkete ve ürüne bağlıdır.
Yeni kurulmuş bir şirkette ürün geliştirme, kuruculardan ve sözleşmeli olarak görevlendirilen birkaç kişiden oluşabilir. Havacılık veya tıp sektörü gibi büyük ölçekli ürün geliştirme çalışmalarında, yüzlerce kişinin bulunduğu onlarca farklı departman sürece dâhil olabilir. Ayrıca bu tür büyük ürünler, kendi bünyelerinde bulunan ve kendileri de geliştirilmesi gereken daha küçük, bağımsız ürünlerden oluşabilir; can filikalarıyla birlikte düşünülen gemiler buna örnektir.
Her durumda, bir ürün geliştirme sürecinden geçmenin yalnızca bir süreç (bir fikirler bütününü pazarlanabilir bir ürüne nasıl dönüştüreceğimizi gösteren tekrarlanabilir bir “tarif”) olmadığını, aynı zamanda bir proje olduğunu da hatırlamalıyız.
Neden mi? Çünkü bir projenin ders kitabındaki tanımını karşılar: “Belirli bir sonuca (bizim durumumuzda belirli, yeni bir ürüne) ulaşmak için dikkatle planlanan, bir defaya mahsus çalışma.”
Diğer tüm projelerde olduğu gibi, a) yönetilmesi gerekir ve b) izlemeniz gereken temel ölçütler kalite, bütçe ve takvimdir. Bu nedenle şirket yönetimi, aynı zamanda ürün yöneticisi olarak görev yapan bir proje yöneticisi atar; çünkü ürünle ilgili tüm kararlardan (çoğu zaman ürün pazara sunulduktan sonra bile) esas olarak o sorumlu olacaktır.
Ürün yöneticisinin daha sonra bir ürün geliştirme ekibine ihtiyacı olur. Bu, çeşitli disiplinlerden uzmanların birlikte çalışacağı ve belirli görevleri kendi departmanlarına devredeceği anlamına gelir.
Tipik bir yapı şöyle görünür:
Diğer 2 proje ölçütünün (kalite ve bütçe; takvimler esas olarak ürün yöneticisi tarafından takip edilir) izlenmesi için kalite departmanından ve mali kontrol departmanından kişiler ekibe katılır.
Bunlara, ürün fikirlerini ortaya çıkarmak ve geliştirmekten sorumlu diğer departmanlarla birlikte Ar-Ge, tasarım ve diğer ilgili departmanların temsilcileri de katılır.
Fiziksel ürünler için satın alma departmanı da sürece dâhil olur; çünkü her fiziksel ürün, işleyeceğiniz ve şirket dışından tedarik etmeniz gereken malzemelerden veya bileşenlerden oluşur. Satın alma departmanı, tedarikçilerle iletişim kurması gereken tek departmandır.
Fiziksel ürünlerin geliştirilmesi için ayrıca bir üretim birimi de gerekir; çünkü şirketiniz ortaya çıkacak ürünü fiilen üretmek zorundadır. Üretimin zamanında planlanabilmesi için üretim ekibini sürecin başından itibaren gelişmelerden haberdar etmek önemlidir.
Sonra lojistik gelir. Tedarikçileriniz malzemelerini kapınıza kadar gönderse bile, bunları tesisiniz içinde taşımanız ve müşterilerinize yapılacak sevkiyatı organize etmeniz gerekir.
Ne tür bir ürün geliştiriyor olursanız olun, (gelecekteki) ürününüze yönelik talebi öngörmek ve yönlendirmek, uygun bir pazarlama stratejisi ve/veya pazarlama planı geliştirmek ve müşteriye karşı sesiniz olmak için bir pazarlama ve satış departmanına da ihtiyacınız olacaktır.
İK, BT, & Altyapı veya Güvenlik gibi diğer departmanlar da sürece dahil olabilir, ancak yalnızca ikincil düzeyde.
Son olarak, şirket yönetimi de sürece dahil olur:
Ürün geliştirme ekipleri belirli bir özerklik derecesine sahip olur (ve buna sahip olmak zorundadır!), ancak bir noktada ürünle ilgili kararları, bütçeleri, maliyet değişikliklerini, teknik değişiklikleri vb. onaylaması (veya en azından bunlardan haberdar olması) gereken taraf şirket yönetimidir.
Have an account? Log In
Ürün geliştirme ve fikir üretme yaklaşımları
“Herkese uyan tek bir çözüm yoktur” ifadesinin bu makalede tekrar eden bir tema olduğunu fark etmiş olabilirsiniz.
Her ürün farklıdır ve her şirketin işleri yapma konusunda kendine özgü bir kültürü, felsefesi ve yaklaşımı vardır. Aynı durum her sektör, pazar veya coğrafya için de geçerlidir: Orta Afrika'daki inşaat malzemesi distribütörleri için yazılım geliştirmek, Avrupa'da aile otomobilleri üretmekten farklıdır.
Bu nedenle ürün ekipleri birçok farklı şekilde oluşturulabilir; ürün geliştirme birkaç günden uzun yıllara kadar sürebilir ve bir şirketin ürün geliştirmek için kullanabileceği araçların, şablonların ve yöntemlerin çeşitliliği de her durumda farklılık gösterir.
Size ürün geliştirme için kabul görmüş 3 yaklaşım sunacak ve bunların ne amaçla uygun olduğunu da belirteceğim.
Tasarım odaklı düşünme yaklaşımı
(Gelecekteki) ürününüz basit ve düşük maliyetliyse ancak yenilikçi olması gerekiyorsa, geliştirme sürecinize tasarım odaklı düşünmeyi dahil etmek isteyebilirsiniz.
Tasarım, psikoloji ve yaratıcılık alanlarında II. Dünya Savaşı sonrası ortaya çıkan düşünce okullarından kaynaklanan tasarım odaklı düşünme, bir yöntem olarak Tim Brown ve “IDEO” şirketi tarafından önemli ölçüde geliştirildi. 1990'lar ve 2000'ler boyunca giderek daha fazla ilgi gördü ve günümüzde ürün geliştirmeye yönelik yerleşik ve iyi bilinen bir yaklaşım olarak kabul edilebilir.
Özetle tasarım odaklı düşünme, tasarımcılar ile hedef kitle arasındaki diyaloğu vurgulayan çok aşamalı bir süreçtir; tasarımcılar ürünlerinin farklı sürümlerini müşteriye gösterir ve ürün yeterince iyi geliştirilene kadar müşterinin geri bildirimlerinden yararlanır.
İlk aşama (“problem alanı”), bir problemi anlamak, gözlemlemek ve ürün yeniliği fikirleri ortaya koymak amacıyla bu bilgileri sentezlemekle ilgilidir.
Örneğin 2008 yılında bir tasarım odaklı düşünme programına katıldım ve ekibimizin görevi Asya tipi hazır erişte alanında ürün yenilikleri bulmaktı. Bu nedenle Berlin'in “Çin Mahallesi”ne (Kantstraße semtine) gittik ve buradaki dükkân sahiplerinin dünyasına dahil olduk. Hazır eriştelerini satın almakla kalmadık, onlarla ve müşterileriyle konuştuk. Dükkânlarının, sundukları ürünlerin ve yaşam tarzlarının nasıl göründüğünü gözlemledik. Berlin'deki “Asya tipi hazır erişte” ortamının kapsamlı bir resmini çizmeye çalıştık.
Tasarım odaklı düşünmenin ikinci aşaması fikir üretme, prototip oluşturma ve test etmeyle ilgilidir.
Eriştelerin neredeyse tamamının çevre dostu olmayan folyolarda paketlendiğini keşfettiğimizi hatırlıyorum.
Erişteleri paketlemenin yeni yollarını deneyerek prototipler oluşturduktan sonra bir kez daha “Çin Mahallesi”ne gittik ve MVP'mizle (minimum uygulanabilir ürünümüzle) dükkân sahiplerine ve müşterilerine (“hedef müşterilerimize”) yaklaştık.
Tasarım odaklı düşünmeyi kullanırken bunun nihai ürünün ticarileştirilmesini ele almadığını unutmayın; bu nedenle, iş analizinizin fiyatlandırma veya maliyet tarafı hakkında çok fazla endişelenmeden konsept geliştirmeye odaklanabileceğiniz düşük maliyetli girişimler için en uygunudur.
Yalın ürün geliştirme
“Yalın”, Toyota'nın üretim yaklaşımından doğan ve 1970'lerden bu yana Batı iş dünyasında giderek daha popüler hale gelen bir iş felsefesidir.
Temel fikir, bir üretim istasyonundan diğerine “çekiş” oluşturmak, istasyondan istasyona değer katmak ve (görünüşte) zahmetsiz bir “akış” durumuna ulaşana kadar mümkün olan her yerde israfı ortadan kaldırmaktır. Yalın üretim, üretim için çok iyi bir yaklaşım olduğunu kanıtladığından, şirketler ilkelerini başka alanlara aktarmaya çalıştı. (Hangimiz “Fikrini beğendim ama onu daha yalın hale getiremez misin?” gibi yorumlar almamıştır ki?)
İşin püf noktası şudur: Yalın üretim dünyasında anlamlı olan şeyler, ürün geliştirme dünyasına aktarıldığında anlamlı olmayabilir.
Örneğin montaj hatlarının neredeyse %100 iş yüküyle ve neredeyse %0 hatayla çalışması gerekir; aksi takdirde bir israf kaynağına dönüşürler.
Ancak bir ürün tasarımcısı, finans kontrolörü veya test mühendisi işlerinin %100'üyle meşgulse iyi sonuçlar sunması mümkün değildir. İş altında ezilir; bu da kesinlikle gecikmelere yol açar. Dahası, daha fazla görev aldığında (“O motor çizimine gün sonuna kadar ihtiyacım var—acil!”) bu etki yalnızca daha da artar.
Aynı durum hatalarla ilgili kusurlar için de geçerlidir: Montaj hattındaki üretim tamamen öngörülebilir bir süreçtir ve haklı olarak %0 kusur hedeflenmelidir—sonuçta seri üretimin amacı da budur! Öte yandan ürün geliştirme, öngörülemezlik unsuru taşıdığı gibi yaratıcı bir uğraştır ve ürün geliştiriciler arasında hatalara, denemelere ve fikir beyin fırtınalarına izin vermelidir.
İşte bu nedenle Don Reinertsen gibi yalın ürün geliştirme öncüleri, yalın ilkelerin ürün geliştirme dünyasına anlamlı bir şekilde uyarlanması üzerinde çalışmaktadır. Yalın ilkelerin doğru şekilde uyarlandığında ve uygulandığında ürün geliştirmeyi nasıl güçlendirebileceğini daha iyi anlamak için kitaplarını (“Ürün Geliştirme Akışı”; “Tasarım Fabrikasını Yönetmek”) ve videolarını öneriyorum.
Yalın ürün geliştirme, neredeyse tamamen ürün geliştirmenizin “Nasıl”ına odaklanır ve özellikle israfı azaltma felsefesinden yararlanabileceğiniz karmaşık ürünler için oldukça uygundur.
Yeni Ürün Geliştirme (NPD) çerçevesi
Son olarak, bir ürün geliştirmenin tüm yönlerini yapılandırılmış bir şekilde kapsayan ve süreci aşamalara bölen NPD çerçevesinden bahsetmek istiyorum.
İşte burada bir kez daha “herkese uyan tek bir çözüm yoktur” durumuyla karşılaşıyoruz: NPD birçok farklı şekilde yapılandırılabilir. Başlangıçtan sona kadar ürün geliştirmenin 10'dan fazla, son derece ayrıntılı aşamasını kolayca oluşturabilir veya daha az ayrıntılı 3 ya da 4 aşama kullanabilirsiniz.
İlgili Okuma: En İyi 10 Yeni Ürün Geliştirme Yazılımı
Bu nedenle yazımızda ürün geliştirmenin aşağıdaki 6 aşamasıyla çalışacağız.
Ürün geliştirmenin 6 aşaması
1. Fikir oluşturma
Ürünler yoktan var olmaz.
Tasarımcılar, mühendisler ve diğer çalışanlar sürekli olarak denemeler yapar—yeni fikirler, ürün konseptleri, süreç iyileştirmeleri ve benzeri konular üzerinde çalışırlar. Size kişisel bir örnek de vereyim; bir toplantıda yanımda oturan bir tasarımcı konuşmacıdan sıkılmıştı, bu yüzden not defterine bir otomobil gösterge paneli çizmeye başladı. Bunun toplantımızla hiçbir ilgisi yoktu, ancak tasarımcı yine de onu çiziyordu. Bu, her tasarımcının kanında vardır.
Dolayısıyla bir otomobil şirketinin CEO'su “Bugün, 48 ay içinde üretime hazır olması gereken yeni kompakt sınıf SUV modelimizin geliştirilmesini başlatıyoruz” dediğinde, bu yalnızca mevcut tüm malzemelerin ürün geliştirme sürecine aşamalı olarak dahil edilmesi için başlangıç sinyalidir.

Yazının başında yaratıcılık ile bir ürüne giden biçimsel yol arasındaki dengeden söz ettik. Bu yazıdan yalnızca bir şema çıkaracaksanız, bu aşağıdaki şema olsun:

Ürün geliştirme sürecimizin ne kadar erken aşamasındaysak fikirleri denemek için o kadar fazla hareket alanımız olur. İşte bu deneme alanı yenilikçi fikirlerin ortaya çıktığı yerdir. Yeni ürün fikirleri üzerinde beyin fırtınası yapmak, deneyler gerçekleştirmek ve denemeler yapmak için erken aşamayı kullanın. Sürecin ilerleyen aşamalarında, ürün üretime ve sevkiyata neredeyse hazır olduğunda, denemek için çok daha az alan vardır ve bunu ancak o zamana kadar geliştirdiğiniz her şeyi hurdaya ayırarak yüksek bir maliyetle yapabilirsiniz.
Bu nedenle, kötü şöhretli Berlin-Brandenburg Uluslararası Havalimanı'nın inşası bu kadar uzun sürdü: 2012'de havalimanı halka açılmaya hazırdı ve açılışından yalnızca birkaç gün önce, yangın durumunda düzgün çalışmayacağı için yangın koruma sisteminin yeniden tasarlanması gerektiğini fark ettiler. Tuğla kabuğun içine zaten yerleştirilmiş olan neredeyse her şeyi yeniden yapmak zorunda kaldılar. Bunun sonucunda açılış 5'ten fazla kez daha ertelendi, maliyetler başlangıçta planlanan 1,2 milyar Euro'dan 7 milyar(!) Euro'ya yükseldi ve havalimanı 2020'nin sonlarında açıldı (inşaat çalışmaları 2006'da başlamıştı)—ve bu havalimanını kullanmayı seven tek bir yolcuyla bile karşılaşmadım!
2. Ürün tanımı
Yeni ürün geliştirme süreci başladığında, tüm fikir üretme çalışmalarının yöneldiği ilk hedef, sözde “ürün tanımı”dır.
“Zaman-karar düzeyi” üçgenini hatırlıyor musunuz? Bir şirketin yönetimi, yeni ürün geliştirme stratejisini oldukça belirsiz olan “Kompakt sınıf bir SUV üretelim” ifadesiyle başlatabileceği gibi, şimdi sıra ürün geliştirme ekibindedir; ekibin ürünün parametrelerini daha da daraltması gerekir. Bizim durumumuzda “kompakt sınıf SUV”, mevcut sektör ve pazar standartlarına bakmak anlamına gelir: 4200 mm uzunluk, 1600 mm yükseklik, 1800 mm genişlik, 100 kW motor gücü, dört tekerlekten çekiş, 5 yolcu için koltuk, 3 ila 5 kapı vb.
Temel nitelikteki ve dolayısıyla “ürünü tanımlayan” bu kararlar oldukça kesindir ve ürünle ilgili gelecekteki tüm kararların yolunu belirler.
3. Prototipleme ve konsept geliştirme
Geliştirilecek ürün tanımlandıktan sonra protipleme hızlandırılmalıdır.
Elbette, ürün ekibinin ürün tanımını şekillendirmesine ve kavramsallaştırmasına yardımcı olmak için bazı temel prototipler zaten oluşturulmuş olacaktır. Ancak prototipleme, birçok uzman gerektiren zaman alıcı ve maliyetli bir iş olduğundan (gerçek hayattakilere benzeyen bu kil modelleri, iç mekân maketlerini, 3B çizimleri vb. birilerinin oluşturması gerekir), yalnızca ürün tanımınız netleştikten sonra bu çalışmayı yoğunlaştırmak mantıklıdır; bu tanımdan bir dizi tasarım oluşturacaksınız.
Ürün geliştirme sürecinin bu aşamasında prototiplemenin ilk görevi, her biri olası bir ürün konseptini temsil eden bir dizi gerçeğe yakın model oluşturmaktır; bunların arasından birini seçerek pazarlanabilir bir ürüne dönüştüreceğiz.
İlgili okuma: Ürün Ekipleri İçin En İyi Mobil Uygulama Prototipleme Araçları
4. İlk tasarım
Prototiplemenin ilk aşaması, ürünümüz için bize çeşitli olası tasarımlar sağlayacaktır.
Şimdi ürün ekibinin görevi bunlardan birini seçmektir. Bu karar önemlidir, çünkü bu bir “ya hep ya hiç” anıdır: tek bir tasarıma karar verdikten sonra, montaj hattı üretimi için ihtiyaç duyacağınız tüm kalıp ve ekipmanlara yatırım yapmanız, tedarikçilerle sözleşmeler imzalamanız, tedarik zincirinizi oluşturmanız ve genel olarak tüm paydaşlarınızı söz konusu geliştirilecek ürüne yönelik hizalamanız gerekir.
Bir tasarıma karar verdikten sonra prototipleme, ürün piyasaya çıkana kadar (montaj hattında üretimin başlamasından hemen önceki aşamadır) devam eder; ancak yalnızca seçtiğiniz model kapsamında.
More Articles
5. Doğrulama ve test
Bu, yeni ürün geliştirme sürecinizi başlattığınız anda başlaması gereken bir aşamadır.
Neden mi? İş dünyasında her kararın bir maliyeti ve bir fırsatı vardır; riski sistematik olarak azaltmak ve fırsatı mümkün olduğunca net bir şekilde artırmak istersiniz. Bu nedenle, örneğin belirli bir tasarıma karar vermeden önce, müşteri odak gruplarını bu tasarımlar hakkındaki görüşlerini paylaşmaya davet ederek varsayımlarınızı doğrulamak ve test etmek istersiniz. Bunu yapmadan önce de pazarlama departmanınızın pazar araştırması yapması, müşteri ihtiyaçlarını keşfetmesi ve böyle bir kompakt sınıf SUV ile ilgilenebilecek potansiyel müşterilerin en ilgili gruplarını önceliklendirmesi gerekir. Benim durumumda ekibimiz, Batı Avrupa'daki genç ailelerin ve “çocukları evden ayrılmış çiftlerin” hedef pazarımız olduğu sonucuna vardı ve bu nişlerdeki pazar payımızı en üst düzeye çıkarmaya çalışarak kararlarımızı bu varsayım etrafında şekillendirdik.
Unutmayın: ürün geliştirmenize harcamak üzere olduğunuz para ne kadar fazlaysa, parayı gerçekten harcamadan önce varsayımlarınızı nasıl test edeceğinizi ve uygulanabilirliklerini nasıl kontrol edeceğinizi o kadar fazla düşünmeniz gerekir.
6. Ticarileştirme
Teknik olarak ticarileştirme en son gelir—bir ürünü satabilmeniz için önce elinizde bir ürün olması gerekir.
Aynı zamanda, herhangi bir ürün geliştirmenin başlangıç düşüncesi şu olmalıdır: “Bunu üreteceksek kârlı olsa iyi olur!”
Bu nedenle ticarileştirme, başlangıçtan itibaren ürün geliştirme sürecindeki tüm kararlarınızın merkezinde olmalıdır.
Yaklaşan her ürün kararı için bir iş vakası oluşturmayı alışkanlık hâline getirin; yani yatırımı ve bireysel maliyetleri belirleyin, fiyatlandırmayı ve hacmi tahmin edin ve ortaya çıkabilecek ek riskleri değerlendirin.
Sonuç pozitifse, bu ürün işlevselliğini eklemek mantıklı olabilir. Sonuç negatifse, bunu sürdürmek muhtemelen iyi bir fikir değildir.
Zaman zaman ürünün tamamı için de iş vakasını hesaplayın.
Bu, sürecin ortasında fişi çekmek zorunda kalmak ve şunu kabul etmek anlamına da gelebilir: “Tamam, zaten çok para harcadık; ancak projeye devam etmek, yatırımımızdan yeterli bir getiri elde etme konusunda gerçekçi bir şans olmadan yalnızca daha fazla maliyet anlamına gelecek.”
Bazen bir ürün yöneticisi olarak popüler olmayan kararlar alabilmeniz ve bunların ne zaman gerekli olduğunu bilmeniz gerekir.
Birkaç son tavsiye.
Bu makalenin sonuna gelirken sizinle birkaç profesyonel sır paylaşmama izin verin. Birçok ürün geliştiricisi bunları göz ardı ediyor; bu da onları ciddiye alırsanız ekstra bir avantaj elde edeceğiniz anlamına geliyor.
- Ürün geliştirme süreci üretimin başlamasıyla sona erebilir, ancak ürününüz ürün yaşam döngüsü boyunca yoluna devam eder. Onu takip edin ve en ince ayrıntısına kadar öğrenin:
- Ürününüz pazarda nasıl performans gösteriyor; özellikle de geliştirme sırasında yaptığınız varsayımlarla karşılaştırıldığında?
- Ürünü kim satın alıyor, hangi fiyatlardan satın alıyor ve müşterileriniz ürününüzü nasıl kullanıyor?
- Başka hangi ürün geri bildirimlerini alıyorsunuz? (“Sosyal medyada linç fırtınası”, var mı?)
- Bir sonraki ürün geliştirme döngünüzde bu bilgileri nasıl kullanabilirsiniz?
- Tüm bunlar ürün portföyünüz, ürün geliştirme stratejiniz ve ürününüzün (veya ürünlerinizin) genel değer önerisi açısından ne anlama geliyor?
- Sırada ne tür bir ürünü pazara sunmalısınız?
- Yukarıdaki sorulardan topladığınız tüm bilgilerin yanı sıra ürün geliştirme süreci boyunca öğrendiğiniz tüm dersleri de toplayıp bir araya getirin. Hiç kimse düzgün bir proje sonu değerlendirmesi yapmak için çaba harcamayı sevmez (politik nedenler de rol oynar!)—ancak tamamlanmış ürününüze ait gerçek dünya verilerini SWOT analizlerinizde, vaka çalışmalarınızda, fikir değerlendirmelerinizde vb. kullandığınız tüm varsayımlarla gerçekten karşılaştırmanın ödülleri paha biçilemez. Bu çalışmayı yapın!
- Ürününüzün pazara girdiği anda işinizin bitmediğini unutmayın—henüz piyasaya sürdüğünüz ürünün halefi, mevcut ürünlerinizden daha iyi geliştirilmiş olmalıdır. Bir dahaki sefere ürün geliştirme sürecini nasıl iyileştirebileceğinizi düşünün: hangi metodolojileri deneyebileceğinizi (veya hangilerini dışarıda bırakacağınızı). Ardından bunu hayata geçirin!

Daha derinlemesine incelemek ister misiniz? Aşağıdaki materyallere göz atın:
Don Reinertsen, Yalın Ürün Geliştirmenin Ardındaki Büyük Fikirler, 2013 Yalın Girişim Konferansı.
Seçerek derlediğimiz ürün geliştirme bültenleri listemiz, abone olabileceğiniz kaynaklarla dolu bir hazine niteliğinde.
IDEO Tasarım Odaklı Düşünme Portalı.
Paul Lopusushinsky, CPO Club Kariyer Yolu + Roller ve Beceriler Rehberi
Bu makaleyi beğendiniz mi? Seçerek derlediğimiz ürün yönetimi makalelerini ve kaynaklarını doğrudan gelen kutunuza güncel şekilde ulaştırmak için bültenimize abone olun.




