Konuşma Metnini Okuyun:
Podcast’lerimizin konuşma metinlerini bir yazılım programı kullanarak oluşturmaya çalışıyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru sonuç vermediği için lütfen olası yazım hatalarını mazur görün.
Hannah Clark: “Yenilik” kelimesi, özellikle yıllık planlama toplantıları ve networking etkinlikleri sırasında çok sık kullanılıyor. Ancak bu kelime söylendiğinde odadaki insanlara bakarsanız muhtemelen oldukça komik tepkiler yelpazesi görürsünüz: umutla bakan bir satış direktörü, çaresiz görünen bir yazılım mühendisi ve bin metrelik bakışlara sahip kıdemli bir ürün yöneticisi. Bunun nedeni, yenilik fikri ilham verici görünse de “yenilikçi” olmanın bir bakıma “havalı” olmak gibi olmasıdır; onu gördüğümüzde tanırız, ancak nasıl göründüğüne dair gerçekten bir tanım ya da yol haritası yoktur.
Bugünkü konuğum Hives.co’nun kurucusu ve CEO’su Alexander Wennerberg. Alexander’ın kuruluşu fikir üretme ve fikir yönetimi üzerine kurulmuş olsa da yeniliği çerçeveleme biçimi, yeniliğin neden bu kadar çok şirketin elinden kaçtığını çok özlü bir şekilde açıklıyor. Peki çoğu kuruluş bunu yanlış mı yapıyor? Öyleyse yeniliğe nasıl yaklaşmalıyız? Haydi konuya girip öğrenelim.
The CPO Club podcast’ine tekrar hoş geldiniz. Alexander, katıldığınız için çok teşekkür ederim.
Alexander Wennerberg: Beni davet ettiğiniz için çok teşekkür ederim.
Hannah Clark: Öncelikle geçmişinizden biraz bahsedelim. Bugün Hives.co’da bulunduğunuz noktaya nasıl geldiğinizi biraz anlatır mısınız?
Alexander Wennerberg: Üniversite diplomam ya da benzeri bir eğitimim yok. Bu nedenle 18-19 yaşlarındayken bulabildiğim hemen her işte çalışmaya başladım. Bir süre satış alanında çalıştım; bu daha sonra her zaman çok ilgimi çekmiş olan teknoloji sektörüne yönelmemi sağladı. Ardından danışmanlığa, sonra da ürün yönetimine geçtim. Üç yıl önce de kuruluşların çalışanlarından ve müşterilerinden gelen değerli içgörüleri, fikirleri ve geri bildirimleri toplamasına ve bunlara dayanarak karar vermesine yardımcı olan Hives.co’yu kurduk.
Hannah Clark: Bu da bugünkü konumuz olan yenilikle bağlantılı. Yenilik, özellikle farklı kuruluşların yeniliği farklı şekillerde algılaması nedeniyle biraz muğlak bir terim. Hives.co’da yeniliği nasıl tanımlıyorsunuz?
Alexander Wennerberg: İlginçtir ki “yenilik” kelimesinden uzak durmaya çalışıyoruz. Konuştuğumuz şey yenilik olsa bile bunun nedeninin, yeniliğin çalışma biçiminden ziyade bir sonuç olduğunu düşünmemiz olduğunu söyleyebilirim. Yenilik kelimesine bir tanım getirmem gerekirse muhtemelen bunun, bir sorunu çözmek ya da bir fırsatı değerlendirmek için yeni bir yol yaratmak anlamına geldiğini söylerdim.
Sanırım birçok kişi de bunu böyle tanımlardı. Ancak yeniliğin ilerlemeye yönelik olası sonuçlardan biri olduğunu söyleyebilirim; bu nedenle “ilerleme” kelimesinin bize daha çok yardımcı olduğunu düşünüyoruz. Bu yüzden yenilik yerine ilerleme kelimesini kullanıyor ve doğru yönde ilerlemek anlamında değerlendiriyoruz.
Bir ekip, ürün ya da kuruluş olarak ilerlemeye ve ileriye doğru hareket etmeye çalışırsak, görevleri bir tür zorluk, yön ya da fırsat temelinde oluşturduğunuz sürece çoğu insan bunu muhtemelen anlayacaktır. Bu şekilde çalışmanın olası sonuçlarından biri de yenilik olabilir.
Bizim tanımımız aşağı yukarı böyle.
Hannah Clark: Sizce birçok kuruluş zorlanıyor mu? Çünkü birçok kuruluşun kendi içinde yeniliğe yönelik girişimleri olduğunu biliyorum; bu nedenle yeniliğin yaygın olarak bir sonuç olarak görüldüğünü düşünmüyorum, ancak bence bu gerçekten iyi bir bakış açısı. Sizce birçok kuruluşun yeniliğe ya da ilerlemeye etkili bir şekilde yaklaşmasını engelleyen eksik parça nedir?
Alexander Wennerberg: Evet, söylediğiniz gibi birçok kuruluş yenilikten söz ediyor ve yenilikçi bir şirket olmak ya da yenilikçi ürünler geliştirmek istiyor. Birçok kuruluşun gözden kaçırdığı iki şey olduğunu düşünüyorum. Birincisi, temel sorunlardan birinin yeniliğe “yenilik” demeleri olduğunu söyleyebilirim. Bu ifade çoğu insanı, zorlukları çözmekten, yeni fırsatlar bulmaktan ya da yeniliğin bir sonuç olabileceği iyileştirmelerle ilerleme kaydetmekten söz etmeye kıyasla daha çok korkutuyor.
Deneyimlerime göre yenilikçi bir şirket ve kuruluş olmak istiyorsanız muhtemelen bu terimle yenilik hakkında konuşmayı bırakmalısınız. İkincisi, birçok şirketin gözden kaçırdığını gördüğüm şey, karar verme sürecinde ihtiyaç duyulan bilgilerin çoğunu atlamalarıdır.
Bununla kastettiğim şu: Genellikle değişimi yönlendirdiğimizde, günlük operasyonları iyileştirdiğimizde ya da genel olarak kararlar aldığımızda, bir şirketteki karar vericiler olarak karar verebilmek için belirli miktarda bilgiye ya da veriye ihtiyaç duyarız. Ancak yeniliği hayata geçirmek istediğimizde, yaratıcı olmak istediğimiz için yapışkan not aşamasından doğrudan karar almaya geçebileceğimize inanırız.
Bu, olağan süreci atlamak anlamına gelir. Birçok yaratıcı fikir ve önerinin hayata geçirilememesinin nedeninin, karar vericilerinizin karar almak için alışık olduğu bir karar sunumu, not ya da başka bir belge yerine yapışkan notlardan oluşan bir yığın içinde kalması olduğunu söyleyebilirim. Buradaki çelişki şu: Tüm bu yaratıcı çözümlere ve fikirlere sahip kişiler, bunlar için bir karar sunumu, not, iş gerekçesi ya da sizin kullandığınız başka bir belgeyi hazırlama konusunda mutlaka en iyi kişiler değildir.
Bu nedenle burada yapmamız gereken, geniş katılımı teşvik etmektir. Farklı kişilerden çok sayıda fikir toplamalı, ancak en yüksek potansiyele sahip olanları nitelendirmeli ve ardından doğru kişilerin bu fikirleri daha fazla bilgi ya da veriyle geliştirmesine izin vermeliyiz. Benim bakış açıma göre bir kuruluşta yeniliği yönlendirecek şey aşağı yukarı budur.
Hannah Clark: Doğru anladıysam, çalışma biçimlerinin ve ekip yapısının insanların ya da bir kuruluşun yenilikçi fikirleri etkili bir şekilde uygulayıp uygulayamayacağı üzerinde büyük etkisi olduğunu düşünüyorsunuz.
Alexander Wennerberg: Harika fikirler bulmanın en iyi yolunun çok sayıda fikre sahip olmak olduğunu söyleyen pek çok araştırma, rapor ve bilimsel çalışma var.
Farklı açılardan, bakış açılarından, bilgi ve deneyimlerden ve farklı zihinlerden çok sayıda fikre sahip olmanız gerekir. Ancak er ya da geç bu fikirler hakkında bir karar vermemiz gerekecek. Fikirleri ya da çözümleri genellikle karar vermeye alıştığımız biçimde sunmazsak karar vericiden ve kuruluştan muhtemelen bir karar alamazsınız.
Bu nedenle yaratıcı bir moddan, karar vericinin er ya da geç karar verebilmesi için ihtiyaç duyduğu bilgiyi ya da veriyi sağlayan iş gerekçesini, karar sunumunu ya da notu oluşturduğunuz bir moda geçmeniz gerekir.
Hannah Clark: Biraz konu değiştirelim. Özellik talepleri ve bu bağlamda ortaya çıkma eğilimindeki yenilikçi fırsatlardan ya da ilerleme fırsatlarından biraz söz etmek istiyorum. Bir ürün ekibi gelecekteki yaratıcı fırsatlardan ya da ilerleme fırsatlarından nasıl yararlanabilir?
Alexander Wennerberg: Özellik talebi, hakkında konuşulması oldukça ilginç bir konu ve alan. Çünkü bunları açık tutmanız gerekip gerekmediği ya da varsa bunları nasıl ele almanız gerektiği ve bunları hiç kullanıma sunup sunmamanız konusunda çok farklı görüşler var.
Öğrendiğim bir şey, genel bir özellik talebinin, özelliğin arkasındaki sorunu çözmenin nadiren en iyi yolu olduğudur. Genellikle yaptığımız şey, özellik taleplerini almak; ancak bunları yakaladıktan sonra, başlangıçtan itibaren mükemmel çözüm olarak kabul etmek yerine, kullanıcıların hangi sorunlara sahip oldukları ya da bununla neyi başarmaya çalıştıkları hakkında bize bir şeyler anlattıkları perspektifinden değerlendirmektir.
Bu bilgiyi çerçevelediğimizde, hem tüm iç ekibe hem de müşterilere sorunu en iyi şekilde nasıl çözebileceğimizi ya da istenen şeyi başarmak için hangi farklı fırsatların bulunduğunu sorabiliriz. Ancak benim bakış açıma göre özellik talepleri, müşteriler için çözmemiz gereken yeni bir soruna ya da başarılması gereken yeni bir şeye dair bir sinyaldir.
Hannah Clark: Bu yaklaşımı ilk kez duymuyorum: Özellik taleplerini, tamamen şekillenmiş bir şey için doğrudan talep olarak görmekten ziyade bir sorunun belirtisi olarak değerlendirmek. Bir müşterinin ya da kurumsal müşterinin bir özellik talep ettiği ve bunun aslında çözülmesi gereken başka bir şeyin belirtisi olduğu bir duruma dair anlatabileceğiniz bir anekdot ya da hikâye var mı? Sonuç nasıl oldu?
Alexander Wennerberg: Şu anda aklıma gelen çok pratik bir örnek olup olmadığını bilmiyorum; ancak son bir yıl içinde yapay zekânın yükselişiyle birlikte ortaya çıkan çok ilginç bir şey olduğunu söyleyebilirim. Bizim durumumuzda insanların katılım sağlaması, etkileşime girmesi ve fikirlerini, geri bildirimlerini, içgörülerini ve düşüncelerini paylaşması için çok kolay bir yol bulmamız gereken bir zorluk üzerinde yoğun şekilde çalıştık.
Ancak daha önce de söylediğim gibi, sonunda birinin karar vermesi gerekiyor, değil mi? Bilgiyi ya da veriyi karar vermeye uygun bir biçimde alamazsanız, kullanıcıları bizim okumamız için daha kolay bir biçimde bilgi sağlamaya zorlamanın yollarını aramaya başlarsınız. Fakat bu durumda son kullanıcının kullanım kolaylığından da ödün vermiş olursunuz.
Hannah Clark: Bir sorunun belirtisi olarak özellik taleplerini düşündüğümüzde, bir özellik talebinin kurumsal bir müşteriden ya da herhangi bir müşteriden gelmesinin çözülmesi gereken daha büyük bir soruna işaret edebileceğini gösteren ne tür işaretler ararsınız? Bu sürece nasıl yaklaşırsınız?
Alexander Wennerberg: Genellikle daha fazla müşteriye bakarak yaklaşırız. Yine, “Bu düğmeye ihtiyacımız var”, “Bu özelliğe ihtiyacımız var” ya da “Bunun uygulamanın şu bölümünde çalışmasına ihtiyacımız var” şeklinde bir özellik talebi veya geri bildirim aldığımız duruma dönebilirim. Bunu ekibe getirip “Peki, neyi başarmak istiyorlar?” şeklinde çerçevelemeye çalışırız.
Sonra konuşmaya başlarız; çünkü sonunda müşterilerle konuşmaktan kaçamazsınız. Ürününüzü kullanan kişilerle konuşmanız gerekir. Bunu çerçeveleyip daha fazla müşteri ve kullanıcıyla konuşmaya başladığımızda “Bu zorluğu yaşıyor musunuz? Bu, çözmeniz gereken acil, önemli ya da arzu edilen bir sorun mu?” diye sorarız.
“Bu sorunla karşılaşıyor musunuz? Karşılaştığınızda ne gibi sorunlar yaşıyorsunuz? Bununla ulaşmak istediğiniz şeye ulaşabilseydiniz bu size ne kazandırırdı? Sizi nasıl bir duruma getirirdi?” gibi sorular sorarız. Ya da bunun size ne tür sonuçlar sağlayacağını öğrenmeye çalışırız. Bence burada sihirli bir çözüm yok.
Müşterilerden ve kullanıcılardan talepleri, geri bildirimleri ve özelliklerle ilgili düşünceleri toplamanız gerekir. Bana göre bu, her tür yazılım şirketi için olmazsa olmazdır; ancak bunlara hemen göre hareket etmemelisiniz. Bir özelliği alıp iş listesine eklemek ve planlamaya başlamak yerine, bunu çözülmesi gereken bir şeyin belirtisi olarak kullanmalı ve ardından diğer müşterilerle bu konu hakkında konuşmaya başlamalısınız. Sanırım bizim yaklaşımımız bu.
Hannah Clark: Daha önce bahsettiğimiz, verilere dayalı karar verme konusuna ve benzeri şeylere geri dönelim.
Yeterince içgörü topladığınızda ve karar verebilmek için iyi bir veri örnekleminiz olduğunu düşündüğünüzde, kuruluşunuzdaki karar verme süreci nasıl işliyor ve bu en iyi uygulamalardan bazılarını nasıl uygulayabiliriz?
Alexander Wennerberg: Oldukça küçük bir ekibiz; bu nedenle karar verme süreçlerimiz genellikle oldukça hızlıdır.
Bu anlamda genel bir kuruluşun bunu nasıl yapması gerektiğine dair mükemmel bir örnek olduğumuzu düşünmüyorum. Ancak müşterilerimizden örnek alabileceğimiz çok fazla deneyim var. Büyük ya da en yaratıcı fikirlere ve çözümlere sahip kişilerin iş gerekçesini oluşturma konusunda muhtemelen en iyi kişiler olmadığını söyleyebilirim.
Daha önce söylediğim gibi, farklı bakış açılarından değerli içgörülerin niceliğini artırmaya çalışmalıyız. Ancak karar verme sürecinde yaratıcı bir fikirden, buna yaklaşıp yaklaşmamamız veya bunu yapıp yapmamamız konusunda eksiksiz bir karara geçmenin en iyi yolu muhtemelen farklı paydaşları sürece dahil etmektir. Bir kişi harika ve gerçekten yaratıcı bir fikir ya da çözüm ortaya atabilir. Ardından bunun ne kadar arzu edildiğini değerlendirmeleri için bunu satış ekibine göndermeniz gerekebilir. Sonra, bu durumda verileri yönetmeyle ilgili mevzuata bağlı olarak bunun uygulanabilir olup olmadığını görmek için hukuk ekibini dahil etmek isteyebilirsiniz.
Bu nedenle, ister yüzde 5 büyüklüğünde bir ekip isterse binlerce çalışanı olan bir şirket olun, her kuruluş için kesinlikle sondan başlamanızı öneririm. Sondan başlamak, kuruluşumuzdaki karar vericinin karar verebilmek için genellikle ne tür bilgilere ihtiyaç duyduğunu keşfetmek ve yapılandırmak anlamına gelir.
Ardından geriye doğru çalışırsınız. Müşterilerden ya da çalışanlardan özellik talepleri, fikirler, çözümler veya içgörüler toplayacaksak, aslında bir gönderi ya da yapışkan nottan ibaret olan yaratıcı bir fikirden eksiksiz bir karar sunumuna ulaşana kadar hangi aşamalardan geçmemiz ve hangi farklı paydaşları bu sürece dahil etmemiz gerekir? Çoğu yaratıcı fikrin hayata geçmemesinin en yaygın nedeni, yolun bir yerinde farklı paydaşlar arasında kaybolmalarıdır; çünkü sonucu başlangıçtan itibaren aklımızda tutmayız.
Hannah Clark: Mantıklı. Bazen bu tür konularda son karar vericinin kim olduğuna karar vermek zor olabiliyor.
Biraz da araçlardan bahsedelim. Doğru araçlar fikir üretme, fikir geliştirme ve diyelim ki ilerleme süreçlerine nasıl yardımcı olabilir?
Alexander Wennerberg: Bu süreçlerde faydalı olabilecek birçok araç var.
Müşterilerimizin tamamı fikir geliştirme ve yeniliği yönetmek için platformumuzu kullandığından, bizim platformumuz Hives.co’yu kesinlikle kullanabilirsiniz. Atölye çalışmalarının harika olabileceğini, özellikle bir uzman ya da deneyimli bir kişi tarafından yürütüldüğünde faydalı olduğunu söyleyebilirim. Ancak birçok kuruluşta artık bir miktar atölye yorgunluğu görmeye başladığımı da belirtmeliyim.
Başarılı olmak, fikir geliştirme ya da fikir yönetiminde ilerlemek istiyorsanız atölyeleri koordine etmeye bu kadar çok zaman harcamayı bırakmanız ve insanları içgörü ve fikirlerini paylaşmaya daha eş zamansız bir şekilde dahil etmenin herhangi bir yolu olup olmadığını görmeye başlamanız gerektiğini düşünüyorum.
Pratik araçlar söz konusu olduğunda, süreçler ya da yöntemler biçiminde kullanabileceğiniz birçok farklı araç var. Bunu dinleyen insanların çoğunun tasarım odaklı düşünme üzerinde çalıştığını ya da bunu duyduğunu tahmin ediyorum. Bunun, son kullanıcıyı anlamaya odaklanarak, çözmemiz gereken sorunu ve zorluğu tanımlayarak ve ardından fikir aşamasına geçerek başlayan harika bir yöntem olduğunu düşünüyorum.
Kullanılacak pratik ürünler söz konusu olduğunda dijital beyaz tahtaları kullanabilirsiniz. Yapışkan not aşamasındaysanız araçlar kullanabilirsiniz. Fikirleri baştan sona yönetmek için bir sürece ve iş akışına sahip olmak istiyorsanız Hives.co gibi araçlardan yararlanabilirsiniz.
Hannah Clark: Fikir yönetimi sürecini düşündüğümüzde, araçlarımızı kurduktan sonra fikirleri elemek ve topladığınız verilere dayanarak karar vermeyi kolaylaştıracak şekilde düzenlemek için insanlara hangi yaklaşımları önerirsiniz?
Alexander Wennerberg: Çoğu kuruluşta işe yaradığını gördüğümüz yaklaşım, fikirleri aşmak ya da ulaşmak istediğiniz farklı zorluklara, fırsatlara veya sorulara göre yönetmeniz gerektiğidir.
Birçok kuruluşta çok yaygın olan sorun, kuruluşun geneline gidip “Kutunun dışında düşünelim” gibi şeyler söylemeleridir. Bunun komik tarafı şu ki, bunu duyan insanların çoğu muhtemelen sözünü ettiğimiz kutunun ne olduğunu bile açıklayamaz. Yaratıcılık da aslında böyle oluşmaz.
Bu biraz insanları bir atölyeye toplayıp ellerine beyaz bir kâğıt ve kalem vererek güzel bir şey çizmelerini istemeye benzer. Çoğu insan nereden başlayacağını bilemediği için donar kalır. Yaratıcılığı harekete geçirmek için bir başlangıç noktasına ihtiyacımız var. Bunun hiç karmaşık olması gerekmez.
Başlamak için yaklaşımın, şu anda alanınızdaki çözülmesi gereken en öncelikli üç zorluğu listelemek ve kuruluşunuzdaki daha geniş bir insan grubuna bunları çözmek için hangi içgörülere ve fikirlere sahip olabileceklerini sormak olduğunu söyleyebilirim. Bunu henüz yapmadıysanız, “Haydi herhangi bir konuda en iyi ve en yenilikçi fikirlerimizi bulalım” demek yerine başlamak için mükemmel bir yerdir.
Hannah Clark: Sanırım kısıtlamaların yaratıcılığı beslediği gibi bir söz var; bir tür çerçeve belirlemek gibi.
Alexander Wennerberg: Bu çok doğru; çünkü yaratıcılığı harekete geçirmek için bir yöne ve bir tür çerçeveye ihtiyacımız var. Birçok kişi boş bir sayfadan başlamak ve bunun nereye gideceğini görmek istediğini söylüyor. Ancak bu durumda her on kişiden dokuzu tamamen donup kalır.
Hannah Clark: Katılıyorum. Bir süre önce, çözmeye çalıştığınız sorunu düşünmenizi ve sonra muz gibi tamamen rastgele bir nesneyi düşünerek bununla nasıl ilişkilendirilebileceğini bulmanızı isteyen bazı gerçekten ilginç teknikler içeren bir yenilik atölyesine katılmıştım.
Egzersiz ilginçti; çünkü beyninizin bağlantılar kurmasını sağlıyor. Birbiriyle ilişkili olmayan şeyleri düşünmenizi sağlayarak yaratıcı biçimlerde düşünmenize yardımcı oluyor ve bir tür kısıtlama oluşturuyordu.
Alexander Wennerberg: Evet, kesinlikle.
Hannah Clark: Birkaç fikir seçtiğinizde ve yapışkan notlarda gerçekten yaratıcı fikirler bulunduğunda, yeni fikirlerin uygulanabilirliğini değerlendirmenin bazı yolları nelerdir?
Alexander Wennerberg: Konu özellikle ürün geliştirmeye geldiğinde, teknolojik kapasitemizin ve bilgimizin değerlendirme açısından iki önemli kriter olduğunu söyleyebilirim. Yani bunu yapmak için doğru teknolojik koşullara sahip miyiz?
Bunu gerçekleştirmek için doğru bilgiye sahip miyiz? Eğer bunlara sahip değilsek, bunu gerçekleştirmek için dış kaynaklardan daha neye ihtiyaç duyacağımızı veya yine de bunu gerçekleştirmek isteyip istemediğimizi belirtmemiz gerekir. Ancak bunlara ek olarak unutmamam gereken bir şey daha var.
Fikirleri, kullanıcıların sorununu ne kadar iyi çözdüklerine ve kullanıcıların bakış açısına göre ne kadar arzu edilir olduklarına göre de değerlendirmeliyiz. Bu tür yaratıcı süreçleri iki şekilde başlatabilirsiniz. Bir zorluk, fırsat ya da sorun temelinden başlayabilirsiniz; ancak bazı fikirler kesinlikle teknoloji temelinden de başlayabilir.
Yani harika bir teknolojiyle başlayıp bu teknolojiyle hangi fırsatlara sahip olduğumuzu görebiliriz. Ancak on durumun dokuzunda, er ya da geç bunu çözülmesi gereken bir tür kullanıcı sorununa ya da kullanıcı isteğine bağlamamız gerekir.
Hannah Clark: Bir fikir uygulandıktan sonra ürün ekiplerinin hangi süreçleri hazırda bulunmalı? Gelecekteki yinelemelerle ilgili kararlar almak için diyelim ki yenilikçi bir ürünün ya da özelliğin başarısını nasıl ölçeriz?
Alexander Wennerberg: Öncelikle ve en önemlisi, bu şekilde çalışıyorsak tüm ürün ekiplerinin veya şirketlerin yalnızca ürün ekibinden değil, daha fazla kişiden içgörü ve fikir almanın bir yoluna sahip olması gerektiğini düşünüyorum. Yalnızca müşterilerden değil, şirketteki diğer çalışanlardan ve varsa ortaklardan da görüş almalısınız. Yaratıcı sürece daha fazla bakış açısı dahil etmeniz gerekir.
Ancak fikirleri uyguladıktan ya da bazılarını geliştirdikten sonra ölçüm yapmak için genellikle geriye dönüp kullanıcılarımızın ve müşterilerimizin kaç sorununu ne kadar iyi çözmeyi başardığımıza bakmayı severim. Çünkü sonunda, daha önce de söylediğim gibi, çözülen sorunların sayısı ve sorunların ne kadar iyi çözüldüğü, bir ürünün kuruluş içindeki başarısının ve ne kadar kullanıldığının temel faktörlerinden biri olacaktır.
Bunun çok karmaşık olması gerekmiyor. Esas olarak bir sorunu çözmeye çalışmaktan ibaret. Bazen bu iyileştirmeler olabilir, zaman zaman da tamamen yeni yenilikler olabilir.
Hannah Clark: Alexander, insanlar sizi internette nerede bulabilir?
Alexander Wennerberg: LinkedIn’de beni bulmak çok kolay. Orada bağlantı kurmak isteyen herkes adımı aratabilir ve beni bulabilir. Hakkımızda daha fazla bilgi edinmek isterseniz web sitemize, hives.co adresine gidebilirsiniz.
Hannah Clark: Harika. Bizimle olduğunuz için çok teşekkür ederim. Zaman ayırdığınız için gerçekten minnettarım.
Alexander Wennerberg: Evet. Çok teşekkür ederim.
Hannah Clark: Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Daha fazla harika içgörü, nasıl yapılır rehberi ve araç incelemesi için theproductmanager.com/subscribe adresinden bültenimize abone olun. Bunun gibi daha fazla sohbeti, podcast’lerinizi dinlediğiniz her yerde The CPO Club’a abone olarak dinleyebilirsiniz.




