Bir PM’in Sıfır UXR Eğitimiyle Kullanıcı Araştırmasını Kusursuz Yapma Rehberi

Deşifreyi Okuyun:

Podcast’lerimizin deşifresini bir yazılım programı kullanarak hazırlamayı deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığı için lütfen olası yazım hatalarını mazur görün.

Hannah Clark: Gerçekten sağlam bir kullanıcı araştırması ekibiyle çalışmış olan herkes, harika UXR uzmanlarının paha biçilmez olduğunu kabul edebilir. Ancak dürüst olalım; bu ekonomide altın o kadar da bol değil. Bu yüzden şu anda bizi dinleyen ve kaynakları iyi bir UXR ekibiyle çalışmayan insanlar olduğuna bahse girerim. Hatta bir ürün yöneticisiyseniz, kuruluşunuzda fiilen kullanıcı araştırması lideri olma ihtimaliniz oldukça yüksek. Eğer durum buysa, bu bölümü sizin için hazırladığımız bir destek paketi olarak değerlendirin.

Bugünkü konuğumuz harika Michele Ronsen. Kendisi Curiosity Tank’in CEO’su ve kurucusu, ayrıca deneyimli ve tutkulu bir kullanıcı araştırmacısı. Michele’le konuşurken en sevdiğim şey, tüm yanıtlarının, resmi bir UXR eğitiminiz olmasa bile, son derece açık, faydalı ve doğrudan uygulanabilir olmasıydı.

Ancak sohbetin en sevdiğim kısmı sona doğru geldi. Michele, araştırma bulgularınızın paydaşlarınıza harekete geçmeleri için ilham vermesini ve onları motive etmesini sağlamak amacıyla hikâye anlatımını kullanabileceğiniz harika bir yöntem paylaşıyor. Hadi başlayalım.

Ürün Yöneticisi podcast’ine tekrar hoş geldiniz. Bugün Curiosity Tank’in CEO’su ve kurucusu Michele Ronsen’la birlikteyim.

Michele, bugün bize katıldığın için çok teşekkürler. Seninle konuşacağım için çok heyecanlıyım.

Michele Ronsen: Beni davet ettiğiniz için teşekkürler. Burada olmaktan mutluyum.

Hannah Clark: Bize biraz geçmişinden ve Curiosity Tank’in kurucusu olmaya nasıl karar verdiğinden bahsedebilir misin?

Michele Ronsen: Evet, ben bir kullanıcı araştırmacısıyım. Yöneticiyim, koçum, mentor ve eğitimciyim. Hem tasarım hem de kullanıcı araştırması yapıyorum; ayrıca insanların daha bilinçli kararlar verebilmesi için daha iyi sorular sormayı dünyanın dört bir yanındaki insanlara öğretiyorum. Tasarım alanında kariyerimin büyük bölümünü eğitimci olarak geçirdim. Tasarım konusunda resmi eğitim aldım ve kariyerimin ilk döneminde her türden deneyim, ürün ve hizmet tasarladım. Yaklaşık 12 yıl önce araştırma alanına geçiş yaptım.

Bunu kesinlikle çok seviyorum. Kariyer piyangosunu tamamen kazandım. Sevdiğiniz işi yapmak ve yaptığınız işi sevmek harika bir şey.

Hannah Clark: Kesinlikle. Bugün araştırma planlamasından ve özellikle de resmi bir UXR eğitimi olmadan UX araştırması rolünü üstlenen ürün yöneticilerinden bahsedeceğiz.

Bize araştırma planlamasının neden bu kadar önemli bir adım olduğunu ve neden onu asla atlamamamız gerektiğini biraz anlatabilir misin?

Michele Ronsen: Kesinlikle. Bunu çok sık görüyorum. Planlar, tüm doğru araştırmaların iskeletidir ve kullanıcı araştırması, müşteri görüşmelerinden veya satış görüşmelerinden kesinlikle farklıdır.

Kullanıcı araştırması, doğru kişilerden doğru şekilde geri bildirim toplamamızı ve iş hedeflerimizle bağlantılı doğru soruları sormamızı sağlayan, hatta bunu amaçlayan bir titizliğe sahiptir. Bu nedenle bir plan olmadan hiçbir tür kullanıcı araştırmasını başarıyla yürütmek mümkün değildir.

Bu konu siyah ve beyaz kadar net. Plan hazırlama süreci paydaşları bir araya getirir, ne öğrenmemiz gerektiği, bunu neden öğrenmemiz gerektiği ve öğrendiklerimizin nasıl uygulanacağı konusundaki farklı yorumları ve bakış açılarını ortak bir zeminde buluşturur. Temel olarak ekibin hedefleri belirlemesi, önemli soruları netleştirmesi, bu tür geri bildirimleri kimin en iyi şekilde sağlayabileceğini konuşması ve daha fazlası için zemin hazırlar.

Sonuçta planın temel çıktıları; ne öğrenmek istediğimiz, özellikle öğrendiklerimizin nasıl ve ne zaman uygulanacağı konusunda paydaşları aynı noktada buluşturmaktır. Ayrıca bunların daha geniş iş hedefleriyle bağlantılı olması gerekir. Şöyle demeyi seviyorum: Bir araştırma planı hazırlamak için birkaç saatiniz yoksa muhtemelen araştırma yapmamalısınız. Bu kadar önemli.

Hannah Clark: Kesinlikle. Belki birlikte çalıştığın bir müşteriden ya da şirketten, gerçekten güçlü bir araştırma planlama sürecine sahip olan ve bunun sonucunda ne elde edildiğini gösteren bir örnek paylaşabilir misin?

Michele Ronsen: Bu konu siyah ve beyaz kadar net. Birlikte çalıştığım ve planı olmayan ekiplerle ilgili örneklerim yok, çünkü böyle bir ekiple çalışmazdım.

Bu, oksijen gibi, değil mi? Nefes almak için oksijene ihtiyacınız vardır. Her türlü başarılı araştırmayı yapabilmek için de bir araştırma planına ihtiyacınız vardır. Araştırma planı araştırma hedeflerini belirler. Başka bir deyişle, bu araştırmayı neden yaptığımızı ortaya koyar. Araştırma sonucunda gerçekleştirilecek eylemleri belirler. Önemli soruları belirler ve önceliklendirir.

Halihazırda bildiklerimizi de içerir. Bunlar hipotezler, varsayımlar, mevcut araştırmalar veya geri bildirimler şeklinde olabilir. Bu hedeflere nasıl ulaşacağımız, katılımcı bulma kriterleri ve en uygun yöntemler gibi yaklaşıma ilişkin bazı ayrıntıları içerir. Bütçe veya zaman çizelgesiyle ilgili değerlendirmeler de plana dahil edilir. Bütçe; araştırmayı yürütmesi ya da araştırmada kullanılacak prototipi oluşturması için bir araştırmacı veya tasarımcı işe alınmasını, katılımcılara verilecek teşvikleri ve benzeri unsurları ifade edebilir.

Bu nedenle, plansız yürütülmüş araştırmalara dair ne yazık ki örnek veremiyorum; çünkü böyle bir çalışmanın içinde yer almazdım.

Hannah Clark: Evet, mantıklı. O hâlde süreçten bahsedelim. Planın içinde yer alabilecek bazı unsurlar konusunda bize çok iyi başlangıç noktaları sundun. Ancak herhangi bir ürün ekibine uyarlanabilecek temel bir araştırma planlama sürecini düşündüğümüzde, buna nasıl başladığını ve araştırma projesinin ihtiyaçlarını belirlemenin yollarını anlatabilir misin?

Michele Ronsen: Evet. Öncelikle, öğrenmek veya soru setinde geri bildirim toplamak istediğimiz kişiler hakkında hâlihazırda neler bildiğimizi belirlemeyi öneriyorum. Şöyle demeyi seviyorum: Bir yerde birileri bir şey biliyor, değil mi? Hadi o gizli kalmış bilgileri bulalım. Gelecekteki öğrenmeleri yönlendirmek için mevcut öğrenmelerden yararlanalım. Araştırmaya neredeyse hiçbir zaman sıfırdan başlamayız.

Bir yerde, tekerleği yeniden icat etmemizi ve yeniden araştırma yapmamızı engelleyecek bir şey mutlaka vardır. Bu nedenle ilk adım, hâlihazırda ne bildiğimizi ve bu öğrendiklerimize ne kadar güvendiğimizi belirlemek olur. İkinci adım, paydaşlarla başlangıç toplantısı yapmaktır. Özellikle araştırma başlangıç toplantıları için önemli soruları ele alan bir dokümanı sizinle paylaşacağım.

Ne öğrenmek istediğimiz, öğrendiklerimizin nasıl uygulanacağı, bu soru seti hakkında neden bilgi edinmek istediğimiz ve ürün üzerinde etkisi olacak kararları verebilmek için öğrendiklerimizin ne zaman ortaya konması, teslim edilmesi veya paylaşılması gerektiği hakkında konuşarız. Bu zamanlama gerçekten kritik. Ardından bu araştırmanın, bu çalışmanın doğrudan iş hedeflerini nasıl destekleyeceğini ele alırız.

Bir plan hazırlamadan önce ben bu şekilde başlardım. Plan hazırlama aşamasına geldiğimde ise ilk taslak üzerinde asla iki saatten fazla çalışmam. Öncelikle, oldukça temel ve kabataslak bir sürüm hakkında geri bildirim almak isterim. Paydaşları plan dokümanlarıma dahil etmek isterim. Kelimenin tam anlamıyla bir Google dokümanı oluştururum.

Aslında bir şablonum var. Taslaktaki belirli alanları vurgular ve paydaşlarımı etiketlerim. Onlara, “Sam, bu doğru şekilde çerçevelenmiş mi? Amacı düzgün bir şekilde yansıtıyor mu?” ya da “Mary, A’nın B ile nasıl ilişkili olduğunu anlamakta biraz zorlanıyorum. Açıklayabilir misin?” diye sorarım. Böylece onları kelimenin tam anlamıyla dokümanıma dahil ederim ve bir sonraki aşamaya, yani katılımcı bulma sürecine geçmek için mutabakata varana kadar planı birlikte geliştiririz.

Ancak planlama süreci ve planın kendisi yinelemelidir. Bir karar alındığında veya ekosistemimize yeni bir öğrenme eklendiğinde plan güncellenmelidir. Bu öğrenme müşteri hizmetlerinden, başka bir paydaştan, bir girdiden veya ikincil bir araştırmadan gelebilir.

Dolayısıyla bu planlar son derece yinelemelidir ve tüm süreç boyunca güncellenmesi gereken, yaşayan ve nefes alan dokümanlardır. Ancak ben “Hâlihazırda ne biliyoruz?” sorusuyla başlardım.

Hannah Clark: Bu gerçekten iyi bir nokta. Planlama sürecinden yinelemeli bir süreç olarak bahsettiğimizde, bu aşamada hangi değişkenlere hazırlıklı olmamız gerekir?

Michele Ronsen: Kültürel uygunluğun gerçekten önemli olduğunu düşünüyorum. Farklı ekiplerin farklı kültürel normları vardır. Bazı ekipler ve projeler oldukça pratik ve kısıtlı kaynaklarla yürütülen araştırmalarla yetinebilir. “Kısıtlı kaynaklarla yürütülen” ifadesinin tanımı da değişecektir. Pratik olanı kötü olandan ayıran nedir? Diğer ekipler ve projeler daha titiz bir araştırma isteyebilir. Bu nedenle söz konusu projeye ilişkin kültürel tercihin ne olduğunu anlamak gerçekten çok faydalı olacaktır.

Ayrıca ne düzeyde güven istendiğini de konuşmak gerekir. Doğru yönde ilerleyip ilerlemediğimize dair bir duman işareti mi arıyoruz? Yoksa web sitemizin ana navigasyonunda büyük bir güncelleme yapacağımız için son derece emin olmak mı istiyoruz? Katılımcılara erişimin de gerçekten önemli ve değişken bir unsur olduğunu düşünüyorum.

B2B araştırması yaparken başka işletmelerden katılımcı bulmak çok daha zor olabilir. Ayrıca burada her zaman yeterince iyi düşünülmeyen veya anlaşılmayan bazı hukuki ve etik hususlar vardır. Öğrenme sürecinin, ekibin vermek istediği kararları etkileyebilmesi için zamanında tamamlanmasını sağlamak gerekir.

Sırf araştırma yapmak için araştırma yapmak istemeyiz, değil mi? Daha bilinçli kararları güvenle almamıza yardımcı olacak araştırmalar yürütmek isteriz.

Hannah Clark: Bence bu, planlama sürecinde yapılması gerekenlerin çoğunu iyi bir şekilde özetledi. Biraz da yapılmaması gerekenlerden bahsetmeliyiz. Ürün ekiplerinin araştırma amacıyla kullanıcılarla iletişime geçmeden önce dikkat etmesi gereken, gözlemlediğin acemi hatalarından bazıları neler?

Michele Ronsen: Bu çok güzel bir soru. Bayıldım. Bence yeni araştırmacılar ve araştırmacı olmayan kişiler, her çalışma için en az iki paydaş grubunun bulunduğunu her zaman anlamıyor. Birincisi, öğrenilenler doğrultusunda harekete geçmesi beklenen iç ekip. İkincisi ise tasarım yaptığımız son kullanıcı.

Bu nedenle çalışmalarımı tasarlarken, onları her zaman araştırmanın iki tüketici veya yararlanıcı grubu için tasarlıyorum. Bunların içinde başka birçok segment de olabilir. Öğrenilenleri uygulayacak çekirdek ekip olabilir.

Ardından, neler olduğunu üst düzeyde anlamak isteyen üst düzey yöneticiler olabilir. Son kullanıcılar açısından, etkilenebilecek birkaç farklı kullanıcı seviyesi bulunabilir. Bir başka hata da, test etmek istediğimiz hipotezleri belirlemek ve oluşturmak için paydaşlarla beyin fırtınası yapmamaktır.

Bu formülasyonların amacı haklı veya haksız olmak değil, soru setimizi çerçeveleyebileceğimiz belirgin bir bakış açısı sağlamaktır. Elbette yazılı bir plana sahip olmamak da önemli bir hatadır. İnsanlar bunun önemini gerçekten kavramıyor. Yazılı bir planınız olmadığında, başarı kriterlerinizi aslında dokümante etmiyorsunuz demektir.

Ne yazık ki bu başarı kriterlerini dokümante etmezsek, kriterler zamanla değişir, hareket eder ve kendi başına bir yaşam kazanır. Bu araştırmayı ilk etapta neden yaptığımızı unuturuz. Hedefler dokümante edilmediğinde başarılı olamayız, çünkü onları karşılaştırabileceğimiz hiçbir ölçütümüz olmaz.

Hannah Clark: İşlerin doğru şekilde dokümante edilmesini sağlamak için daha proaktif yöntemlerden bahsederken, araştırma verilerini ve araştırma projelerimizden elde ettiğimiz sonuçları düzenlemeyi de düşünüyorum. Bunun bazı insanlar için zor olduğunu düşünüyorum. Çok fazla içgörüye sahip olmak iyi bir sorun olsa da bunları yönetebilmek ve etkili bir şekilde sentezleyebilmek için iyi bir sisteminizin olması gerekir.

Araştırma verileri biriktikçe bunları proaktif şekilde düzenlemek için herhangi bir önerin var mı?

Michele Ronsen: Evet, bu konuya çok önem veriyorum. “Not alma” olarak adlandırdığımız konu üzerine kapsamlı atölyeler düzenliyorum. Çok sayıda strateji var. Not alma ve düzenleme açısından en uygun strateji; üretici veya değerlendirici araştırma yapıp yapmadığınıza, birincil araştırmacının ve/veya doğrudan çekirdek paydaş ekibinin UX araştırması olgunluk düzeyine, çalışmaya özgü hedeflere ve sonuçları hazırlamak için sahip olduğunuz zaman aralığına göre belirlenir. Ancak yeni ve eğitim almamış araştırmacılara canlı oturumlar sırasında not almamalarını şiddetle öneriyorum.

Bunun yerine, ister ses ister video kayıtları isterse bu kayıtların deşifreleri olsun, notları kayıtlardan almalarını ve ardından bu notları düzenlemek için çerçevelerden yararlanmalarını öneriyorum. Bir diğer husus da tutumları mı, davranışları mı yoksa her ikisini mi öğrendiğimizdir. Bu da notları düzenlemek için hangi çerçevelerin en uygun olacağını belirler.

Sizinle paylaşacağım bir çerçeveler dokümanım var. Bunları kaynaklar bölümüne de ekleyeceğim.

Hannah Clark: Evet, kulağa harika geliyor. Birçok kişinin bunlardan çok yararlanacağını biliyorum. Paydaşların desteğini almaktan biraz bahsetmek isterim. Paydaşların araştırma planlama sürecinin önemli bir parçası olduğunu konuştuk.

Ürün ekipleri, çok maliyetli veya zaman alan bir UXR girişimi için paydaşların desteğini almak amacıyla araştırma planlarını nasıl kullanabilir?

Michele Ronsen: Harika soru. Maliyetli olsun ya da olmasın, paydaşlarınızı her zaman araştırmaya dahil etmelisiniz. Çünkü öğrenilenler doğrultusunda harekete geçecek kişiler onlardır. Araştırmanın en başından itibaren sürece dahil edilmezlerse, sonuçları uygulama ihtimalleri neredeyse yok denecek kadar azdır.

Hiç kimse sırf araştırma yapmak için araştırma yapmak istemez. Araştırmacılar bile istemez. Bu nedenle paydaşlarınızı fiziksel olarak plana, yani gerçek dokümana dahil etmenizi ve onlardan özel geri bildirimler istemenizi şiddetle öneriyorum. Çünkü en son isteyeceğiniz şey, herhangi bir kilit paydaşın “Doğru kişilere doğru şekilde doğru soruları sormadınız” diyerek araştırma yaklaşımını veya sonuçlarını sorgulamasıdır.

Araştırmaya inanmazlarsa, araştırmadan elde edilen öğrenmeleri uygulamazlar. Paydaşların araştırma planlama sürecine katılımı ile sonuçların uygulanma ihtimali arasında tamamen ve yüzde 100 net bir bağlantı görüyorum. Paydaşları sürece dahil etmek istemenizin bir başka nedeni de bu noktaya nasıl geldiğimiz, zorlukların ve fırsatların neler olduğu konusunda daha fazla kurumsal bilgiye sahip olmalarıdır.

Tasarım, ürün yönetimi, mühendislik ve diğer alanlarda, araştırmacının masaya getirmeyebileceği çok özel bilgilere sahiptirler. Bu bakış açıları yalnızca araştırmacının anlaması için değil, diğer tüm kilit paydaşların da anlaması için son derece önemlidir.

Dolayısıyla paydaşların hiç katılmaması veya çok az katılması, zamanın yüzde 99’unda hiç uygulama yapılmamasına ya da çok az uygulama yapılmasına yol açacaktır. Araştırmacılar veya araştırma yapan araştırmacı olmayan kişiler olarak hedefimiz ekiplerimizi harekete geçirmektir. Bu olmadan, kendimizi başarısızlığa ve tabiri caizse göstermelik çalışmalara hazırlamış oluruz.

Hannah Clark: Evet. Uygulamadan söz etmişken, bulguların uygulanmasını savunmaya nasıl yaklaşacağını merak ediyorum. Sürecin bir kısmının, erken aşamada paydaş düzeyinde destek almak olduğunu biliyorum. Ancak insanların bir şeyleri desteklediklerini söylemelerine rağmen bazı bulguların gerçekten hayata geçirilmesini sağlamak da gerekiyor.

İşlevler arası ekiplerde oldukça önemli değişiklikleri uygulamak isteyen ürün yöneticileri için herhangi bir önerin var mı?

Michele Ronsen: Evet. Harika bir öneri, öğrenilenleri işlevsel alanlara göre düzenlemektir. Tek bir çalışmadan 20 eylem maddesi çıkabilir ve bu oldukça bunaltıcı görünebilir. Ancak aslında üçü içerik ekibi, dördü tasarım ekibi, üçü de geliştirme ekibi içindir.

Bu nedenle öğrendiklerimizi işlevsel ekiplere göre düzenlemeyi, böylece daha kolay sindirilebilir hâle getirmeyi seviyorum. Ayrıca kısa vadeli önerilerin, daha uzun vadeli ve stratejik değerlendirmelerden ayrılması için ürün yöneticimle çok yakın çalışmanın gerçekten faydalı olduğunu düşünüyorum. Uzun vadeli değerlendirmeler daha fazla görüşme, tartışma veya araştırma gerektirebilir.

Bunlar bir tür dönüm noktası olabilir. Dolayısıyla bulguları uygulama için işlevler arası alanlara göre düzenlemek ve kısa vadede “hemen yap” olarak ele alınacaklarla uzun vadede “bunu değerlendirelim” denilecekleri ayırmak gerçekten çok faydalıdır. Bu, bilgileri daha kolay sindirilebilir küçük parçalara ayırmaya yardımcı olur. Video öne çıkanları ve önemli alıntılar gibi unsurların eklenmesi, öğrendiklerimizden elde ettiğimiz sonuçları desteklemeye ve bu veriyi hayata geçirmeye gerçekten yardımcı olur.

Şu anda bir çalışma üzerinde çalışıyorum. İlk üst düzey raporda önemli bir temayı gündeme getirdim ve ürün yöneticisi “XYZ ile ne demek istediğini gerçekten anlamıyorum” dedi. Sorun değil, bunu destekleyelim dedim. Bu temanın çalışma boyunca nasıl ortaya çıktığına ilişkin yaklaşık 10 örnek derledim. O da “Aa” dedi.

Bu nedenle gerçek alıntılar, videolar veya diğer türdeki materyallerle destekleyebildiğimizde, veriyi desteklemek ve hayata geçirmek gerçekten çok yardımcı oluyor.

Hannah Clark: Bulguları hikâye anlatımıyla birbirine bağlama fikrini seviyorum. Böylece bulgular soyut ve belirsiz olmuyor; neden önemli olduğunu ve gerçekte nasıl uygulanabileceğini anlamak kolaylaşıyor.

Program notlarında yer vereceğimiz birkaç kaynaktan bahsettin. Ancak kullanıcı araştırmasında daha iyi olmak, gerçekten verimli çalışmak isteyen ama nereden başlayacağını bilmeyen ürün yöneticilerine önereceğin, henüz bahsetmediğin başka temel kaynaklar var mı?

Michele Ronsen: Harika soru. Curiositytank.com’da çok sayıda ücretsiz kullanıcı araştırması kaynağı, araç, şablon, web semineri, podcast ve daha fazlası bulunuyor. Ayrıca birçok kullanıcı araştırmacısının katıldığı “Bir Profesyonel Gibi Sor” programını da sunuyorum. Bu atölyeler ayrı ayrı veya bir serinin parçası olarak alınabiliyor. Sık sık özel atölyeler de düzenliyorum.

9 Nisan’da ürün yöneticileri için bir atölye düzenleyeceğiz. Özellikle araştırmacı olmayan kişiler için kullanıcı araştırmasına odaklanan, iki bölümden oluşan özel bir atölye olacak; gerçekten özetlenmiş bir sürüm gibi düşünebilirsiniz. LinkedIn’de de oldukça aktifim ve hepinizi LinkedIn’de benimle bağlantı kurmaya davet ediyorum. Bu podcast’ten bahsedin. Belirli bir soru veya aradığınız bir kaynak varsa bana kısa bir not gönderin.

Size elimden geldiğince destek olmaktan mutluluk duyarım. Doğru soruları doğru kişilere doğru şekilde sormayı bildiğimizde hepimiz kazanırız ve kuruluşlarımız çok daha iyi bir duruma gelir. Kötü kullanıcı araştırmasını farkında olmadan yürütmenin riskleri elbette çok büyük. Bu riskler yalnızca doğrudan ekibinizi değil, kullanıcılarınızı da etkileyebilir.

Amacım gerçekten, gerçekten bunu daha iyi nasıl yapacağınızı öğrenmenize yardımcı olmak. Bu, yeni bir dil öğrenmeye veya bir müzik aleti çalmayı öğrenmeye benzer. Kullanıcı araştırması uzun bir süreçte ve farklı alanlarda, katılımcı bulma zorluklarıyla ve daha pek çok deneyim sonucunda öğrenilen bir şeydir.

Bu yüzden hiçbir ürün yöneticisinin, özellikle de işe başlar başlamaz, bu konuda çok yetkin olmasını beklemiyorum. Böyle bir beklenti onları başarıya hazırlamaz. Bu nedenle yardımcı olmak istiyorum.

Hannah Clark: Elbette. Kullanıcı araştırmasının savunucusu olduğun ve insanların zengin bilgi birikiminden öğrenebilmesi için bir kaynak sunduğun için çok teşekkürler. Bunun çok önemli olduğunu düşünüyorum. Kullanıcı araştırmasını çok daha uygulamalı bir şekilde ele aldığımız için mutluyum. Dinleyenler için gerçekten faydalı olacak.

Bize katıldığın için çok teşekkürler Michele. Bugün seninle sohbet etmek büyük bir onurdu.

Michele Ronsen: Herkese teşekkürler. Hoşça kalın. Hannah Clark: Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Daha fazla harika içgörü, nasıl yapılır rehberi ve araç incelemesi için theproductmanager.com/subscribe adresinden bültenimize abone olun. Bunun gibi daha fazla sohbeti, podcast’lerinizi dinlediğiniz her yerde The CPO Club’a abone olarak dinleyebilirsiniz.