Son zamanlarda Silikon Vadisi’ndeki tasarımcılardan ürün yönetimi hakkında bir sürü makale çıktı. Bu durum beni biraz çileden çıkarıyor; bu yüzden kendi bakış açımdan kısa ve özensiz bir deneme yazacağım. Tasarımcı, tasarım yöneticisi, girişim CEO’su, ürün yöneticisi ve multidisipliner ekipleri yöneten bir GM oldum. Bazı içgörülerim var.
Uyarılar! Palo Alto/San Francisco’da 20 yıldan uzun süredir yaşıyorum ve gerçekten iyi PM’lere sahip iyi şirketlerde (eskiden Yahoo, Linkedin, Zynga ve daha fazlası) çalıştım. Bu yüzden görüşüm hem bulunduğum yer hem de şansım tarafından çarpıtılmış durumda.
1. Ürün Yönetimi Teknoloji Dünyasında Yeni Bir Şey.
Arkadaşlar, internet dünyasına 1995’te girdim ve yazılım sektöründe o zaman bile PM’ler vardı. Web tasarımı yepyeni ve göz alıcıydı; şirketlerin yarısında PM’ler, yarısında prodüktörler vardı ve birçok şirkette Proje Yöneticileri bulunuyordu. Ama 1999 gibi parti yapmaya başladığımızda, buradaki herkesin Ürün Yöneticileri vardı.
Have an account? Log In
2. Ürün Yöneticileri Ne Yaptıklarını Bilmiyor
Hayır, ne yaptıklarını BİLMİYORSUNUZ. Onlar ne yaptıklarını biliyorlar; her şeyi yapıyorlar.
Eskiden restoran yöneticisiydim. İşe alım yaptım, işten çıkardım, müşterileri karşıladım ve mutlu olduklarından emin oldum, hesapları tuttum, şefle birlikte günün özel yemeğini seçtim, bunu dışarıdaki panoya yazdım ve yerel gazeteye reklam verdim. Bir de hazırlık aşçısı işe gelmediğinde sebze doğradım ve sık sık parmaklarımı da doğradım. Ah, bulaşıkçı da gelmediğinde… ne demek istediğimi anladınız. Ürün yöneticisinin yaptığı iş budur.
Temel görevleri vardır: ürün/pazar uyumunu korumak, metrikleri izlemek ve büyütmek ve bu amaç doğrultusunda ekipleri koordine etmek. Ancak iyileri, omuz omuza çalışma fırsatı bulduğum kişiler, ürünü sağlıklı ve güçlü tutmak için ne gerekiyorsa yaparlar. Bu, tasarımcı saat 17.00’de ayrıldığı ve mühendisin üzerinde çalışabileceği bir şeye ihtiyaç duyduğu için arayüz değişikliğini PPT’de tasarlamak anlamına geliyorsa, bunu yapar. Lansman gecesi için bira almak üzere Costco’ya koşması gerekiyorsa, koşar. Pazarlamanın onun ürünü için zamanı olmadığı için Google reklamları kurmak gerekiyorsa, bunu yapar. SQL öğrenmek gerekiyorsa… ne demek istediğimi anladınız.
3. Ürün Yönetimi aşağı yukarı UX Tasarımı gibidir.
Keşke! Vay canına, iş bundan ibaret olsaydı çok daha kolay olurdu.
Etkileşim tasarımı ile bilgi mimarisi arasındaki farkı kimsenin bilmemesine tasarımcılar hemen tepki gösterir. Peki siz PM’ler hakkında ne biliyorsunuz?
İnsanlar ürün yöneticilerinden tek tip bir grupmuş gibi bahsediyor, ancak üç türü var: mühendislik, iş analisti ve UX.
Mühendislik kökenli PM’ler çoğunlukla eski mühendistir ve arama & öneri sistemleri gibi zor problemler üzerinde mühendislerle çalışmakta çok iyidir.
İş analisti kökenli PM’ler optimizasyon uzmanlarıdır. AB testleri, SEO ve büyüme korsanlığında ustadırlar.
UX kökenli PM’ler ürün/pazar uyumunu bulma konusunda iyidir. Kullanıcı işlevselliğine & deneyimine odaklanırlar; kullanıcıların ürüne alıştırılması, yardım & hata mesajları konularında başarılıdırlar.
Silikon Vadisi’nde onlardan genellikle “Ürün İnsanları” diye bahsedildiğini duyarsınız. Bu ifade çoğu zaman hayranlık içeren bir tonla söylenir. Ürün İnsanları pazarlarını ve o pazardaki insanları gerçekten anlar; onlar için gelişip varlığını sürdürecek doğru ürünü oluşturmayı önemserler. İşletmenin ve kullanıcıların ihtiyaçlarını başarılı ürünlerde birleştirebilen benzersiz kişilerdir.
Ürün İnsanları tasarımla en sık tartışan kişilerdir, çünkü kardeş gibidirler. Aynı şeyleri önemserler. Gezinmenin nerede bulunacağı veya gönder düğmesinin şekli hakkında büyük bir tartışmaya girebilirler.
Ama farklı görevleri ve örtüşen, ancak özdeş olmayan ilgi alanları vardır. Ürün İnsanı, hem kullanıcıyı hem de işletmeyi önemseyen T-biçimli bir kişidir ve gönder düğmesi hakkında sık sık tartışır; çünkü tıklama oranı konusunda endişelidir. Bu, edinme, elde tutma, yaklaşan yazılım yeniden mimarisi ve metrik değerlendirmesiyle birlikte yürüttüğü çok sayıdaki sorumluluktan yalnızca biridir.
UX tasarımcısı veya Ürün Tasarımcısı (bazen Etkileşim Tasarımcısı olarak adlandırılır) hem etkileşimi hem de kullanıcı arayüzünü tasarlamaya odaklanan bir uzmandır. Tasarımcı, tasarımın ayrıntılarına çok daha derinlemesine iner (olması gerektiği gibi), ancak tasarımın daha geniş işletme bağlamında oynadığı rolü gözden kaçırabilir. Bazen işletmenin sağlığı pahasına kullanıcı için mücadele eder (ki bu asla olmamalıdır). İşini sürdüremeyen şirketler hiç kimseye değer sağlayamaz. Bir müşteriye en sevdiği ürünü kapattığınızı söylemek zorunda kaldıysanız, bunun ne kadar zor olduğunu bilirsiniz.
İş analisti PM’ler tasarımcılar tarafından genellikle itici veya sıkıcı, mühendislik kökenli olanlarsa anlaşılmaz kabul edilir. Bu bir trajedidir, çünkü algoritmalar daha fazla kullanıcı odaklılıktan yararlanabilir ve nitel ile nicel veriler fıstık ezmesi ile jöle gibidir.
PM’lerin farklı becerileri ve uzmanlıkları olsa da nadiren uzmanlık belirten unvanlar kullanırlar. Etkileşim tasarımcılarının veya görsel tasarımcıların aksine, bir PM anlamadığı iş bölümünü yapmama lüksüne sahip değildir. Ürün İnsanıysanız ve KPI’larınızı hazırlama zamanı geldiyse, dişinizi sıkarsınız.
4. Ürün Yöneticileri Süreci Önemsemez (ve Çevik/Yalın/Şelale yöntemlerini sevmez)
Birçok kişinin ürün yönetimi konferanslarının nerede düzenlendiğini sorduğunu duydum. Son zamanlarda birkaç tane düzenlendi, ancak tarihsel olarak ürün yöneticileri bir süreçten çok kendi pazar alanlarıyla ilgilenir. Bu, arama, yerel hizmetler veya giyilebilir teknolojiler üzerine düzenlenen konferanslara katıldıkları anlamına gelir. Çoğu, süreçlerini mühendislerinden ve tasarımcılarından öğrenir ve ekiplerini mutlu ve üretken tutan şeylere uyum sağlamaya isteklidir.
Yalın yaklaşım bunu bir ölçüde değiştiriyor, ancak benim deneyimime göre süreç takıntısı olanlar hizmet disiplinleridir; PM'ler ise işe yarayan her şeyi yapmaya isteklidir.
More Articles
5. Ürün Yöneticisi Ürünün CEO'sudur.
Aslında bu görüşe katılıyorum. CEO'nun işi ile PM'in işi aynı olduğu için değil, ne olursa olsun veya hatayı kim yapmış olursa olsun, sorumlunun siz, yani PM, olmanız nedeniyle. Tıpkı bir CEO gibi. Google bir rakip çıkardığında priminiz ortadan kalkar; pazarı yanlış okursanız veya mühendisleriniz kötü tahminlerde bulunursa işinizi kaybedersiniz. Hatayı kim yaparsa yapsın, onu düzeltmek sizin sorumluluğunuzdur.
CEO'nun aksine PM'in işten çıkarma yetkisi yoktur. Bu nedenle ürünün başarılı olmasını sağlama sorumluluğunu taşısalar da, başka birine rapor veren mühendisler ve tasarımcılarla birlikte çalışırlar. Çalışmanın yönünü şekillendirmek için ikna ve etkileme becerilerini kullanmaları gerekir. Bir gün CEO olmak ve mikro yönetici olmamak istiyorsanız, bunlar öğrenmeniz gereken iyi becerilerdir. Ne yazık ki bazı PM'ler, sahip oldukları tek gücü, yani nihai ürün kararları üzerindeki gücü, gelecekleri üzerinde biraz kontrol sahibi olmaya çalışmak için kullanır.
İyi PM'ler ekiplere liderlik eder, kötü PM'ler ürün tercihlerini dikte eder.
Ancak PM ürünü tasarlamadığı veya kodlamadığı için, kötü PM'ler çoğu zaman kendilerini, umutsuzca ihtiyaç duydukları ekip tarafından büyük ölçüde önemsiz hâle getirilmiş bulur. Ayrıca bu ekip muhtemelen kritik verilerden ve pazar anlayışından (kullanıcı anlayışından farklıdır) yoksun olduğundan ürün başarısız olur.
İyi PM'ler vizyon ve hedefler belirler, ilham verir, destek olur ve koordinasyon sağlar; ürünü öğrenmek ve geliştirmek için metrikleri ölçer. Bazen yine de başarısız olur. Yine de suç sizin.
Her neyse
2002'de Yahoo'da büyük bir tasarımcı ekibini yönettiğim dönemi hatırlıyorum; etkileşim tasarımcılarından biri birlikte çalıştığı PM'den nefret ediyordu. Bu PM'in neden sürekli yanına gelip değişiklik yapmasını istediğini ve işlerin neden geciktiğini (gerçekten de gecikiyordu) anlamıyordu. Tasarım yapmak için yalnız bırakılmak istiyordu.
Sonra oturma düzenini değiştirdik ve tasarımcılar ürün ekiplerine yerleştirildi. Bire bir görüştük ve şöyle dedi: “Tanrım, o PM için gerçekten çok üzülüyorum. Her şey onun suçu. İnsanlar bütün gün ona bağırıyor.” Ardından o PM'in hayatını kolaylaştırmaya çalışmaya, ona ne yapması gerektiğini söylemek yerine PM'in ihtiyaçlarını gerçekten dinlemeye karar verdi. Bir de işleri zamanında teslim etmeye çalışacaktı.
Herkesin bana bağırdığı ve piyasa güçleri nedeniyle her zaman kontrol edemediğim rakamlardan sorumlu tutulduğum dönemlerde bile bunu hiç unutmadım. Bir çatışma olduğunda muhtemelen anlayış eksikliği olduğunu fark ettim. Anlayış da empatiye götürür.
Tasarımcı, biraz empati göster. Kullanıcı araştırması yap. PM'ini öğle yemeğine çıkar. Hayallerinin ne olduğunu, nasıl ücretlendirildiğini sor. En büyük zorluklarının neler olduğunu sor. Şimdiye kadar birlikte çalıştığı en iyi tasarımcının nasıl biri olduğunu sor. Belki onun zor bir işi olduğunu ve bunun nedenlerinden birinin sen olduğunu öğrenirsin. Belki birlikte başarılı olmanın bir yolunu bulursunuz.
Git ve PM'ine sarıl.
Bu yazı, Christina Wodtke tarafından yazılmış ve ilk olarak Medium'da yayımlanmıştır.
