Transkripti Okuyun:
Podcast’lerimizin transkripsiyonunu bir yazılım programı kullanarak deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru olmadığı için lütfen yazım hatalarını mazur görün.
Hannah Clark: Merhaba, size biraz geri bildirim verebilir miyim? Bu yedi kelime eskiden beni tamamen savunmaya geçirirdi. Dürüst olmak gerekirse, bunları duymak benim için çok zor olduğundan, söylemek zorunda kalmaktan da korkardım. Öte yandan, filtresi hiç olmayan insanlarla da çalıştım. Bunun nasıl sonuçlandığını size anlatmama gerek yok sanırım. Görüyorsunuz, bu yaklaşımların ikisi de kusurlu; ama aynı madalyonun iki yüzü gibiler. Duygusal zekâmızın biraz geliştirilmesi gerektiğine işaret ediyorlar.
Bugünkü konuğum, duygusal zekâyı müşteri çalışmasının merkezine koymuş olan kıdemli ürün yöneticisi ve koç Shamsheer Shergill. İş unvanlarından özelliklere kadar neredeyse her şeyin, konuştuğunuz kişiye bağlı olarak tamamen farklı anlamlara gelebildiği bir sektörde, önce diğer insanlarla nasıl daha iyi çalışacağımızı anlamamız gerçekten büyük önem taşıyor.
Duygusal zekâ kavramı size her zaman biraz belirsiz geldiyse, bu bölüm aslında tam size göre. Shamsheer’ın somut örnekleri ve stratejileri, ürün ekibinizle nasıl çalıştığınızı gerçekten dönüştürecek. Hemen başlayalım.
Tekrar hoş geldiniz dinleyiciler. Bugün bize Shamsheer Shergill eşlik ediyor. Kendisi kıdemli ürün yöneticisi ve koç; bugün bize Körfez Bölgesi’nden katılıyor. Doğru mu?
Shamsheer Shergill: Doğru. San Francisco’dayım.
Hannah Clark: Harika. Shamsheer, her zaman aynı şekilde başlıyoruz. Profesyonel geçmişinizi ve koç olarak şu anki rolünüze nasıl geldiğinizi bizimle paylaşır mısınız?
Shamsheer Shergill: Elbette. Sizi bu yolculuğa çıkarayım. Her şey mezun olduğum çok eski zamanlarda başladı. Mühendislik okudum ve aslında yazılım mühendisiydim. Birkaç yıl bunu yaptım. Kod yazarken zamanın durması çok ilginçti ve kariyerime böyle başlamak gerçekten güzeldi.
Sonunda, kurumumdaki ürün ekiplerinden bazı kişilerle çalışırken, aldıkları kararların ve kullanıcılarıyla ne kadar yakından temas halinde olduklarının büyük bir etki yarattığını fark ettim. Farklı paydaşlarla etkileşim kurarak bir şeyleri bir araya getirme biçimleri de bana çok heyecan verici geliyordu.
Bu, mühendisliğin en iyi yanlarını bir araya getirmek gibiydi: bir şey ortaya çıkarmak ve yeni bir şey inşa etmek için onu temel parçalarına ayırmak; bunu yaparken kullanıcılarınızla güçlü bir bağ kurmak ve onları anlamak. Bu benim için gerçekten heyecan vericiydi. Böylece ürün alanına geçiş yaptım.
San Francisco’ya taşındığımda da yıllar boyunca çeşitli ürün rollerinde çalıştım; beş kişilik ürün ekiplerinden 80 kişilik ürün ekiplerine kadar. Ürünün farklı ölçeklerde nasıl çalıştığını görmek çok güzeldi. Dinleyicilerin tanıyacağı birçok şirkette, özellikle Pinterest ve Thumbtack’te geçirdiğim dönemler kariyerimin öne çıkan noktaları oldu.
Birkaç yıl bu şekilde çalıştıktan ve daha kıdemli hale geldikten sonra, kıdemli rolümün bir parçası olarak hem mühendisleri hem de ürün yöneticilerini koçluk yapma fırsatı buldum. Bundan gerçekten keyif aldım. Bir ürün yöneticisi olarak yaptığım bazı şeyleri, örneğin gerçekten iyi sorular sormayı ve eylemleri ilerletecek içgörüleri ortaya çıkarmayı, insanlarla birlikte yapmaya başladım.
Böylece ürün yöneticilerine ve analitik düşünmeye yatkın diğer kişilere koçluk yapmaya geçtim. Temel amacım, onların önlerindeki engelleri kaldırmalarına ve büyük bir etki yaratmalarına yardımcı olmak. Bugün bulunduğumuz nokta da bu.
Hannah Clark: Burada olmanızdan çok mutluyuz; umarım bize de aynı şekilde yardımcı olabilirsiniz. Bugünkü odağımız, kalbime çok yakın olan duygusal zekâ hakkında konuşmak. Bunun, kariyeriniz boyunca, geçirdiği tüm değişimlerde size büyük ölçüde fayda sağladığından bahsetmiştiniz.
Bunun üzerine gerçekten eğilmeye değer bir beceri olduğunu fark ettiğiniz aydınlanma anı neydi?
Shamsheer Shergill: Evet. Bunun tek bir özel andan ziyade, parçaları bir araya getiren bir dizi an olduğunu düşünüyorum. Bunu üç farklı alanda görmeye başladım. Sürekli aynı duvara çarpıyor, nasıl ilerleyeceğimi çözemiyordum.
İlk alan, diğer ekiplerle kurum içinde çalışırken ve birlikte işler yürütürken ortaya çıktı. İşleri ilerletmek gerçekten zordu. Çok fazla direnç vardı. Bunun doğal bir uzantısı olarak ikinci alan, liderlikle çok yakın iletişim kurmaktı.
Özellikle hızlı büyüyen bir teknoloji alt kültüründe bu çok daha önemli; çünkü yukarıya doğru etki yaratmaya çalışıyorsunuz. Pinterest ve Thumbtack’te benim durumum da buydu. Üçüncü alan ise genel olarak ekibimi etkilemekti. Mühendislik ve tasarım ekibimin birlikte geliştirdiğimiz bir stratejiyi benimsemesini sağlamak gibi.
Bunların hepsi birbiriyle bağlantılı; ama duygusal zekânın karşıma çıktığı üç alan bunlardı. Etki yaratma hakkında çok konuştuk. Benimle çalışan insanları, sonucu ilerletmemize yardımcı olacak ürün yönüne yönlendirebilmekle ilgiliydi. Anlaşılıyor mu?
Hannah Clark: Evet, anlaşılıyor. Duygusal zekâdan bir paydaş yönetimi aracı olarak bahsettiğimizde bunu biraz daha ayrıntılı ele almak istiyorum.
Paydaşlarla duygusal zekâ kullanarak etkileşim kurduğunuz, bir sonucu ilerletmeyi başardığınız ve ortaya çıkan sonucun ne olduğunu gösteren bazı stratejilerden, belki anekdotlar veya daha özel hikâyeler üzerinden biraz daha ayrıntılı bahsedebilir misiniz?
Shamsheer Shergill: Elbette. Bunun gerçekleşebileceği pek çok büyük durum var; ama örneğin gelecek çeyrekte veya altı ayda üzerinde çalışacağınız şey için bir strateji geliştirmeye çalıştığınızı düşünelim. Birçok ürün ekibi hedeflerini bu zaman aralıklarında belirler.
İşlerin nasıl ilerlemesi gerektiği veya neyin geliştirilmesi gerektiği konusunda sizin bir fikriniz olabilir; ancak liderliğin geliştirilmesi gerektiğini düşündüğü şey konusunda farklı bir vizyonu veya fikri vardır. Mühendislik ekibiniz başka bir şeyin geliştirilmesi gerektiğini düşünebilir. Tasarım ortağınız farklı bir yöne gitmeniz gerektiğini düşünebilir.
Odada çok sayıda ses ve fikir vardır. Bu, bir ürün yöneticisinin kariyeri boyunca tekrar tekrar yaşayacağı çok somut bir örnektir. Ben buna ürün terapisi demeyi seviyorum. Ne aradığımı açıklamak için özür dilerim.
Hannah Clark: Moda sözcük haline getirmek mi?
Shamsheer Shergill: Evet, bunu bir moda sözcük haline getirmek. Ama gerçekten de olan bu.
Benim için çok etkili olan ve müşterilerime de sıkça öğrettiğim şey, karşınızdaki kişiyi gerçekten anlamak ve motivasyonlarının ne olduğunu kavramaktır. Hangi sonuçları elde etmeye çalışıyorlar? Sahip olduğunuz ortak ilgi alanlarını ve motivasyonları nasıl keşfedebilirsiniz?
Nereden geldiklerini veya onları gerçekten neyin harekete geçirdiğini anlamadan birine strateji ya da vizyon sunmaya çalışırsanız bu çok zor, hatta neredeyse imkânsız olur. Ancak bu konuşmayı yapıp bunları birlikte keşfedebilirseniz süreç çok daha akıcı ilerler.
Bunu birlikte çalıştığım bir tasarım ortağımdan öğrendim. Çok güçlü bir çalışma ilişkimiz vardı. Birlikte çözmeye çalıştığımız bir problem belirler, ardından beyin fırtınası oturumları düzenlerdik. Görüş bildirmesi gerektiğini düşündüğümüz veya etkilemek istediğimiz herkesi bu oturuma davet ederdik.
Örneğin Thumbtack’te ekibimizin misyonu ve vizyonunun ne olduğuna karar vermeye çalışıyorduk. Bir ürün yöneticisi olarak oturup derinlemesine düşüneceğimi ve güzelce hazırlanmış bir belge ortaya çıkaracağımı düşünebilirsiniz. Ancak bu çok etkili bir süreç değil. Buradaki soru, Pinterest’teki kızlar ekibinin misyonu ve vizyonunun ne olduğuydu.
Mühendislik ortaklarımızı, tasarım ortaklarımızı ve diğer içerik ekiplerini davet ettik. Ürün pazarlama ekibini ve söz sahibi olmasını istediğimiz herkesi dahil ettik. Birlikte beyin fırtınası yaptık: Ekibiniz neden var? Neyi başarmak istiyoruz? Bunu Thumbtack’teki daha geniş ekipler ve kurum bağlamında nasıl değerlendirmeliyiz?
Bu süreç boyunca üç ya da dört kez yineleme yaptık. Hiçbir fikir kötü değildi. Ne söylemek istediğimizi düşünerek fikirler geliştirdik. Sonrasında ortak temaları ortaya çıkardım ve şu noktaya ulaşana kadar yinelemeye devam ettik: Misyonumuz bu, vizyonumuz bu ve hedefimiz bu.
Her şey kristal berraklığındaydı. Herkes yüzde 100 benimsemişti; çünkü ilk günden itibaren bu sürece katılmaya davet edilmişlerdi. Etki yaratmanın ve duygusal zekâyı kullanmanın yolu gerçekten bu. Daha önce söylediğim noktaya dönersek, liderliği etkilemeye çalıştığınızı varsayalım.
Her ürün yöneticisinin yapması gereken ve öğrenmesi zor bir beceri bu; çünkü hiç kimse size gerçekten öğretmiyor. Yapacağınız şey, bu liderin derin motivasyonlarını anlamaya çalışmak. Diyelim ki bu kişi genel ürün yöneticim veya CEO’m. Neyi önemsiyorlar? Geceleri onları uyanık tutan şeyler neler?
Benim problemim, onların genel problemleri arasında hangi sırada yer alıyor? Tüm bunları öğrenip onlara gittiğimde, sahip olduğum fikri veya vizyonu bu çerçevede sunmaya çalışacağım. Onların zaten kullandığı dili kullanıp fikrimi o dile yerleştireceğim. Örneğin, futbola gerçekten ilgi duyduğunuzu varsayalım.
Size çok ürün odaklı bir kavramı açıklamak istiyorsam bunu futbol terimleriyle çerçevelemeye çalışırım; böylece siz de çok daha iyi içselleştirirsiniz. Duygusal zekâ parçası tam olarak burada devreye giriyor. Mesele yalnızca fikir değil; fikri kimin alacağı ve onun anlamasını nasıl sağlayabileceğiniz. Gerçekleşen iletişimin anlam kaybına uğramamasını sağlamalısınız.
Hannah Clark: Aynı yaklaşımın kullanıcının aldığı çıktıya kadar tüm süreci etkilediğini görebiliyorum. Gerçekten de kendinizi çalışma arkadaşınızın ve kullanıcınızın yerine koymaya, “Benim motivasyonlarım ne?” sorusunu “Bunları sizin motivasyonlarınızla nasıl birleştirebilirim?” sorusuna dönüştürmeye çalışıyorsunuz.
Shamsheer Shergill: Kesinlikle. Bu, birinin diğerinin pahasına gerçekleşmemeli, değil mi? Yalnızca benim çıkarlarım veya yalnızca onların çıkarları söz konusu olmamalı. Ortak zemini keşfetmekle ilgili. CEO’m ve genel ürün yöneticim kullanıcılar için sonuç üretmeyi önemsiyor; ben de önemsiyorum. Ortak noktamız bu. Bunu nasıl yapacağımız veya nasıl yaklaşmamız gerektiği konusundaki görüşlerimiz farklı olabilir.
Ancak bu konuda anlaşabildiğimizde, ikimizin de desteğini aldığı bir ilerleme yolu bulabiliriz.
Hannah Clark: Buna bayıldım. Şimdi biraz yön değiştireceğim. Ekiplerle çalışmaktan ve doğal olarak liderlikle çalışmaktan bahsettiğimizde, geri bildirim kaçınılmaz olarak gündeme geliyor. Özellikle sahip olduğunuz kişiliğe bağlı olarak, insanların hem geri bildirim vermekte hem de almakta zorlandığını düşünüyorum.
Bir araç olarak duygusal zekâya baktığımızda geri bildirimi nasıl daha duygusal zekâ sahibi bir şekilde verebileceğimiz konusunda bir bakış açısı değişikliği anlatabilir misiniz? Ardından sizden geri bildirim alma konusunda da bazı ipuçları paylaşmanızı isteyeceğim.
Shamsheer Shergill: Elbette.
Benim için geri bildirim verirken çok etkili olan şeylerden biri, bunu karşı tarafın çatışmacı olmayan bir şekilde alacağı biçimde nasıl çerçeveleyeceğimi düşünmek. Kişiye geri bildirim vermek yerine davranışı ortaya koymanın çok yararlı olduğunu düşünüyorum. Bu birinci nokta.
Bunu gerçekten ayırmak istiyoruz. İkinci önemli nokta, geri bildirim verirken bazen kişinin zihinsel durumunu anlamanın yararlı olması. Örneğin mühendislik yöneticimle çalıştığımı ve tamamen varsayımsal bir problem ortaya koyduğumu düşünelim. Ürün işi yapmaya çalışıp duruyorlar ve bundan hoşlanmıyorum.
Onlara vermek istediğim geri bildirim şu olabilir: “Mühendislik ekibiyle daha fazla taktik çalışmaya ve günlük yönetim işlerine odaklanma konusunda yardımınıza gerçekten ihtiyacım var. Ben de ürün stratejisine daha fazla odaklanmak istiyorum.” İkinizin de buna odaklanması gerekiyor; ancak bazen sınırlar biraz bulanıklaşabiliyor.
Bunu gördüğümde konuşma pek iyi gitmez, değil mi? Ancak geri bildirim “Ekip olarak nasıl başarılı olabiliriz?” çerçevesinde verilirse farklı olur. “Bu ürünü piyasaya sürmeyi başarmamız gerekiyor. Etkili olabileceğimi düşündüğüm yol stratejiye odaklanmak ve sizi gelişmelerden haberdar etmek.”
“Ancak mühendisleri ve sprint zaman çizelgesini yönetmeye odaklandığınız diğer konuda yardımınıza ihtiyacım olduğunu düşünüyorum. Buradaki roller konusunda anlaşabilir miyiz? Stratejiye çok odaklandığınıza göre ne oluyor? Deneyeceğimiz sonuçlar konusunda korktuğunuz veya endişelendiğiniz için daha fazla sorumluluk alma ihtiyacı mı hissediyorsunuz?”
“İkimizin de sahiplik ve kontrol duygusuna sahip olmasını, ancak ürün sürecinin hangi bölümlerinden kimin sorumlu olduğunu açıkça belirlemeyi nasıl sağlayabiliriz?” Bu tür bir çerçeveleme son derece yararlı. Özetlemek gerekirse, ilk olarak verdiğiniz geri bildirimi kişiselleştirmeyin.
Kişiye odaklanmak yerine davranışın etkisini ortaya koyun. Diğer nokta ise bunu birlikte başarmaya çalıştığınız şey etrafında çerçevelemek. Kaçırdığım bir nokta var. Geri bildirimi kişiselleştirmemekten ve birlikte neyi başarmaya çalıştığınıza odaklanmaktan bahsettim.
Bence asıl mesele, açık uçlu ortamı okumak. Yararlı olmadığını düşündüğünüz bir davranışı dile getirmek istiyorsanız, bunun neden gerçekleştiğini anlamak, davranışın artık ortaya çıkmayacağı bir ortam veya çözüm bulmanıza yardımcı olabilir. Liderlik pozisyonundaysanız ve diğer ürün yöneticilerini yönetiyorsanız, geri bildirimi açık uçlu bir ortamda vermek çok etkilidir.
İnsanları asla hazırlıksız yakalamak istemezsiniz. “Toplantılara gerçekten geç kaldığını fark ettim. Neler oluyor?” diye sorarak başlayabilirsiniz. Ya da “Toplantılarının olabileceği kadar etkili olmadığını fark ettim. Bir yerde önün mü tıkanıyor? Sana nasıl yardımcı olabiliriz? Seni nasıl destekleyebiliriz?” diyebilirsiniz.
Genel felsefem bu.
Hannah Clark: Buna gerçekten bayıldım. Bunun ekip ve kurum içinde genel bir kültüre katkı sağladığını düşünüyorum. Özellikle çatışmacı olmasını istemediğiniz bir şeyin, ekip etkileşimlerinin üzerine çöken toksik bir duruma dönüşmesi çok kolay. Ancak geri bildirime yaklaşımı bir çatışma değil, davet olarak yaşamak ve uygulamak, kültürün dinamiklerini tamamen değiştiriyor.
Shamsheer Shergill: Kullandığınız “davet” kelimesini gerçekten sevdim. Bunu akılda tutmak önemli; geri bildirimi kendi bakış açınızdan gözlemliyorsunuz. Aynı durumdaki başka bir kişi aynı problemi yaşamayabilir.
Bu davet, neler olduğunu ve daha etkili çalışmak için nasıl ortaklık kurabileceğinizi keşfetmenin harika bir yolu.
Hannah Clark: Buna bayıldım. Şimdi senaryoyu biraz daha değiştirip geri bildirim almaktan bahsedelim. İlk itiraf eden ben olayım: Bu konuda zorlanıyorum.
Shamsheer Shergill: Açıkçası ben de hâlâ bunun üzerinde çalışıyorum. Zor, çünkü daha önce geri bildirim vermekten bahsederken onu kişiselleştirmemek gerektiğini özellikle vurguladım. Kariyerimde geri bildirim aldığım pek çok durumda onu gerçekten kişisel algıladım.
“Ben kötü bir ürün yöneticisiyim. Kötü bir çalışanım.” diye düşündüm. Oysa mesele bu değil. Birisi size kendi algısını ve fikrini söylüyor. Geri bildirim tam olarak budur. Bir gerçek veya yargı değildir. Birinin gözlemidir. Kabul edip etmemekte özgürsünüz.
İnsanlar bunu unutuyor. Birisi size geri bildirim verdiğinde o kişi çekiçle hüküm veren bir yargıç gibi davranmıyor. Sadece o kişinin neden böyle düşündüğünü anlamaya çalışmalısınız. Kendinizi bu durumdan çıkarıp başka birini o duruma koyun. Bu geri bildirimi alan kişi siz olmasaydınız, nasıl hissederdiniz?
Bunun gerçekten yardımcı olduğunu düşünüyorum. Geri bildirimi kişiselleştirmediğinizde çok faydalı olur. Başka bir nokta da sürekli aynı geri bildirimi alıyorsanız, orada gerçekten üzerinde çalışabileceğiniz bir şey olabilir. İnsanların geri bildirim vermesi zordur. Bu nedenle verdiklerinde üzerinde biraz düşünmek ve buradan alabileceğiniz bir şey olup olmadığını görmek çok önemlidir.
Almak istediğiniz hiçbir şey yoksa bu da sorun değil; ancak bu soruyu sormak için yavaşlamak, gelişmenize yardımcı olur. Çünkü bir ürün yöneticisi olarak kariyerinizin büyük bölümü başka insanlarla çalışmaktan oluşur ve nasıl algılandığınız da ne kadar başarılı olabileceğinizin ayrılmaz bir parçasıdır.
Bir başka nokta da duygularınızı yaşayacak olmanız. Öfkeli olabilir, kendinizi aşağılanmış hissedebilir veya yargılandığınızı düşünebilirsiniz. Bunun tamamen normal olduğunu düşünüyorum. Kendinize bu duyguları yaşama izni vermelisiniz. Ardından neden böyle hissettiğinizi anlamaya çalışabilirsiniz.
Kabul etmek istemediğiniz bir yönünüze mi dokunuyorlar? Örneğin bazen çok sessiz ve yeterince fikir sahibi olmadığım yönünde geri bildirim alıyorum. Ben düşünceli bir insanım; insanların bulunduğu bir ortamda ne söyleyeceğim konusunda çok dikkatli olmak, sözlerimin etkili olmasını istiyorum.
Bu nedenle söylediklerim konusunda seçiciyim. Ancak bazı insanlar bunu ilgisiz olduğum şeklinde algılıyor; umursamadığımı veya bir fikrim olmadığını düşünüyorlar. Bir ürün yöneticisi olarak her konuda bir fikrim olması gerektiğini düşünüyorlar. Bu nedenle kariyerim boyunca alması en zor geri bildirimlerden biri oldu.
İnsanların ilgili olduğumu anlamasına yardımcı olmak için bilinçli olarak çalışmam gerekti. Sadece söylediklerinizi işliyorum. Doğal olarak içe dönük biriyim. Bu yüzden tamamen şekillenmiş bir fikrim olmadan bazen konuşmuyorum. Düşüncelerimi insanlarla birlikte geliştirmeyi ve şöyle ifade etmeyi öğrendim: “Bunu düşünüyorum. Bunun gerçekte ne anlama geldiğini birlikte bulacağız. Daha sonra farklı bir fikre sahip olabilirim.”
Bu da daha az kesinleşmiş bir şeyi paylaşmama izin veriyor.
Hannah Clark: Bu, bahsettiğiniz kişiselleştirmeme konusuna geri dönüyor. Bazen büyük sorun, insanların düşünce sürecinize erişememesi.
Bu mutlaka bir yargı değil. Karşı tarafın algısına ilişkin bir yargı. Sizin niyetiniz veya zihninizde olup başkalarıyla paylaşmadığınız büyük planınız olmak zorunda değil.
Shamsheer Shergill: Evet, bu çok doğru. Bilmiyorlar. Bu örnekte insanlar benim ilgisiz olduğumu düşünüyor; oysa çok ilgiliyim. Sadece onların ilgili bir kişide görmeye alıştıkları şekilde ilgili görünmüyorum.
Hannah Clark: Bu gerçekten anlamlı. Bu tavsiyeyi kullanabileceğimi hissediyorum; kişisel düzeyde çok teşekkür ederim.
Shamsheer Shergill: Harika.
Hannah Clark: Şimdi suçlama ve sorumluluk arasındaki dinamik hakkında biraz konuşmak istiyorum.
Geri bildirimle bağlantılı olarak belirli bir şekilde hissetmekten söz etmişken, daha önce suçlamadan sorumluluğa geçişin öneminden bahsetmiştiniz. Bunu biraz açabilir misiniz? Bu değişim bir kültürde nasıl görünür?
Shamsheer Shergill: Etki yaratma, geri bildirim verme ve alma hakkında çok konuştuk; bunların hepsi merkezi konular. Ürün yöneticisi olmanın önemli bir yönü, size yüksek düzeyde sorumluluk ve sahiplik verilmesidir. Bu da bazı şirketlerde ve ekiplerde belirli çalışma biçimlerini beraberinde getirir. Bu soruya geçmeden önce küçük bir parantez açayım: Zor becerileri öğrenmek, konuştuğumuz bazı konulara göre çok daha erişilebilir.
Bunlar o kadar kolay ve açık bir şekilde konuşulmuyor. Bu konulara dalmak kariyerinizi gerçekten değiştirebilir. Tekrar tekrar karşıma çıkan temel konulardan biri suçlama ve sorumluluk arasındaki fark.
Ürün yöneticisi rolünün doğası gereği yüksek düzeyde hesap verebilirlik ve sahiplik vardır; sonuçta sorumluluk size aittir. Sonuçları siz teslim edeceksiniz. Dolayısıyla bunu yapamadığınızda insanlar size dönüp “Bu neden gerçekleşmedi?” diye soracak.
Bazen bunun tonu “İşini etkili bir şekilde yapmadın” gibi olabilir ve suçlandığınızı hissedebilirsiniz. Bence bu konuşmayı farklı bir konuşma türüne dönüştürmek çok önemli.
Benim için suçlama ve sorumluluk arasındaki fark şöyle: Suçlama, kapalı ve çıkmaz bir konuşma gibi hissettirir. “Hannah, bugün saçını güzel yapmadığını düşünüyorum.” Buradan nereye gidebiliriz? Ürün yöneticisi bağlamında “O toplantıyı etkili yönetmedin. Teslim etmedin. Bu özelliği zamanında yayımlamadın. Vizyonun falanca kişide karşılık bulmuyor.” denir. Bu, açık uçlu bir konuşma değildir.
Sorumluluk ise çok farklı görünür. Sorumluluktan bahsettiğimizde bu iki oyunculu bir oyundur. Başka insanlarla ortak çalışırken sonuçları teslim etmekten ikimiz de sorumluyuz.
Sorumlu olduğumuz parçalar farklı olabilir. Bir ürün yöneticisi olarak ekibin düzgün çalışmasını, üzerinde çalıştığımız konunun herkes için tamamen net olmasını ve ortaya çıkan engelleri kaldırmayı sağlamakla sorumluyum. İki oyunculu bir oyun dediğimde, denklemin diğer tarafında her zaman başka bir kişi olduğunu fark edin.
Bu kişi mühendislik yöneticim, doğrudan yöneticim veya liderliğim olabilir. İlerlemek için farklı parçaları ikimizin de getirmesi gerekir. Mühendislik yöneticimle çalışırken sprint toplantılarını yürütmekten ben, tüm iş kayıtlarının tamamlanmasını sağlamaktan o sorumlu olabilir. Her ekipte bu farklıdır; ancak sorumluluğun sizin özel bağlamınızda ne anlama geldiğini kristal berraklığında belirlemek çok önemlidir.
Suçlama ve sorumluluğa dönersek, suçlama çıkmazdır; sorumluluk ise daha açık uçludur. “Bu özellik neden zamanında yayımlanmadı?” sorusuna “Bunu gündeme getirdiğiniz için çok teşekkür ederim. Bir dahaki sefere bunun farklı gerçekleşmesini nasıl sağlayabileceğimizi konuşalım. Ayrıca bu sefer neden zamanında gerçekleşmediğini de konuşalım.” diye yanıt verebilirsiniz.
“Mühendislik kaynaklarımız yetersizdi. Birisi bunu doğru şekilde bildirmedi. Bir dahaki sefere kaynaklarımızın yeterli olduğundan emin olmak için her hafta daha düzenli kontroller yapmalıyız; böylece işleri yayımlayabiliriz. Ya da bunu mümkün kılmak için yayımlayacağımız kapsamı azaltmalıyız.” Bu bir sorumluluk konuşmasıdır.
“Bu sürecin hangi bölümünün sizin için en yararlı olacağını düşünüyorsunuz? Haftalık kontroller mi istersiniz? İki haftada bir kontroller mi? E-posta nasıl olur?” Bağlamınız ne olursa olsun bunu belirlemeniz önemli.
“Hannah, bugün saçını neden güzel yapmadın?” yerine “Hannah, saçını normalde nasıl kullanmayı seversin? Düz mü yoksa kıvırcık mı kullanmayı tercih edersin?” diyebilirsiniz.
Hannah Clark: Bu kesinlikle tonu değiştiriyor.
Shamsheer Shergill: Birisi suçlamayla başlasa bile konuşmayı bu şekilde sürdürmek zorunda olmadığınızı söylemek istiyorum. Bu konuşmada eşit bir katılımcısınız ve konuşmanın tonunu değiştirebilirsiniz.
Örneğin genel ürün yöneticim veya ürün başkan yardımcım gelip “Bunu yapmıyorsun.” derse, “Tamam, teşekkürler. Bunu konuşalım. Bir dahaki sefere bunu nasıl farklı yapabiliriz?” diyebilirim. İşlerin yönünü kesinlikle değiştirebilirsiniz. Konuşma orada bitmek zorunda değil.
Hannah Clark: Buna bayıldım. Bu noktaya dikkat çekmenizi seviyorum; çünkü karşınızdaki kişinin enerjisine kapılıp aynı şekilde karşılık vermek çok kolay. Özellikle daha çatışmacı bir ortamda veya geri bildirim bağlamında, o kişi duygusal zekâsı üzerinde fazla çalışmamış olabilir.
Tepkisel davranma eğilimindeyiz; özellikle iş kalbimize çok yakınsa, çok emek verdiysek veya karşımızdaki kişinin bilmediği büyük bir planımız varsa. Bir adım geri çekilip “Bu konuşmanın tonunu etkileme gücüm var ve bir dahaki sefere bu kişinin bu konuşmayı nasıl yürüteceğini de etkiliyorum.” diyebilmek önemli.
Shamsheer Shergill: Evet. Bunu her zaman yapmak kolay değil. Bunu yüzde 100 yapamadığımı ilk söyleyen kişi ben olurum. Bazen savunmaya geçip “Ne demek bu benim hatam değil?” diye tepki veriyorum. Zamanla pratik yapmanız yeterli; doğal olarak daha iyi hale geleceksiniz.
Hannah Clark: Bence çok önemli bir noktaya değiniyorsunuz. Bu çok keyifli. Çevrenizdeki kültürü etkilemekten ve ürün ekibinizin kültürünün tonunu belirlemekten bahsetmişken, kurum içindeki kültürel değişimler hakkında da biraz konuşmak istiyorum.
Sizden önce var olan bir ürün ekibine katıldığınızda, kendine özgü bir kültüre giriyorsunuz. Ayrıca kendi kültürel normlarına sahip insanlarla; gruplar, nişler veya ev hayatınızdan getirdiğiniz kültürel standartlar ve yüklerle karşılaşıyorsunuz.
Duygusal açıdan hassas bir şekilde bu zorlukları nasıl uzlaştırır, sürtüşmeyi nasıl azaltır ve duygusal zekânızı kullanarak daha iyi iletişimi ve sonuçları nasıl teşvik edersiniz?
Shamsheer Shergill: Bunun gerçekten zor olduğunu düşünüyorum ve hâlâ üzerinde çalıştığım bir konu olduğunu saklamayacağım. Benim büyüdüğüm kültürde fikirlerimi paylaşmam aktif olarak teşvik edilmezdi; ancak ürün yöneticisi olmak, işimin temel bir parçasının bu olduğu anlamına geliyor.
Beklenen davranışın diğer ortamdakinden çok farklı olduğu iki farklı ortamda nasıl var olacağımı anlamak benim için zor. Yararlı bir yol, öncelikle ne olduğunu fark etmek ve adlandırmak. Uzun süre bunu yapamadım. Sessiz olduğumda ve dinlediğimde daha önce bahsettiğimiz konuya dönüyor. Güçlü bir fikir sunmak istediğim için düşünüyorum.
İnsanların düşüncelerinizi birlikte şekillendirmenizi dinlemeyi sevdiğini uzun süre anlayamadım. Ne düşündüğünüzü duymak istiyorlar.
Bu nedenle önce ne olduğunu adlandırmak yardımcı oldu: “Fikirlerin hoş karşılandığı bir ortamdayım. İnsanlar ne düşündüğümü duymak istiyor ve ben bunu işliyorum; oysa ev kültürümde durum böyle olmayabilir.” Bu iki ortamın benden farklı yönlerimi ortaya çıkardığını fark etmek çok yararlıydı.
Bana yardımcı olan başka bir şey de farklı kültürlerde ve ortamlarda var olurken bazen kendimi farklı kişiliklerle özdeşleştirmem. Bu kişilikler her iki ortamda farklı şekilde ifade edilebiliyor.
Örneğin fikirlerini açıkça ifade eden kişiyi ele alalım. Aynı anda hem çok açık sözlü hem de sessiz olabilirim. Ürün yöneticisi olarak çalıştığım ortamlarda daha açık sözlü kişiye yaslanmak ve onunla biraz daha fazla özdeşleşmek benim için bir fırsat.
Ev kültürümde de bunu yapabilirim; ancak görünümü farklı olur. Fikrimi daha sessiz bir şekilde, doğrudan veya dolaylı olarak ifade edebilirim. Özetlersek, ortamların sizden farklı şeyler beklediğini fark edip adlandırmak ve bunun nasıl hissettirdiğini ifade etmenin yollarını bulmak gerekiyor.
Bunu yaparken kim olduğunuzdan ödün vermemeli veya sahte biri gibi davranmamalısınız; çünkü bunun sürdürülebilir olması gerekir. Aksi halde uzun süre devam ettiremezsiniz.
Hannah Clark: Bu anlaşılır. Birçok insanın farklı ortamlarda ve sizi belirli şekillerde etkileyen farklı insanların yanında farklı kişiliklerinin ortaya çıkması fikriyle özdeşleşebileceğini düşünüyorum. İş arkadaşlarımla ve arkadaş çevremle etkileşim kurduğumda farklı şeyler hakkında konuşuyoruz.
Farklı şeylerden enerji alıyoruz. Bu nedenle bundan yararlanmak ve bunların sizi daha az samimi yapan doğal olgular olmadığını fark etmek mantıklı.
Shamsheer Shergill: Evet, bu çok doğru. Doğal olarak, muhtemelen farkında bile olmadan hepimiz bunu yapıyoruz. Arkadaşlarınızla olduğunuz kişiyle iş arkadaşlarınızla olduğunuz kişi farklıdır; kendinizin farklı yönlerini ortaya çıkarırsınız.
Buradaki örnek, ev ve özel hayatınızdaki kültürlerle iş yerindeki kültürlerin birbirine zıt olması ve yelpazenin farklı uçlarında yer alması bakımından daha uç bir örnek. Bu yüzden fark daha belirgin.
Hannah Clark: Peki, herhangi bir türden çeşitliliğin bulunduğu ekiplerle çalışan insanların bakış açısından düşündüğümüzde, sürecimize duyarlılığı nasıl yerleştirebiliriz? Birden fazla beklenti biçiminin var olabileceği bir grup dinamiğinde, kendimizi akıllıca başkalarının yerine nasıl koyabilir ve bu dinamiği nasıl yönetebiliriz?
Shamsheer Shergill: Elbette. En başta buna değinmiştik. Bana sorduğunuz ilk soru, duygusal zekânın ürün yöneticisi olarak yaptığınız işi nasıl etkilediğiydi.
Ürün yöneticisi rolü çok incelikli ve bir nevi yapıştırıcı işlevi görüyor. Şirketin her ekibinde, aşamasında ve farklı sektörlerde farklı görünüyor. Ürün yönetimi yapmanın tek ve net bir yolu yok.
Bu aynı zamanda çalışma arkadaşlarınızın sizin alışık olduğunuzdan farklı bir ürün yöneticisi tarzıyla çalışmaya alışmış olabileceği anlamına geliyor. Herkes bu işin nasıl yapılması gerektiği konusunda farklı bir fikre sahip; çünkü mühendis olarak bir şeyi teslim ettiğinizde her şey çok nettir. Tasarımcı olarak da çok nettir. Ürün yöneticisi olarak ise her şey bulanıktır. Bu rolün harika yanlarından biri de budur; onu gerçekten kendinize göre şekillendirebilirsiniz. Ancak insanlar işinizin parçası olmadığını düşündüğünüz bazı şeylerin işinizin parçası olması gerektiğini düşünebilir.
İnsanların çok iyi yaptığını gördüğüm şeylerden biri, “Bu şirkette ürün yönetimi şu anlama gelir.” şeklinde bir dokümantasyona sahip olmaları. Herkes ürün yöneticisinin ne anlama geldiği konusunda hizalanıyor. Ancak bunu yapma alıştırması, belgeye sahip olmaktan çok daha yararlı; çünkü hepiniz bunu konuşup birlikte bir çözüm geliştiriyorsunuz.
Farklı geçmişlerden gelen ve farklı beklentilere sahip insanlarla çalışırken süreç gerçekten bu. “Bu senin için ne anlama geliyor, benim için ne anlama geliyor, ortak zeminimiz nerede ve ikimizden birinin bunun anlamını oluşturma biçimini yeniden tasarlaması gerekiyor mu?” sorularını netleştirmekle ilgili.
Bunun çok karmaşık ve çok fazla iş gibi göründüğünü biliyorum; ama aslında değil. Basit bir örnek olarak “Sprint planlaması senin için ne anlama geliyor?” diye sorabilirsiniz. Her bir iş kaydını tek tek gözden geçirmek mi istiyorsun? Yoksa her şeyi önceden inceleyip tüm iş kayıtlarının hazır olduğundan emin olmak, ardından işleri atamak ve herkesin yeterince işi olduğundan emin olmak için kısa bir konuşma yapmak mı istiyorsun?
Bu, kurumunuza bağlı olarak ekibinizi farklı şekilde nasıl yönetebileceğinizin çok somut bir örneği.
Hannah Clark: Bunun çok özlü olduğunu düşünüyorum. Bu büyük varoluşsal duygusal zekâ sorularını nasıl tamamen ele aldığınızdan çok etkilendim ve çok şey öğreniyorum. Ürün yönetiminin “tarzları” ifadesini kullanmanıza izin veremem; ürün yönetiminin tarzlarından bahsetmeliyiz.
İnsanların kişilik tiplerine göre kendilerini nasıl uzmanlaştırdıkları çok ilginç. İnsanlar genel olarak kariyerlerinde bunu yapıyor; ancak ürün yönetimi uzmanlıklarından bahsettiğimizde de haklısınız: Ürün yönetmenin tek bir yolu yok ve her kurumda farklı görünüyor.
Ürün yönetiminin gördüğünüz farklı tarzlarından ve bunlara en çok yönelecek kişilerden bahsedebilir misiniz? Dünyadaki yerini arayan yardımcı ürün yöneticilerini ve dinleyen kişileri düşünüyorum.
Shamsheer Shergill: Bu, ürün kariyerindeki herkes için geçerli; çünkü kendi yerimi bulduktan sonra bile biraz yön değiştirdim. Yalnızca yardımcı ürün yöneticileri için değil, kariyerinin herhangi bir aşamasındaki herkes için yararlı olabilir.
Bunu sınıflandırmanın pek çok yolu var. Ben kariyerimde karşılaştığım iki veya üç tanesinden bahsedeyim. Sizin de eklemek istediğiniz bir şey varsa duymak isterim.
Yararlı bulduğum çerçevelerden biri büyüme ürün yöneticisi, temel ürün yöneticisi ve platform ürün yöneticisini düşünmek. Bunun üzerinden geçen başka bir ayrım da tüketiciye yönelik ve işletmeye yönelik ürünler.
İlk üçünden başlayalım. Büyüme ürün yöneticisi ölçümleri artırmaya aşırı odaklanır. Etkinleştirme, etkileşim, elde tutma, kayıt olma ve tüm bu akışa odaklanan ürün yöneticinizdir. Genellikle gelire dolaylı olarak bağlanan belirli bir ölçümü veya ürününüzün aktif kullanıcılarını artırmaya odaklanırlar.
Bu çalışma doğası gereği oldukça hızlıdır; ancak aynı anda pek çok şey üzerinde çalışırsınız. Pinterest’teyken büyüme ekibindeydim. Bir noktada yaklaşık 40 A/B testi yürütüyordum ve bu sadece benim ekibimdi. Muhtemelen sekiz farklı büyüme ekibi de benzer sayıda test yürütüyordu.
Bu testler küçüktür; ancak büyük etki yaratırlar. Büyüme çalışmaları, rolünüze bağlı olarak, onları geliştirirken de şekillenebilir. Bazen büyüme ürün yöneticileri çeyrek boyunca bir referans programı uygulamaya odaklanabilir; bazen de çok daha ayrıntılı çalışabilirler.
Bu, ürün yöneticiliğinin bir tarzı. Bu çalışma düzeyine ilgi duyan insanlar genellikle sayılarla yönlendirilir ve göstergeleri hızlı bir şekilde hareket ettirmekten büyük tatmin duyar.
Ardından temel ürün yöneticisine geliriz. Bu, geleneksel ürün yöneticisi tarzı olarak bildiğiniz şeye daha yakındır. Ürününüzün var olma nedenini anlamak ve bunun üzerine inşa etmekle ilgilidir. Doğası gereği biraz daha yavaştır; ancak büyüme ürün yöneticisine kıyasla daha derinliklidir. Bunlar yalnızca benim deneyimlerim ve genellemelerim; umarım kimse bana kızmaz.
Hannah Clark: Sorun değil, yorum bırakırlar.
Shamsheer Shergill: Ya temel ürün yöneticisiysem ve bunu dinleyip “Benim işim de hızlı, ne demek istiyorsun?” diyorsam?
Hannah Clark: Kanıtla.
Shamsheer Shergill: Buna bayıldım. Bu daha çok uzun vadeli projelerle ilgili. Örneğin Pinterest’te yeniden sabitleme özelliğini geliştirmek veya ana akışın size içerik sunma biçimini iyileştirmek olabilir.
Sonra platform ürün yöneticimiz var. Bu ürün yöneticileri kurum içinde kullanılan ürünler üzerinde çalışır. Bunlar diğer ürün yöneticileri veya şirketinizdeki diğer paydaşlar tarafından kullanılır. Bu araçları geliştirmeye odaklanırlar. Pinterest’te ürün ekiplerinden birinin geliştirdiği kurum içi bir A/B testi platformumuz vardı.
Bu buna bir örnek. Ayrıca bunu tüketiciye yönelik ve işletmeye yönelik ürünler açısından da ayırabiliriz. Tüketici ürünleri biraz farklı inşa edilir. Biraz sanat, biraz bilimdir. Kullanıcınızın ne istediğini anlamaya çalışırsınız. Bazen tahminde bulunur, kullanıcılarınızla neyin işe yaradığını görmek için veri ve geri bildirim toplamak üzere pek çok test yürütürsünüz.
İşletmeye yönelik ürünlerde ise kullanıcılarınıza ne istediklerini sormak ve bunu inşa etmenin bir yolunu bulmak daha önemlidir. Bazen 10 kullanıcınız olur ve beş farklı şey isterler. Sizin göreviniz önceliklendirmek ve neyin geliştirilmesi gerektiğini bulmaktır. Kullanıcılar size ne istediklerini söyler, siz de bunu geliştirirsiniz.
Daha az tahmin gerekir. Bu iki alana ilgi duyan insan tiplerinin de farklı olduğunu düşünüyorum. Tüketici ürünlerine yönelen insanların çok meraklı olduklarını gördüm. Bu, işletmeye yönelik ürün yöneticilerinin meraklı olmadığı anlamına gelmez; bunlar yalnızca benim deneyimlerim.
Genellikle kullanıcı psikolojisi ve insanların neden belirli şeyleri yaptığını anlamak konusunda çok meraklıdırlar. İşletmeye yönelik ürünlerde ise birinin problemini bulup çözümü geliştirmek ve ardından o kişinin bu çözümü kullandığını görmek büyük bir tatmin sağlar. Bu farklı bir ödül türüdür.
Büyüme, temel ürün ve platform ürün yöneticilerine dönersek, temel üründe kullanıcıların ne istediğini derinlemesine anlayıp buna göre geliştirme yaptığınızda benzer bir tatmin yaşarsınız. Büyüme ürün yöneticisinde ise ölçümlerinizi gördüğünüzde veya bir stratejinin işe yaradığını fark ettiğinizde bu çok ödüllendirici olur.
Platform ürün yöneticisi için de insanların araçlarınızı kullanarak ürünlerini ilerletmesi çok etkili olabilir. Bu ekiplerin çalışma hızı belirli bir insan tipini kendine çekebilir. Ürünün genel olarak geliştirilme biçimi de etkili olabilir. Ben büyüme ve temel ürün arasında bir yerde duruyorum.
Sayıları optimize etmenin ve yarattığınız sonuçları gerçekten görmenin doğasını seviyorum. Ancak bazen bunu fazla optimize edip sürecin sonunda ürünümü kullanan kişinin kim olduğunu unutabilirsiniz. Neyi önemsiyor? Onun için hangi problemi çözüyorum?
Pinterest’teyken ana akışın ne kadar hızlı yenilendiğini optimize ediyorduk. Ürünü diğer tarafta kimin kullandığıyla bağınızı kaybetmek çok kolay; çünkü bunu sonsuza kadar optimize edebilirsiniz. Bazen insanlar gördükleri içeriğe geri dönmek ister ve bunu optimize etmeniz gerekmez.
Bu iki yaklaşımı birleştirmek, benim kişisel olarak durmayı sevdiğim köprüyü oluşturuyor.
Hannah Clark: Platform ürün yöneticilerinden bahsettiğimizde, kullanıcı tabanına bu kadar yakın olmaktan ve aynı ekipteki insanların daha iyi işler yapmasını mümkün kılmaktan büyük tatmin duyan bir kişilik tipi olduğunu düşünüyor musunuz?
Shamsheer Shergill: Kesinlikle. Böyle bir fırsatım olsaydı veya bunu aramak isteseydim, ben de bunu çok ödüllendirici bulurdum. Çünkü kullanıcılarınız genelinde etki yaratıyorsunuz; ancak bu etkiyi yaratabileceğiniz başka bir katman daha var.
Pinterest’te A/B testini mümkün kılan platform üzerinde çalıştığımı varsayalım. Bu ne kadar harika olurdu? Platformum olmadan, son kullanıcılarımın çoğu olan diğer ürün yöneticileri, mühendisler ve tasarımcılar etkili A/B testleri yürütemez ve öğrendiklerini kullanıcılarımıza değer sağlamak için kullanamazdı. Bunun da çok harika olduğunu düşünüyorum.
Hannah Clark: Yakın zamanda platform ürün yöneticileri hakkında gerçekten harika bir makale yayımladık. Bence bu ürün yönetimi tarzının ilginç bir psikolojisi var.
Shamsheer Shergill: Örneğin karma panel üzerinde çalışan kişiler, diğer ürün yöneticileri ve geliştiriciler için araçlar geliştirdikleri için platform ürün yöneticiliğinin bir tarzı olabilir.
Hannah Clark: Anladığım kadarıyla, benim dürüst olmak gerekirse hiç deneyimim olmayan bir alan bu: kurum içi ekibiniz için ürünler geliştirmek.
Aslında benim kurumumda çalışma biçimimiz, ürün yöneticisi olarak bunu sürekli yaptığımız anlamına geliyor. Her kurumda yaptığınız iş birikir ve insanlar bunu işletmenin çalışması için kullanır. Bu, bir iş ekosisteminin nasıl işlediğinin temel parçasıdır.
Ancak başka insanların işlerini daha iyi yapmasını sağlayan bir şeyi teslim edebilmek veya yayımlayabilmek çok ödüllendirici. Daha sonra bir iş inzivasında veya su sebilinin yanında onlarla karşılaşabilir ve çalışmalarınızın onları nasıl etkilediğine dair doğrudan geri bildirim alabilirsiniz.
Bundan daha yakın bir geri bildirim olamaz. Bu tür bilgileri almak için gerçekten bir kullanıcı aramanız gerekir. Son kullanıcıyla kişisel bir ilişkinizin olması çok özel.
Shamsheer Shergill: Çok önemli bir şeye değiniyorsunuz. Büyüme ürün yöneticisi veya tüketici düzeyinde çalışırken bazen kullanıcıya, platform veya işletmeye yönelik ürün yöneticisinden daha uzak hissedebilirsiniz.
Onlar muhtemelen kullanıcılarıyla her gün konuşuyor. Bu nedenle kategorilerden birine yöneliyorsanız değerlendirebileceğiniz oldukça güzel bir alan.
Hannah Clark: Duygusal zekânın tüm yelpazesinde epey dolaştık. Değerli dinleyicilerimizin zamanına saygı göstermek için muhtemelen bitirmeliyiz; ancak sunabileceğiniz daha pek çok şey olduğuna eminim.
İnsanlar çalışmalarınızı takip etmek ve sizinle iletişime geçmek isterse sizi çevrim içi olarak nerede bulabileceklerini paylaşır mısınız?
Shamsheer Shergill: Elbette. Twitter’da @shamsheerks kullanıcı adıyla bulabilirsiniz. Benimle iletişime geçmek isterseniz web sitemi ziyaret edebilir veya LinkedIn’de bulabilirsiniz. Web sitem growthwithshamsheer.com.
Hannah Clark: Harika. Bu çok keyifli bir sohbetti. Programa katıldığınız ve tüm bu duygusal zekâ bilgileriyle bizi aydınlattığınız için teşekkür ederim. Umarım sizi tekrar ağırlayabiliriz.
Shamsheer Shergill: Bu konu hakkında konuşmam için bana alan verdiğiniz için çok teşekkür ederim Hannah. Bu konu benim için gerçekten çok önemli.
Bazı noktaların sizin için de anlamlı olmasına sevindim. Dinleyicilerin bunu dinlemesi için çok heyecanlıyım.
Hannah Clark: Harika. Çok teşekkürler.
Shamsheer Shergill: Teşekkürler.
Hannah Clark: Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Daha fazla harika içgörü, nasıl yapılır rehberi ve araç incelemesi için bültenimize theproductmanager.com/subscribe adresinden abone olun. Bunun gibi daha fazla sohbeti, podcast’lerinizi dinlediğiniz her yerde The CPO Club’a abone olarak dinleyebilirsiniz.




