Transkripti Okuyun:
Podcast’lerimizin transkripsiyonunu bir yazılım programı kullanarak deniyoruz. Bot her zaman %100 doğru çalışmadığı için lütfen yazım hatalarını mazur görün.
Hannah Clark: Sizi durduran şey ne? Bunu soruyorum çünkü kim olursanız olun, bu bölümü dinliyorsanız, bir sonraki seviyenizle aranızda duran bir tür zorluk, engel veya hedefle karşı karşıya olduğunuzdan eminim. Peki size aşmanız gereken en büyük engelin muhtemelen zihninizde olduğunu söylesem bana inanır mıydınız? Bu, tezahür ettirmekle ya da evrenle pazarlık etmeye çalışmakla ilgili değil; bakış açınızı yeniden odaklamakla ilgili. Yolunuzdaki engellere yakınlaşmak yerine, onları çevreleyen yolları görebilecek kadar uzaklaşsaydınız ne olurdu?
Bugünkü konuğum Limitless Leaders’ın kurucusu Uma Subramanian. Limitless Leaders’ı kurmadan önce Uma, Microsoft’ta 20 yıl boyunca kariyer basamaklarını tırmandı. Sınırsız zihniyeti, görev tanımının çok ötesinde olağanüstü işler başarmasını sağladı.
Bir junior IC olarak yalnızca başarabileceğine inanarak neleri gerçekleştirdiğine dair inanılmaz hikâyesini dinlemek üzeresiniz. Ayrıca Uma’nın sınırlayıcı inançları yeniden çerçeveleme yöntemlerini, kariyerinizi dönüştürmek için zihniyetinizi nasıl kullanacağınızı ve görünüşte imkânsız kısıtlamaların üstesinden nasıl geleceğinizi öğreneceksiniz. Küçük bir not: Bunlar neredeyse hiçbir zaman gerçekten imkânsız değildir. Hadi başlayalım.
Bu arada, her hafta bunun gibi sohbetler gerçekleştiriyoruz. İlginizi çekiyorsa neden abone olmayasınız? Tamam, şimdi başlayalım.
Ürün Yöneticisi podcastine tekrar hoş geldiniz. Bugün Uma Subramanian ile birlikteyim.
Uma, bugün bize katıldığınız için teşekkür ederim.
Uma Subramanian: Evet. Merhaba Hannah. Beni podcast’inize davet ettiğiniz için çok teşekkür ederim. Bu gerçekten bir onur.
Hannah Clark: Her zaman başladığımız gibi başlayalım. Bize biraz geçmişinizden ve bunun sizi bugün bulunduğunuz noktaya nasıl getirdiğinden bahsedebilir misiniz?
Uma Subramanian: Sanırım sizi gençlik yıllarıma götürmem gerekecek. Napoleon Hill’in Düşün ve Zengin Ol kitabını elime aldım. Bu kitabı biliyor musunuz bilmiyorum ama hayatımı değiştirdi ve başarının yalnızca seçilmiş birkaç kişiye ayrılmış olmadığını öğretti.
Başarı, tamamen kontrol edebileceğimiz, zihnimizde başlayan bir şeydir ve herkes bir vizyon, eylem ve zihniyetle başarıya ulaşabilir. Bu nedenle Microsoft’ta 2001 yılında işe başladığımda bu zihniyeti yanımda taşıdım. Yeni Delhi’den Seattle’a taşındım ve Microsoft’ta geliştirici içeriği ve savunuculuğu alanında 20 inanılmaz yıl geçirdim.
Kendimi hiçbir zaman rolümle, unvanımla, kaynaklarla ya da ekip büyüklüğüyle sınırlamadım. Her zaman büyük düşündüm. Büyük girişimler geliştirdim, şirketin her yerinden insanları bir araya getirdim ve gerçekten harika zaman geçirdim. Ardından 20 yılın sonunda bir teknoloji girişimine katıldım. Aynı zihniyeti yanımda taşıdım ve işler gerçekten iyi gidiyordu.
Ancak uzun lafın kısası, ilk çalışma yıl dönümüm yaklaşırken istifa ettim. Bu ayrı bir hikâye ve hiçbir yedek planım olmadan istifa ettikten sonra “Şimdi ne yapacağım?” diye düşündüm. Aklıma gelen tek şey, her zaman sınırsız olduğumu fark etmekti. Böylece artık teknoloji profesyonellerine onların da sınırsız olduklarını fark etmeleri, liderliğe adım atmaları ve liderlikte kendilerine güvenerek ve etkili bir şekilde gelişmeleri; harika işler başarmaları ve günümüz pazarında son derece değerli ve talep gören kişiler hâline gelmeleri için koçluk yaptığım Limitless Leaders’ı kurdum.
Hannah Clark: Bu gerçekten çok ilham verici ve sizden birkaç ipucu almayı umuyorum.
Bugün tamamen bu sınırsız zihniyete odaklanacağız; bu konu beni çok büyülüyor. Bu noktada bu zihniyet uzun zamandır sizinle birlikte. Sınırsız zihniyetin özü nedir? Gerçekten sınır olmadığımıza inanmak kadar basit mi, yoksa bunun daha incelikli bir tarafı mı var?
Uma Subramanian: Bunun birkaç farklı yönü olduğunu düşünüyorum. İlki, daha fazlası olabileceğinize inanmakla başlamak; sınırsız bir potansiyele sahibiz.
Harika şeyler yapabiliriz ve herhangi bir durumda, herhangi bir koşulda farklı düşünebileceğimizi; kendimizi ya da başkalarını yükseltebileceğimizi veya beklenenden daha büyük bir sorunu çözebileceğimizi fark edebiliriz. Bence başlangıç noktası bu.
Hannah Clark: Bunu, bu konuşmayla ilgili olduğunu düşündüğüm ve daha yaygın olan iki zihniyetle ilişkilendirmek istiyorum.
Bolluk zihniyetine karşı kıtlık zihniyeti. Aşina olmayanlar için bolluk zihniyeti dediğimizde, ortalıkta dolaşmaya yetecek kadar potansiyel ve fırsat olduğunu düşünürüz. Kıtlık zihniyetinde ise fırsatın gerçekten sınırlı olduğuna inanılır. Bunlar uygulamada nasıl görünür ve bugün bahsettiğiniz sınırsız zihniyetle nasıl karşılaştırılır?
Uma Subramanian: Evet. Bana göre bolluk zihniyeti ile sınırsız zihniyet aşağı yukarı aynı şey. Sınırsız olduğumu ilk kez aslında iki yıl önce fark ettim. Geriye dönüp düşündüğümde, tüm hayatım boyunca bunun tekrar eden bir tema olduğunu hissettim.
Gerçekten bolluk zihniyetine sahip olmak, ortalıkta paylaşılacak daha fazlası olduğunu, yeterli kaynak bulunduğunu ve insanlardan ve hayattan olumlu beklentiler içinde olmayı anlamak demek. Öte yandan kıtlık zihniyeti, koşullanma, deneyimler, çocukluk veya her ne olursa olsun, çok fazla sınır ve kısıtlama olduğunu düşünmeye başladığımızda ortaya çıkıyor. Yıllar içinde bu tür kıtlık zihniyeti düşüncelerinden kurtulmak için kendim üzerinde çalışmam gerekti.
Kendimiz üzerinde çalışabilir ve zihniyetimizi genişletebiliriz. Bolluk zihniyeti veya benim için sınırsız zihniyet tam olarak bununla ilgili: Üzerinde bilinçli ve kasıtlı olarak çalışabileceğiniz ve kendinizi genişletebileceğiniz bir şey.
Hannah Clark: Bunu çok sevdim. Kariyerinizden, bu zihniyetin sonucu belirlemede gerçekten kritik bir rol oynadığını düşündüğünüz bazı hikâyeleri de dinlemek isterim.
Microsoft’taki deneyimlerinizin birçok farklı rolü ve projeyi kapsadığı anlaşılıyor. Zihniyetinizin gerçekten fark yarattığı bir dönemi düşündüğünüzde, o zamandan veya girişiminizden aklınıza gelen bir deneyim var mı?
Uma Subramanian: Evet, birkaç örnek var. Önce bir tanesini paylaşayım. Bu birkaç yıl önceydi.
Microsoft’taydım. Aralık ayıydı, tatil dönemiydi ve yöneticim tatile çıkmak üzereydi. Son bire bir görüşmemizi yaptık ve bana “Uma, yeni yılda döndüğümüzde Microsoft geliştiricilerimizin yapay zekâ platformumuzu öğrenmelerine ve hızla ilerlemelerine yardımcı olmak için yarım günlük bir etkinlik düzenlemeliyiz,” dedi. Ekipte bu yapay zekâ platformu için geliştirici içeriği ve savunuculuğu rolündeydim.
“Tamam,” dedim. Sonra o ayrıldı. Ben de bu fırsata baktım: Yarım günlük bir eğitim. Fakat içimden gelen ses, bu fırsatı yarım günlük bir eğitim oluşturmak olarak görmediğimi söyledi. Bunu, Microsoft’taki tüm ürün ekiplerinin bilmesi gereken bir fırsat olarak gördüm.
Bunu şirketin tamamında tanıtmamız gerekiyordu. Vizyonumda yönetici açılış konuşmaları, birden fazla oturum grubu, uzmana sor alanı ve her türlü iş ortağı tanıtımının yer aldığı tam kapsamlı bir konferans gördüm. Sonraki sorum “Bunu nasıl mümkün kılabilirim?” oldu.
Bu fikir aklıma gelir gelmez yapılması gereken doğru şeyin bu olduğunu fark ettim. Platformumuzun buna gerçekten ihtiyacı vardı. Ürün mühendisliği organizasyonundan geliyordum; tüm kariyerim boyunca etkinlik pazarlaması veya konferans konusunda hiçbir geçmişim olmamıştı. Ama kendimi bununla sınırlamadım.
Ağıma ulaştım. Şirket çapında başka bir yapay zekâ konferansı düzenleyen bir mentor buldum. Bana yardım edip edemeyeceğini sordum. Cömertçe kabul etti ve tatil döneminde onunla çalışarak kapsamlı bir strateji, ayrıntılı bir teklif ve uygulama planı hazırladık. Yöneticim yeni yılda döndüğünde ilk bire bir görüşmemizi yaptık; teklifi ve stratejiyi paylaştım, hemen “evet” dedi. Ardından elbette liderlik zincirinin tamamına gidip bütçe istememiz ve destek almamız gerekti, fakat her şey sorunsuz ilerledi.
Herkes “Evet, bunu yapalım,” diyordu. Birkaç hafta içinde kendimi, bu alanda hiçbir geçmişim olmadan şirket genelinde bu girişime liderlik ederken buldum. Konferansı başlatırken 215’ten fazla lider, konu uzmanı, ürün yöneticisi, yazılım mühendisi ve yönetici asistanıyla birlikte çalıştım.
İş ortaklarıyla, aklınıza gelebilecek herkesle çalıştık ve konferans büyük bir başarı oldu. Microsoft’tan ayrılana kadar bunu her yıl yaptım. Yalnızca ABD’de değil; Hindistan, İrlanda, Çin ve başka yerlerde de gerçekleştirdik. Bu, çok büyük ve son derece başarılı bir konferanstı. Yani yarım günlük bir eğitim fırsatını yıllarca devam eden tam kapsamlı bir konferansa nasıl dönüştürebileceğinizin harika bir örneği.
Hannah Clark: Bu inanılmaz bir hikâye. Ayrıca birçok insanın kendisini o şirkette ve o rolde, bunları günlük sorumluluklarından tamamen ayrı şeyler olarak göreceği ve dolayısıyla denemeye bile kalkışmayacağı bir konumda olmanız da çok ilham verici.
Bu alandaki liderlerle konuştuğumda tekrar tekrar duyduğum şey, fikir ve çözüm arayışının çoğu zaman şirketin içinde bulunduğu ve yöneticilerin bunu bulmaya çalışmak gibi bir zorluk yaşadığı. Bu nedenle inisiyatif almak, bağlılık göstermek ve fikrin değerini görüp onu hayata geçirmek gerçekten harika. Bireysel katkı sağlayanlar, lütfen not alın.
Kısıtlamalar hakkında biraz konuşmak istiyorum. Bu hikâyede, yerinden oynatılamaz gibi görünen birçok kısıtlamanın bulunduğu bir durumdaydınız ve siz bunları reddettiniz.
Etraflarındaki kısıtlamaları gören insanlar bu sınırsız zihniyeti nasıl uygulayabilir? Bir fikrin böyle savunulmaya değer olup olmadığını nasıl değerlendiriyorsunuz?
Uma Subramanian: Bence bu, organizasyonda ve müşterilerimiz için gerçekten neye ihtiyaç olduğunu belirleme konusunda tamamen odaklanmış ve net olmakla başlıyor. O konferans fikrini ortaya attığımda bunun tüm üst düzey liderlerimin isteyeceği bir şey olduğunu biliyordum; herkesin evet diyeceğinden emindim.
Çünkü onların nihai olarak ne istediğini biliyordum. Yapay zekâ platformumuzun başarılı olmasını istiyorlardı. Konferans da platformu görünür kılacak ve farkındalığı artıracaktı. Bu nedenle bence mesele, organizasyonda gerçekten neye ihtiyaç olduğunu, müşterilerimizin ne istediğini dinlemek ve anlamakla başlıyor. Ardından bu fikirler ortaya çıktığında kendinize inanmanız ve “Bu durumda olağanüstü olan nasıl görünürdü?” diye sormanız gerekiyor.
Ne yaparsam yapayım kendime sormayı öğrettiğim şey bu: Bu durumda olağanüstü olan nasıl görünürdü?
Hannah Clark: Bu fikri sevdim çünkü ürün geliştirmeye uyguladığımız bu tür düşünceyi sürekli kullanıyoruz. Bir açının nasıl görünmesi gerektiği, gereksinimlerin neler olduğu ve ürünün nasıl davranması gerektiği hakkında bir fikrimiz oluyor.
Ancak uzmanlık alanımızın dışında kalan veya becerilerimize yakın olduğunu düşündüğümüz kendi fikirlerimizi ele aldığımızda bu sürece olan inancımızı kaybediyoruz. Bir fikrimiz olabilir ama o fikrin nasıl görünebileceğini düşünmüyoruz. Sadece iyi bir fikir olduğunu düşünüyoruz.
Hedefin ne olduğuna dair bir vizyon oluşturma fikrini seviyorum. Böylece geriye doğru çalışarak ona ulaşabilirsiniz.
Uma Subramanian: Kesinlikle. Her şey hayal gücüyle başlıyor. Vizyonla başlıyor. Genellikle ilk adım bu. Önce onu zihnimde görüyorum, sonra bunun doğru şey olduğunu biliyorum.
Bir şeyi gördüğümde aklıma gelen ilk şey genellikle “Evet, bu kesinlikle doğru,” oluyor; çünkü bunun organizasyonun vizyonuyla örtüştüğünü biliyorum. Ardından tüm çabamı ve enerjimi buna vermeye, tamamen adanmaya değer olduğunu anlıyorum.
Hannah Clark: Organizasyonun vizyonuyla kendi vizyonunuzu hizalamaktan söz etmişken, vizyonunuzun organizasyonunuzla örtüşmediği durumları konuşalım. Kariyer değişikliği yapmayı, özgeçmişinizle tam olarak örtüşmeyen bir role başvurmayı veya şirket değiştirmeyi düşünüyorsunuz.
Bunun tartışmalı bir geçiş olabileceğini düşündüğünüzde, böyle bir şeye sınırsız zihniyeti nasıl uygularsınız?
Uma Subramanian: İlginç bir soru. Ben istifa ettiğimde bu başıma geldi. Daha önce söylediğim gibi, teknoloji girişimindeki işimden aniden istifa ettim. Yaptığım tüm içsel çalışmalar sayesinde uzun süre olumsuzluk veya korku içinde kalmadım.
Aklıma gelen ilk düşünce “Bütün bunlar oluyor. Muhtemelen önümde daha büyük ve daha iyi bir şey olduğu için oluyor,” şeklindeydi. Bu düşüncenin üzerine gittim ve “Şimdi yapabileceğim daha büyük ve daha iyi şey nedir?” diye düşündüm. Yeni veya biraz korkutucu bir şey denemek istediğimizde, kendinize güvenmenizi ve inanmanızı öneririm.
İnsanlara genellikle şunu sorarım: Yolculuğunuza dönüp baktığınızda, hayatınızda iyi sonuçlanmamış bir şey oldu mu? İnsanlar zorlukların ortasındayken olayların olumlu tarafını göremeyebilir. Ancak geriye dönüp baktıklarında genellikle “O sırada zor görünüyordu ama bundan iyi bir şey çıktı,” derler.
İnsanların her zaman aklında tutmasını istediğim şey bu. Aradığınız ya da peşinden gittiğiniz herhangi bir şey şu anda zor görünse bile, sizi bekleyen harika bir şey olabileceğini bilin.
Hannah Clark: Kesinlikle. İç dünyaya dönersek, bu sınırsız projeleri koordine ettiğiniz dönemde çok sayıda paydaşla iş birliği yapmanız gerektiğini tahmin ediyorum. Etki alanınızın çok dışındaki insanlardan destek almanız gerekiyordu ve bu oldukça göz korkutucu olabilir.
Bu zihniyeti paydaş yönetimine, ilişki kurmaya ve yetkiniz olmadan etki yaratmaya nasıl uygularsınız?
Uma Subramanian: Bununla ilgili birkaç örneğim var. Öncelikle insanlarla rekabet etmek zorunda olmadığımızı fark etmek önemli. Birden fazla kişi kazanabilir. Başka biri kazanırsa bu benim kaybettiğim anlamına gelmez; ben de kazanabilirim.
Bu yüzden ilgi odağını başkalarına vermeye, onları kutlamaya ve bundan rahatsız olmamaya istekli olmak gerekiyor. Bana gerçekten yardımcı olan birkaç pratik şeyi paylaşayım.
Birisi konferansıma katılıyor ve destek oluyorsa, örneğin bir yazılım mühendisi ya da ürün yöneticisi bir stantta gönüllü olarak çalışıyorsa, yöneticisine ve kendi yöneticime e-posta göndererek o kişiyi öne çıkarıyor, yaptığı iş için teşekkür ediyor ve hakkını almasını sağlıyorum.
Ayrıca proje boyunca başkalarına bol bol görünürlük veriyorum. Başkalarına ışık tutmanın benim üzerimdeki ışığı azaltmadığını biliyorum. Böyle bir zihniyet değişikliği benim için gerçekten işe yaradı.
İnsanlar benimle çalışmayı kolay buluyor. Bir dahaki sefere onlardan bir iyilik istediğimde yardımcı olmaya istekli oluyorlar. Rolüm gereği konferansa katılmalarını istediğim insanlar bunu günlük işlerinin bir parçası olarak yapmıyordu. Bir ürün yöneticisinden konuşma yapmasını istemek onun günlük işi değildi.
Bu nedenle onlara görünürlük vermek, onları kutlamak, paydaşlarımızın neye değer verdiğini anlamak ve bunu onlara sunmak çok önemli. Projelerim ve girişimlerim genellikle çok görünür olduğu ve yüksek düzeyde takdir sağladığı için insanlar bunlarda çalışmayı seviyor. Böylece görünürlük ve takdir kazanıyor, değer katıyor ve önemli, fark yaratan bir şeye katkıda bulunuyorlar.
Bunların tamamı paydaş desteği ve onayı almaya yardımcı oluyor. Şimdi ürün yöneticisi olan müşterilerimde de bunu görüyorum. Müşterilerimin yaklaşık %60’ı teknoloji şirketlerinde çalışan teknik ürün yöneticileri. Kendilerini öne çıkardıklarında, başkalarıyla rekabet etmek yerine değer katıp insanlara yardımcı olmanın yollarını bulduklarında nasıl algılandıklarında büyük bir değişim görüyoruz. Fırsatlar onlara eskisinden daha fazla gelmeye başlıyor.
Hannah Clark: Bu fikirle tamamen aynı hizadayım. İnsan liderliği rolünde olmasanız bile liderlik etmenin ve insanlarla etkileşim kurmanın çok empatik bir yolu. İş ilişkilerini çoğu zaman işlemsel olarak düşünme eğilimindeyiz: Bir şey istersiniz ve karşılığının size dönmesini beklersiniz. Ancak sürekli bu şekilde başkalarına yatırım yaptığınızda ve iyi niyet ile takdir gösterdiğinizde insanların en iyi işlerini ortaya koymalarını sağlıyorsunuz.
Bu, insanlara en küçük miktarda takdir vermenin bile beklediğinizden çok daha ileriye gittiği fikrini gerçekten güçlendiriyor. Bu bakış açısını çok değerli buluyorum.
Şimdi insanların bu zihniyeti benimsemesinin önündeki engelleri konuşalım. Bu, tamamen kazanılan ve hiç kaybedilmeyen bir yaklaşım gibi görünüyor. Müşterilerden veya başkalarından duyduğunuz bazı bahaneler ya da sınırlayıcı inançlar neler? Bu düşünceleri nasıl yeniden çerçeveliyorsunuz?
Uma Subramanian: Gerçekten iyi bir soru. İnsanların “Bunu ekibimde yapamam,” “Bu benim rolümde mümkün değil,” ya da “Benim fonksiyonumda bu yapılamaz,” dediğini hâlâ duyuyorum. Bence bir noktada kişinin zihniyetini genişletmeye açık ve istekli olması gerekiyor.
Bazı insanların geçmiş koşullanmaları ve taşıdıkları düşünce kalıpları nedeniyle zorlandığını görüyorum. Ancak açık fikirle gelen, denemeye hazır ve istekli kişilerde harika şeylerin gerçekleştiğini gözlemledim.
Başka bir hikâye paylaşayım. Bu müşterilerimden biriyle ilgili. Bana geldiğinde bir şirkette zehirli bir kültürün içindeydi ve neredeyse bir veya iki ay içinde işini kaybedeceğini düşünüyordu. Yeni rolünü araştırmaya hazırdı ve bu durum geceleri uyumasını engelliyordu.
İki farklı yol üzerinde çalıştık. Birincisi, mevcut organizasyonundan vazgeçmiş olmasına rağmen oraya olağanüstü değer katmaya devam etmesini sağlamak; ikincisi ise şirket içinde ve dışında iş fırsatlarını araştırmasına yardımcı olmaktı.
Nasıl büyük değer katabileceğini anlamaya çalıştık. Aslında harika fikirleri vardı. Koçluk yapmaya başladığımda, olağanüstü fikirler üretebilen çok zeki biri olduğunu gördüm. Bu fikirleri belirledik ve üst düzey liderlik ekibine sunmasına yardımcı olduk.
Siyaseti ve “Bu zehirli bir kültür, kimse önemsemeyecek,” şeklindeki eski düşünceleri bir kenara bıraktı. Ona “Organizasyonunuza nasıl olağanüstü değer katabilirim?” yaklaşımıyla gitmesini söyledim. Sonuca odaklanmadan fikirlerini paylaşmasını, güçlü bir şekilde görünmesini ve stratejik davranmasını koçluk ettim.
Bunu proaktif biçimde yaptı. Üst düzey liderliğe sunduğu tek bir sunumdan o kadar etkilendiler ki birkaç hafta içinde önünde birçok kapı açıldı. Aynı dönemde şirket dışında da başka bir iş fırsatı buldu. İstifa edip ayrılacağını söylediğinde mevcut şirketi “Hayır, bunu yapma. Kalmanız için ne yapabiliriz?” dedi.
Ancak o ayrılmak istiyordu. Şirket de yeni işinde bir sorun olması hâlinde kapıların açık olduğunu ve geri dönebileceğini söyledi. Daha önce ayrılan diğer insanlar için böyle bir şey hiç olmamıştı. Birkaç hafta içinde tüm durumu değiştirebildik.
Bence sınırsız potansiyelimize inandığımızda ve doğru şeylere odaklandığımızda bu tür hikâyeler ortaya çıkmaya başlıyor. Stratejik etkiyi nasıl yaratabiliriz? Olan biten anlamsızlıkların ötesine nasıl bakabilir, katabileceğimiz değere ve birlikte nasıl çalışabileceğimize odaklanabiliriz?
Kendisini iş birliğine açık bir takım oyuncusu olarak konumlandırdı. Aslında bunların hepsiydi; sadece bunları göstermesini engelleyen bazı şeyleri ortadan kaldırıp en iyi hâliyle ortaya çıkmasını sağladık. Bu büyük bir fark yarattı.
Hannah Clark: Bu gerçekten büyüleyici. Sonuçları belirlemede zihniyetin çok güçlü olduğuna inanıyorum. Fakat gerçekçi olmakla da denge kurmamız gerektiğini biliyorum. Çünkü bu sınırsız zihniyet, gerçekçi ve bazen gerçekten yerinden oynatılamaz kısıtlamalarla çatışabilir.
Kabul etmemiz gereken bir sınırlama ile meydan okumamız gereken bir sınırlamayı nasıl ayırt ederiz?
Uma Subramanian: Sınırsız zihniyetle bile her zaman gerçekliğin içinde çalışıyoruz. Gerçek kısıtlamaların ve sınırların tamamen farkındayız. Fark şu: Sınırsız bir zihniyete sahip olduğunuzda yaratıcı düşünürsünüz. Bir kısıtlama gördüğünüzde onun tarafından sınırlandırılmazsınız; yaratıcı şapkanızı takar ve “Bu doğru şeyse bunu yine de gerçekleştirmenin bir yolu var mı?” diye düşünürsünüz.
Bütçe, kaynak ve ekip gibi yapısal kısıtlamalar olabilir. Bir de kendimizi “Bunu yapamayız,” veya “Bu mümkün değil,” diye sınırladığımız zihniyet kaynaklı kısıtlamalar vardır. Bu nedenle farkındalık geliştirmek ve bunun ne tür bir kısıtlama olduğunu daha derinlemesine incelemek gerekir.
Üzerinde çalışılabilecek yaratıcı bir çözüm var mı? Bütçe sorunuysa, yardım isteyebileceğim başka bir ekip var mı? Para harcamadan bu sorunu çözmenin farklı bir yolu var mı?
Microsoft’ta ekiplerim genellikle yedi veya sekiz doğrudan rapordan oluşuyordu. Büyük girişimleri nasıl gerçekleştireceğimi düşünürken kendimi hiçbir zaman yalnızca kendi organizasyonumla sınırlamadım. “Bu yalnızca benim ekibim değil; tüm organizasyonum, hatta Microsoft’taki birden fazla ekip,” dedim.
Aynı zamanda bazı kısıtlamaların ortadan kaldırılamayacağını fark ettiğinizde onları kabul edip daha hızlı ilerlemeniz gerekir. “Hayır” cevabına takılıp kalmamak veya çözüm bulamamaya saplanmamak önemli. Bazen kısıtlamayı kabul edip yolunuza devam etmelisiniz.
Her şeyin kusursuz ve hayal gibi ilerleyeceğini söylemiyorum. Bazen gerçekten net kısıtlamalar ortaya çıkar. Onları kabul eder ve ilerleriz.
Hannah Clark: Evet, etrafından uyum sağlayarak ilerlemek. Bunun iyi bir cevap olduğunu düşünüyorum. Elbette bu tür şeyler ortaya çıkıyor ama düşündüğümde, yaratıcı bir çözümle çözülemeyecek çok fazla zorluk olmadığını görüyorum.
Hedef faydalıysa, aradığınız sürece genellikle her zaman bir yol olduğunu düşünüyorum.
Uma Subramanian: Kesinlikle. Bunun sahip olduğunuz inanç düzeyine bağlı olduğunu söylemek istiyorum. Bunun yapılması gereken doğru şey olduğunu gerçekten biliyorsam ve iyi sonuç vereceğinden eminsen, her zaman bir yol buldum.
Kabul etmek zorunda kaldığımız birkaç şey olmuş olabilir. Yine de genel olarak bu projeleri gerçekleştirmeyi başardık. Bill Gates veya Steve Jobs gibi vizyonerler yıllar önce inanılmaz fikirler düşündüler ve bunları hayata geçirdiler. İnandığımız, vazgeçmediğimiz ve devam ettiğimiz sürece bir şeyleri gerçekleştirmenin mümkün olduğuna gerçekten inanıyorum.
Hannah Clark: Katılıyorum. Bütçe gibi yerinden oynatılamaz görünen şeyler bile stratejik ortaklıklarla çözülebilir. Hedefinizi paylaşan ve maddi bir ödül almasa bile katkıda bulunmaya istekli kişileri bulmak mümkün.
Sadece bunun bir parçası olmak bile yeterli olabilir. Bu gerçekten ilham verici. Üzerine düşünmem için çok şey verdiniz, Uma. Teşekkür ederim.
Uma Subramanian: Microsoft’taki grubumuzla hiçbir ilgisi olmayan tamamen farklı bir maliyet merkezinden mühendislik kaynakları aldım. Bina kaynakları sağladılar ve benim için bir geliştirici merkezinin tamamını inşa etmemize destek oldular.
Başka bir grup, istediğim bir proje için kelimenin tam anlamıyla 40 bin dolar verdi. Tamamen farklı bir maliyet merkeziydi ve bunu yaparak hiçbir şekilde fayda sağlamıyorlardı. Ancak onlara sormak, gerekçeyi sunmak ve inanarak ilerlemek benim için her zaman işe yaradı.
Hannah Clark: Bu inanılmaz. İnanç kaslarım üzerinde gerçekten çalışmaya başlamam gerekiyor.
İnançla liderlik etmek aynı zamanda büyük bir özgüven gerektiriyor. Kariyerinin başlarında olan, özgüvenle mücadele eden veya böyle bir şeyi gerçekleştirecek etkiye sahip olmadığını düşünen birine sınırsız yaklaşıma doğru ilerlemek ve kendisini destekleyebilecek ilişkiler kurmanın zeminini hazırlamak için hangi ilk adımları önerirsiniz?
Uma Subramanian: Hayatıma ve yolculuğuma baktığımda bunun Napoleon Hill’in Düşün ve Zengin Ol kitabıyla başladığını görüyorum. Bu tür kitapların iyi bir başlangıç olduğunu düşünüyorum. Çünkü her şeyin zihinde olduğunu ve düşüncelerinizin ve zihninizin gücüyle büyük düşünebileceğinizi ve büyük işler başarabileceğinizi fark etmenizi sağlıyorlar.
Herkesin yapabileceği şeylerden biri, bu alandaki iyi kitapları okumak ve zihniyetini genişletmek üzerinde çalışmak. İkinci olarak, zihniyetini zaten genişletmiş insanlarla çevrelenmek gerekir. Ben bunu yapıyorum. Düşün ve Zengin Ol kitabının bölümlerinden biri de bir düşünce grubu oluşturmak ve kendinizi sizden daha gelişmiş, daha büyük ve daha iyi işler yapan insanlarla çevrelemekle ilgili. Böylece onlara bakıp daha büyük şeylerin mümkün olduğunu görebilirsiniz.
Bu bana gerçekten çok yardımcı oldu. Daha büyük ve daha iyi işler yapan insanlara, programlara ve topluluklara her zaman yatırım yaptım. Şimdi bir liderlik koçuyum ve çevremde şu anda inanılmaz işler yapan liderlik koçları var. Onların daha büyük ve daha iyi şeyler yaptığını görmek, bunun benim için de mümkün olduğunu anlamamı sağlıyor.
Bu nedenle tavsiyem, zihniyetini genişletmiş insanlarla çevrelenmeniz. Böylece inancınız üzerinde çalışabilir ve kendinize olan güveninizi artırabilirsiniz.
Hannah Clark: İnsanların bolluk veya sınırsız zihniyeti gerçekten benimsediği bir topluluk olmalı. Böyle bir kulüp harika olurdu.
Uma Subramanian: thelimitlessleaders.com adresinde bir topluluğumuz var.
Hannah Clark: Bunu tanıtmayı bile amaçlamamıştım. Bu zihniyeti benimseyen insanların bir araya geldiği böyle bir grubunuzun olduğunu bilmek harika.
Bu kavramın teknoloji alanında nasıl gelişeceğini düşünüyorsunuz? Şu anda trend olan yaratıcı kodlama ve kodsuz araçlar gibi birçok fırsatımız var. İnsanların sınırsız bir şekilde hareket edebilmesi için pek çok imkân bulunuyor. Teknoloji ortamı gelişirken yalnızca ürün liderleri için değil, herkes için kritik olacak beceriler veya zihniyetler neler?
Uma Subramanian: Bu ortamda öne çıkmanın bir yolunu bulmak giderek daha önemli hâle geliyor. Otomasyon ve yapay zekâyla birlikte çok fazla şey değişiyor. Artık herkes yapay zekâ ürün lideri veya yapay zekâ mühendisi. Böyle bir ortamda nasıl öne çıkabilirsiniz?
Sınırsız bir zihniyete sahip olmak, bu şekilde düşünmek, stratejik davranmak, büyük düşünmek, cesur girişimlerin peşinden gitmek, insanlarla iyi çalışmak ve işleri hayata geçirmek sizi öne çıkaracak ve bu dönemde başarılı olmanıza yardımcı olacaktır.
Bu zihniyeti benimsemenin artık her zamankinden daha önemli olduğuna inanıyorum. Çünkü çok fazla fırsat var. Yapay zekâ rutin işlerin büyük bölümünü üstleniyor. Zihinlerimizi dünyanın ihtiyaç duyduğu harika şeyleri ve çözümleri tasarlamak için kullanabiliriz. Fırsatların herkes için mevcut olduğuna ve sınırsız bir zihniyetin dünya için inanılmaz sonuçlar doğuracağına inanıyorum.
Hannah Clark: Katılıyorum. Özellikle şimdi bunu benimsemenin zamanı. Fikirler ve vizyoner düşünce, gerçekten otomatikleştiremeyeceğimiz şeyler. Bu açıdan herkesin eskisinden daha fazla güce sahip olduğu bir dönemdeyiz.
Bu çok ilham verici ve zamanlaması da çok uygun bir mesajdı. Bize katıldığınız için çok teşekkür ederim Uma. Çalışmalarınızı insanlar nereden takip edebilir?
Uma Subramanian: Sanırım en iyi seçenek LinkedIn. Uma Subramanian adıyla bana ulaşabilirsiniz. İnsanlarla tanışmayı ve gerçekten güzel sohbetler gerçekleştirmeyi çok isterim.
Hannah Clark: Güzel sohbetlerden söz etmişken, bugün benimle böyle bir sohbet gerçekleştirdiğiniz için teşekkür ederim. Zaman ayırdığınız için gerçekten minnettarım.
Uma Subramanian: Çok teşekkür ederim Hannah. Sizi gerçekten takdir ediyorum.
Hannah Clark: Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Daha fazla harika içgörü, nasıl yapılır rehberi ve araç incelemesi için bültenimize theproductmanager.com/subscribe adresinden abone olun. Bunun gibi daha fazla sohbeti, podcast’lerinizi dinlediğiniz her yerde Ürün Yöneticisi’ne abone olarak dinleyebilirsiniz.




