Kullanıcı İçgörülerini Eyleme Nasıl Dönüştürürüz

Deşifreyi Okuyun:

Podcast yayınlarımızın deşifresini bir yazılım programı kullanarak oluşturmayı deniyoruz. Bot her zaman %100 doğru sonuç vermediği için lütfen olası yazım hatalarını mazur görün.

Hannah Clark: Bunu her zaman duyuyoruz: “Kullanıcılarınla konuşmalısın!” Kulağa çok kolay geliyor; ancak kolay olsaydı bu kadar çok kuruluş bunu etkili bir şekilde yapmakta zorlanmazdı. Çünkü kullanıcılarınızla konuşmak arkadaşlarınızla veya ailenizle konuşmakla aynı şey değildir; bu bir sanat, bir bilim ve bir zorluktur. Hangi kullanıcılarla konuşmalısınız? Kaç kişiyle? Ne sormalısınız ve nasıl sormalısınız? Ne sıklıkta? Üstelik bu konuşmayı ilk etapta nasıl başlatacaksınız?

Bugünkü konuğum, Product Coffee podcast’inin sunucusu olarak tanıyor olabileceğiniz Kevin Gentry. Eğer bir seyahat acentesiyseniz veya seyahat etmeyi seviyorsanız, Hilton Grand Vacations’taki Baş Ürün Müdürü rolüyle kendisiyle sohbet etmiş de olabilirsiniz. Her büyüklükteki kuruluşla çalışan Kevin, kullanıcı içgörülerini toplama ve uygulama konusunda çok fazla deneyim biriktirdi. Ayrıca kurumsal şirketler için kullanıcı araştırması yürütmenin inceliklerine de oldukça hâkim. Bu nedenle Kevin’in bu tartışmadaki yaklaşımının son derece pratik olduğunu hemen fark edeceksiniz. Kullanıcı içgörülerini toplamak, kullanıcılarla devam eden ilişkiler kurmak ve bu bulguları gerçekten amacına ulaşan ürünler geliştirmek için kullandığı eksiksiz yöntem setini dinleyeceksiniz. Hadi başlayalım.

Tekrar hoş geldiniz sevgili dinleyiciler. Ben The CPO Club’dan Hannah Clark. Eğer bizi ilk kez dinliyorsanız, ürününüzü ölçeklendirmenin yükünü paylaşmak üzere burada bulunan, azimli ürün liderlerinden oluşan bir topluluğuz. Üyelerimizin tamamı SaaS odaklı ürün yöneticilerinden oluşuyor; işlerini gerçekten seviyor ve başkalarının başarılı olmasına yardımcı olmak için çaba gösteriyorlar. Bu konu hakkında daha fazla bilgi edinmek istiyorsanız theproductmanager.com/membership adresine göz atın ve programımıza devam edelim.

Kevin, bugün bizimle konuşmak için zaman ayırdığın için çok teşekkür ederim.

Kevin Gentry: Evet, burada olmak güzel. Teşekkürler Hannah.

Hannah Clark: Evet. Her zaman yaptığımız gibi başlayalım.

Bize biraz geçmişinden ve bugün bulunduğun noktaya nasıl geldiğinden bahsedebilir misin?

Kevin Gentry: Tabii. On yılı aşkın süredir çeşitli girişimlerde, ölçeklenen şirketlerde ve kurumsal yapılarda ürün alanında çalışıyorum. Ürün yöneticisi olarak başladım; ardından kıdemli ürün yöneticisi, başkan yardımcısı, kıdemli başkan yardımcısı ve B, C ve A serisi şirketlerde ürünlerden sorumlu yönetici rollerine geçtim. Yakın zamanda HGV’ye Baş Ürün Müdürü olarak katıldım ve teknolojilerinden bazılarını dönüştürmelerine yardımcı oluyorum. Ayrıca kendi podcast’im Product Coffee’yi başlattım; sen de programımıza konuk olmuştun. Harikaydı.

Denver’da yaşıyorum. Dört ve altı yaşlarında iki kızım var. Ayrıca geçmişte bir metal grubunda çalıyordum; işte size eğlenceli bir bilgi.

Hannah Clark: Tamam. Keşke bunu gitmeden önce bilseydim. Bunun hakkında bambaşka bir sohbet yapabiliriz.

Ama bugün kullanıcı içgörülerini eyleme dönüştürmekten, yani tam olarak heavy metalden bahsetmeyeceğiz. Daha önce bana bu konu hakkında gerçekten düşünmeye başlamanı sağlayan kitabın “The Mom Test” olduğunu söylemiştin. Bize kitaba ve bu çalışma alanına ilgi duymana nasıl yol açtığına dair biraz genel bilgi verebilir misin?

Kevin Gentry: Tabii. Evet. The Mom Test gerçekten güzel bir özetleme yapıyordu.

Sanırım yazarın adı neydi? Fitzpatrick olabilir. İlk adını hatırlayamıyorum ama anlaşılması çok kolay bir kavramı var: Annene veya sevgiline, yani şahsen tanıdığın birine “Bunu beğendin mi?” diye sormak ve ne olmasını beklediğini düşünmek.

Bence şu tarz karışık cevaplar alırsın: Ses tonunu yükselterek “Evet, harika” derler, ardından da “Ama hiç kullanmadım” diye eklerler. Ya da “Duygularını incitmek istemiyorum” derler. Değil mi? Ama olan bu. Ürün dünyasında büyürken hepimizin buna benzer şeyler gördüğünü düşünüyorum. Bu kitap da bu kavramı nasıl anlayacağımızı ve görüşmelerimizdeki anlatıyı nasıl değiştireceğimizi iyi bir şekilde açıklıyor. Böylece farklı sonuçlar elde edebilir, görüşmeler sırasında gerçekten önemli olan şeyin özüne ulaşabilir, bir sonraki adıma geçmek için ihtiyaç duyduğumuz bilgiyi ve doğrulamayı elde edebiliriz.

Kitap ve kavram beni bu yüzden cezbetti; anlaşılması gerçekten kolaydı.

Hannah Clark: Biraz da bu çıkarım sürecinden bahsedelim. Kullanıcı araştırması ve bunun etrafından nasıl dolaşılacağı hakkında konuşuyoruz. İçgörü çıkarma sürecinin büyük bir bölümü, kullanıcı geri bildirimlerini toplamak için kullanılan yönteme dayanıyor.

Bu çoğunlukla görüşmeler aracılığıyla yapılıyor. Çok farklı biçimler kullanılabilir ama bugün odağımız görüşmeler. Kullanıcı görüşmelerinden anlamlı içgörüler elde etmek için en önemli tavsiyelerin neler?

Kevin Gentry: Her zaman onların hayatlarını ve deneyimlerini sorun. Bu çok önemli. “Ne isterdin?” veya “Bunu beğendin mi?” gibi sorular sormayın. Bunlar ya bugün ya da gelecek hakkında konuşmak anlamına gelir. Oysa yaşanan şey hakkında konuşmak istersiniz. Özellikle ürününüz veya teknolojiniz söz konusu olduğunda, sizin için en anlamlı içgörüleri bu şekilde elde edersiniz. Ya da genel bir müşteri problemini çözmeye çalışıyorsanız, bence konuya bakmanın iyi bir yolu budur.

HGV’de bazı kişilerle görüşürken sorduğumuz sorulardan biri şöyle: “En son ne zaman tatil rezervasyonu yaptınız?” veya “En son ne zaman seyahat ettiniz?” Böylece onların deneyimini anlamaya başlıyorsunuz. Bu anlayış, not alma, deşifreler ve ekip olarak oluşturduğunuz içgörüler sayesinde hangi fırsatları çözmemiz gerektiğini gerçekten ortaya çıkarabilirsiniz.

Elimizde bu değerle kolayca ilişkilendirilebilecek ama açıkça ifade edilmemiş fırsatlar olabilir veya kullanıcılar bunların mevcut olduğunu fark etmemiş olabilir. Bu durumda konu farkındalık yaratmak olabilir. Bunun mevcut olduğunu anlamıyorlar; peki bu sorunları nasıl çözeceğiz? Yeni bir sorunsa veya başka bir müşteriyle ele aldığınız probleme komşu bir sorunsa, aynı çözümü onların ihtiyaçları için yeniden kullanıp kullanamayacağımızı görmek güzel bir yaklaşım olabilir.

Bu nedenle içgörüleri ve deşifreleri yazmak, ardından ekip olarak sahip olduğunuz fırsatları paylaşmak ve üzerine fikir üretmek, sorunu çözmek için güzel bir yöntemdir.

Hannah Clark: Kullanıcı araştırması yürütürken ve uygularken karşılaştığın temel zorlukları merak ediyorum. Özellikle kurumsal bir ortamdan geldiğinde, çoğumuzun çalıştığı girişim ve ölçeklenen şirketlerden farklı zorluklarla karşılaşılıyor.

Kevin Gentry: Evet, kesinlikle. Çok farklı. Bence her kurumsal şirkette müşteriyi belli ölçüde koruma eğilimiyle karşılaşırsınız. Bu bir açıdan haklı bir yaklaşımdır ama aynı zamanda çok zorlayıcı olabilir. Bir kurumsal organizasyona kullanıcı deneyimi uygulaması kazandırmaya çalışan biri olarak, “Hayır, müşterilerimle konuşamazsın” diyen birkaç paydaşla karşılaşmış olmam şaşırtıcı olmaz. Bunu yapmak için önce benim üzerimden geçmelisin, derler.

Müşterilere engelsiz erişimin ürün inovasyonu için ne kadar kritik olduğundan çokça bahsediyoruz. Karşılaştığımız zorluklardan biri, departmanlar arasında güven eksikliği olması. Şöyle düşünüyorlar: “Satışımızı bozmanı istemiyorum. Müşteri deneyimini zedelemeni istemiyorum. Onlara sunamayacağımız bir şeyi sunacağımızı söylemeni istemiyorum.” Müşteriyle doğrudan bağlantıyı nasıl kuracağımızın devrinde ve alışverişinde bu tür kaygılar ve güven eksikliği var. Ancak bunun gerçekleştiğini gördüğümde iki taraf için de harika olduğunu fark ediyorum.

Herkes bundan keyif alıyor ve bunu seviyor. Peki bu noktaya nasıl gelirsiniz? Bence bu tamamen senaryoya, bağlama ve insanlara özgüdür. Güveni nasıl kurarsınız? Bu işin bir parçası bu, değil mi? Güven oluşturmak için neden bunu yapmak istediğiniz, bunun sizin ve kuruluşunuz için neden anlamlı olduğu ve bunu nasıl uygulamaya koyacağınız konusunda son derece şeffaf ve net olun.

Ayrıca bir müşteriye ulaşmak için mutlaka kurumunuzdan veya diğer departmanlardan geçmeniz gerekmez. Müşterinin ürününüzün veya şirketinizin müşterisi olması şart değildir. Kişi tanımınıza uyan biri olabilir; bir arkadaşınız olabilir veya LinkedIn’de bulunan biri olabilir. Arayıp şöyle diyebilirsiniz: “Denver bölgesinde insan kaynakları uzmanları arıyorum.” Eminim tanıdığınız birileri vardır veya bu profile bir ya da iki adım uzaklıkta olan birini bulabilirsiniz.

Bu kişi sizi tanıştırabilir. Çözümünüzü kullanmak zorunda değildir ama kendi alanınızdaki problemi çözmenize yardımcı olacak sorular sorabilir ve bir içgörü arşivi oluşturmaya başlayabilirsiniz. Ardından bu birikimi alıp bir paydaşla konuşabilir ve şöyle diyebilirsiniz: “Bakın, bu tür görüşmelerden şimdiye kadar neler elde ettik.”

İşte çıktı. İşte bunu nasıl uygulamaya koyduk; bunu gösterebilirsiniz. Bu içgörüler ve görüşmeler sayesinde şu stratejik adımları atabildik ve şu sonuçları elde ettik, diyebilir veya en azından bu hikâyeyi ve anlatıyı bir araya getirebilirsiniz. Böylece güven oluşturmaya başlarsınız.

Niyetinizin kötü olmadığını ve ne yaptığınızı bildiğinizi anlarlar. Değil mi? Bazen gerçekten bilmiyor olabiliriz. Bu da sorun değil. Ancak bunu kabul etmek ve güven olmayan bir durumdaysanız güveni nasıl inşa edebileceğinizi anlamak önemli. Böylece deneyim keyifli bir hâle gelir ve arkanızda olduklarını hissedersiniz.

Şöyle derler: “Evet, kesinlikle. Şöyle bir tanıdığım var.” Siz de “Bunların hepsine ihtiyacımız yok, biraz yavaşlayalım” dersiniz. Bence bazı şeyleri harekete geçirmenin en kolay yolu bu.

Bu konuda bir şey daha var: devamlılık. Sürekli keşif alışkanlıklarından bahsediyoruz. Görüşme zincirini sürdürmeyi ve deşifreyi aktarmak, içgörüyü elde etmek, bunu ekiple paylaşmak ve bir sonraki görüşmeyi yapmak için iyi bir sistem ve uygulama oluşturmayı düşünün.

Peki bu bilgiyi nereye koyacaksınız? Nerede belgeleyip nerede paylaşacaksınız? Devamlılıktan söz ederken kastettiğim şu: Her görüşmenin sonunda genellikle iki soru sorarım. Bunlar müşterilerle ilgilidir. Şöyle derim: “Sorununuz için bir çözümümüz olsaydı, bize geri bildirim vermeye ve bunu test etmeye istekli olur muydunuz?”

Bana her seferinde evet dediler. Şansımı zorlamayayım; belki de yeterince kişiyle konuşmamışımdır. Ama genel olarak, bir saat veya otuz dakika boyunca onları dinlerseniz ve “Sorununuz için bir çözümüm olsaydı, bunu test eder miydiniz?” diye sorarsanız, evet diyeceklerdir. Diğer soru da şu: “Başka geri bildirimlere veya takip sorularına ihtiyacım olursa size ulaşabilir miyim?”

Böylece müşteriyle devam ettirebileceğiniz yakın bir ilişki kurmaya başlarsınız. Özellikle dış müşteriler söz konusu olduğunda ve daha fazla kişiye ulaşmaya çalışırken sorabileceğiniz bir diğer soru da şudur: “Bu zorluk veya problem hakkında konuşabileceğim başka biri var mı?” Büyük olasılıkla akıllarında birileri olacaktır. Bu da adayları en başta sizin için bulma zahmetini azaltır ve süreci devam ettirebilmenizi sağlar.

Bu tür yöntemleri düşünün. Evet.

Hannah Clark: Harika. Bu ilişkileri nasıl kurup geliştirebileceğin ve uzun vadede karşılıklı fayda sağlayan ilişkilere dönüştürebileceğin konusunda verdiğin yönlendirici tavsiyeleri gerçekten beğendim. Kullanıcı içgörülerini elde etmek için bir süreç geliştirmek ve uygulamak hakkında konuştuk. Peki bu kullanıcı görüşmesi bulgularını çalışan ürünlere dönüştürürken nasıl bir yolculuk izleniyor?

Kevin Gentry: Bu konu oldukça belirsiz ve muğlak. Görüşme sürecine nasıl yaklaştığınıza bağlı olarak daha belirli hâle gelebilir. Genel bir keşif yapabilir ve müşteriyi, genel olarak pazar problemlerini anlamak için okyanusu kaynatabilirsiniz. Ya da çok daha belirli bir soru sorabilirsiniz. Bence bu şekilde daha iyi sonuçlar alırsınız: “Bunu yaptığınızda ne yaptınız?”

Böylece belirli bir odak alanınız olur. Her şey görüşmenin niteliğine bağlıdır. Ancak belirli bir konuya odaklandığınızı varsayalım. Belirli bir içgörü elde ettiniz ve bunu kataloğa eklediniz. Genellikle şu tür örüntüler görmeye yaklaşık dört veya beş müşteri görüşmesinden sonra başlarsınız: “Görünüşe göre hepsi deneyimin şu bölümünden şikâyet ediyor” veya “Hepsi bu görevi tamamlamaya çalışırken sorun yaşıyor.” Bu örüntüleri bulmaya ve bunlar arasında bağlantı kurmaya başlarsınız.

Bu görüşmeleri durdurmazdım çünkü bunlar bilgi arşivinizi daha da geliştirecektir. Muhtemelen bir sınır vardır; çünkü çözüm üretmeye geçmek istersiniz. Bu nedenle araştırma arşivinizi Confluence veritabanı gibi bir yerde kullanırım. Böylece deşifre de dâhil olmak üzere herkes aynı bilgilere erişebilir. Gong’u seviyorum. Daha önce kullandıysanız oldukça iyi bir araç; site genelinde arama yaparak belirli videoyu ve oradaki terminolojiyi bulabiliyorsunuz.

Ancak buna sahip değilseniz, elinizde yalnızca bir deşifre varsa veya modern araçları henüz benimsememiş bir kurumda çalışıyorsanız, yaratıcı davranın. Yine de deşifreyi elde etmeye çalışın çünkü size gerçekten iyi içgörüler sağlayacaktır. Bunu arşive koyarsınız.

Sonra bulgularınızı damıtmanız ve özetlemeniz gerektiğini fark ettim. “On iki kişiyle görüştük, işte öğrendiklerimiz” diyebilmeniz gerekir. Bilgiyi paylaştığınız, damıttığınız ve üzerinde düşündüğünüz bir nokta vardır. Ardından bunun ürün stratejisi açısından stratejik çalışmalarınıza katkı sağlayıp sağlamadığına karar verebilirsiniz.

Ya da belirli bir çalışma stratejisine katkı sağlayıp sağlamadığına bakabilirsiniz. Bu değerlendirmeleri yapmaya başlayabilirsiniz. Benim yaptığım şu: Bunu bağlamdaki ürün yöneticileriyle veya diğer kişilerle paylaştıktan sonra, ürün yöneticileri çözümleri tasarlarken bu bilgileri değerlendirme unsuru olarak kullanıyor.

Şöyle düşünüyorlar: “Bu belirli engelde zorlandıklarını biliyoruz. O hâlde bu konuda onlara yardımcı olmalıyız veya en azından bunu görmezden gelmemeliyiz.” Bir çözümü test etmek için onlara geri döndüğümüzde, “Bu sorunumu yaşadığımı söylemiştim; bu neden onu çözmüyor?” diyebilirler. Böylece “Beni gerçekten dinlemediniz” hissi oluşur. Bu nedenle müşteriniz için ürün ve çözüm tasarlarken bunu tasarım kısıtları arasına dâhil etmelisiniz.

Hannah Clark: İşlevsel prototipi oluşturduktan ve onun hakkında biraz geri bildirim alabildikten sonra, bir sonraki geri bildirim turunu en üst düzeye çıkarmak için bir yöntem setin var mı? Bu ilişkileri mümkün olduğunca verimli kullandığından, alabileceğin en iyi geri bildirimi aldığından ve bunu olabildiğince hızlı eyleme dönüştürerek ürünü yayımlayıp sonuçlarını görmeye başlayabildiğinden nasıl emin oluyorsun?

Kevin Gentry: Bunu işleri olabildiğince hızlı bitirmeye çalıştığımız bir hat gibi düşünmeyin. Ben bunu müşterinizle birlikte bir şey geliştirme deneyimi olarak görmenizi öneririm. Aslında bir problemi çözdüğünüz kişi bu. Hiç kimse bir üretim hattındaki küçük bir parça gibi görülmek istemez; her şeyin hızlıca tamamlanmasını istemez.

Ben bu konulara şu zihniyetle yaklaşırım: Müşteri ilişkisini besliyorsunuz. “Gününüzden zaman ayırdınız. Sizi dinledim. Birbirimizi anladık. Zaman ayırdım ve probleminizi gerçekten çözmeye çalışıyorum” diyorsunuz. Evet, ticari hedeflerim ve benzeri şeyler var ama asıl fikir, onların kullanacağı, değer vereceği ve satın alacağı bir şey geliştirmek.

Bu iş değeri yaratacak. Bu nedenle tüm bunları hesaba katmalısınız. Bence bu zihniyetle müşterilerle besleyici bir ilişki kurmak gerçekten önemli. Bu aşamada genellikle yaptığım şey, prototip öncesi çalışmayı yürütmek. Ekibe geri dönüyor, bazı fikirler geliştiriyor ve bunu nasıl çözebileceğimizi düşünüyoruz.

Sonra tekrar müşteriye şöyle diyoruz: “Şöyle bir şey düşünüyoruz. X, Y ve Z’yi yapabileceğiniz bir yönteminiz olsaydı ne olurdu?” veya “Buna benzer bir şey yapsaydınız belki değer elde edebilirdiniz.” Böylece ilişkiyi hâlâ besliyor ve döngüyü kapatıyorsunuz. Bir prototip oluşturup iki veya üç hafta sonra onlara dönerek “İşte geldiğimiz nokta” demek zorunda kalmıyorlar.

Sürekli iletişim, ilişkiyi beslemek ve birlikte oluşturmak söz konusu. Böylece sürecin içinde yer aldıklarını hissediyorlar; bu da onlar için güzel bir şey. Prototipin kendisine gelince, günümüzde Figma gerçekten çok iyi. Onu bir prototip oluşturma aracı olarak seviyorum. Yüksek veya orta aslına uygunlukta bir prototipi çok kolayca oluşturup onlara gönderebilirsiniz.

Ya da bir tür izleme yönteminiz yoksa onlara doğrudan göndermek yerine, genellikle görüşme sırasında prototipi açmayı tercih ederim. Görüşme sırasında bağlantıyı gönderir ve ekran paylaşımı üzerinden bana rehberlik etmelerini isterim. “Peki, elimizde şu var. İşte çözümümüz” derim. “Etrafına bakın ve bu görevi tamamlayıp tamamlayamayacağınıza, neler olduğuna bakın.”

Muhtemelen etrafa bakacak, sorular soracaklar. Siz de “Bunu neden yaptınız? Klavyeye bu kadar sert basarken nasıl hissediyordunuz? Sinir bozucu muydu? Ne oldu?” diye sorabilirsiniz. Böylece bu unsurları daha iyi anlarsınız.

Aynı zamanda prototipinizin bir sonraki sürümünü şekillendirecek geri bildirimleri de alırsınız. Bu, müşteriyle yapacağınız bir sonraki görüşmeyi etkiler. Sonra ne olur? Müşteriyle bu diyaloğu kurup yinelemeye ve üzerinde çalışmaya başladığınızda, değerli bir şey elde ettiğinizde ne olur?

Bu görüşmelerde fark etmeye başladığınız bir şey var; buna çekim denebilir. Bir atalet, bir ivme gibidir. “Buna ne zaman sahip olabilirim? Ne zaman kullanılabilir olacak? Hadi ama, acele edin” demeye başlarlar. Şaka yollu bir şekilde sizinle ilgili hayal kırıklığı yaşıyor gibidirler: “Bu çok iyi. Sabırsızlanıyorum.”

“Sabırsızlanıyorum, haber verin, haber verin” derler ve size mesaj atmaya başlarlar. Bu çekimi hissetmeye başladıktan sonra, bunu yalnızca sınırlı sayıda kişiyle yapabileceğinizi unutmayın. Bu tür besleyici bir ilişkiyle yapabileceğiniz şeylerin bir sınırı vardır. Bu nedenle en başta, birlikte yineleme yaptığınız grupta doğru kişilerin bulunması çok önemlidir.

Geoffrey Moore’un Uçurumu Aşmak kitabında bundan bahsettiğini düşünüyorum. Bunlar yenilikçilerdir; işi yapmak için Excel tabloları ve kodsuz araçlar oluşturan ama burada bir çözüm bulunmasına gerçekten önem veren kişiler. Ya da problemlerini çözmediği için tekrar tekrar ürün satın almaktan bıkmış insanlardır.

Aradığınız kişiler bunlardır. Bu aşamada bu kişilerle birlikte oluşturma yapacaksınız. Bu aşamaya geldiğinizde ve üzerinde çalışmaya başladığınızda o çekimi hissetmeye başlarsınız. Bu biraz duyguya dayalıdır. Tam olarak ölçülebilir olmayabilir. Belki ölçülebilir ama bana göre bu biraz sanat ve bilim karışımıdır.

Bu, işin sanatsal ve sezgisel tarafıdır. Görüşmeler sırasında hissettiğiniz o duygusal çekimi müşterilerle konuşarak elde edersiniz. Bilgisayardan uzaklaşıp onlarla konuşmaya başlamalısınız. Günümüzde bunu bilgisayar üzerinden de yapabilirsiniz. Diyelim ki bu çekimi hissetmeye başladınız.

Şimdi benim yaptığım şey, ürün olgunluğunun veya yinelemenin bir sonraki aşamasında şunu düşünmeye başlamaktır: “Harika, elimde bu var. Şimdi ne olacak?” Değer önerilerini, bu şeyin ne olduğuna dair bazı ifadeleri, kullanım alanlarını ve faydalarını bir araya getirmeye başlayalım. Bunlar zamanla değişebilir ve değişmelidir.

Bunun nasıl göründüğüne dair çok somut veya en azından genel bir fikriniz varsa, diğer kullanıcıları ve belki de potansiyel test kullanıcılarını çekmeye başlayacak şekilde bunu duyurmaya başlayın. Bunu ürün içi anketlerle yapabilirsiniz. “Bu şeyi test ediyoruz. İlgileniyorsanız bize bildirin” dersiniz. Ya da “Erken erişim için kaydolun, bekleme listesine katılın” dersiniz. Açılış sayfalarında buna benzer şeyleri görürsünüz. Açılış sayfası tasarımını seviyorum. Harika bir şey.

Bunlardan birini oluşturmayı, yineleme yaptığınız sırada bile, öneririm. Yani giriş için açılış sayfasını oluştururken ürün üzerinde yineleme yaparsınız. Framer da harika bir araç. Diyelim ki bunu yaptınız. Harika. Artık ilgilenen kişilerden gelen çekimi alıyorsunuz. Peki onlara ulaşamıyorsanız ne olacak? Pazara açılma yaklaşımınızı düşünmeye başlarsınız.

Böylece gelişip yineleme yaparken bütünsel ürün yönetimini zaten düşünüyorsunuz. Hangi kanallardalar? Yenilikçiler burada ama pazarın bir sonraki seviyesi nerede? Sosyal medyada mı? Instagram’da mı? LinkedIn’de mi? Onlara nasıl ulaşacağım? Ürün pazarlama ekibinizle veya girişimci olarak kendi başınıza, bir sonraki kişilere nasıl ulaşacağınızı düşünmeye başlarsınız.

Muhtemelen değer önerisi ifadelerini test ediyorsunuz. Pazarlama kanallarını test ederken bunları da test ediyorsunuz. Tüm bunlar yinelemeli ve test edilebilirdir. Diyelim ki şu noktaya geldiniz: “Bekleyen listede 23 kayıt var.” Bu sürece biraz daha yatırım yapalım.

Onları sürece dâhil edelim. Bu noktada onlara işlevsel bir prototip sunmayı çok isterim. Tüm bu süreç boyunca denemeler yapıyor, yinelemelerde bulunuyor ama aynı zamanda bir MVP oluşturuyorsunuz. Bu MVP, ilk 10 kişinin veya ilk kullanıcı grubunun kullanabileceği bir şeydir. Ardından kapıyı sonraki 20, 30 veya 40 kişi için açmaya başlayabilirsiniz.

MVP’niz olduğunda, bu kayıtların belirli bir yüzdesi ürünü gerçekten kullanır, aktif olur ve size geri bildirim verir. Bu ivmeyi sürdürmek istersiniz. Artık kullanıcı ve aktif kullanıcı oranının bulunduğunuz aşama için uygun olup olmadığını anlamak biraz daha sanat ve bilim karışımına dönüşür.

Belki uygun değildir ve daha fazla kişiyi içeri almaya hazır olana kadar özellik seti ve değer önerisi üzerinde yinelemeye devam etmeniz gerekir. Bu, bir açıklık ve aşamalı geçiş süreci gibidir. Bir noktada bunun neredeyse bir sanat olduğunu hissedersiniz. Parmağınızı tam olarak üzerine koymak zordur ama ürününüzü müşteri tabanınız için ölçeklendirirken tüm bu değerlendirmeleri sürekli takip etmelisiniz.

Bu yaklaşım, kitlesel pazara çıktığınızda müşterilerin seveceği bir ürün ortaya çıkarmanızı sağlar. Hemen gemiyi terk edip “On kişi için çözdük, şimdi geniş çapta yayına alalım” demeyin. Gazete ilanı mı vereceksiniz? Artık kimse bunu yapmıyor. Billboard mu? Bilmiyorum. Ama mantıklıysa, bunu ürününüzün gelişimine yaklaşacağınız bir sonraki aşama olarak düşünüyorum.

Hannah Clark: Evet, kesinlikle. Bu sohbetin neredeyse ücretsiz bir ürün koçluğu seansı gibi olduğunu hissediyorum. Evde insanların sen konuşurken telaşla not aldıklarını hayal edebiliyorum. Bu gerçekten harikaydı. Tüm bu yönlendirici, son derece spesifik örnekleri ve tavsiyeleri paylaştığın için minnettarım.

Bunları paylaştığın için çok teşekkürler Kevin. İnsanlar çalışmalarını çevrim içi olarak nereden takip edebilir? Seni nerede bulabilir ve podcast’ini dinleyebilirler?

Kevin Gentry: Product Coffee podcast’i. Podcast’in adı bu. productcoffeepodcast.com adresine gidip dinleyebilirsiniz. Genellikle haftada bir bölüm yayımlıyoruz. Marty Kagan, Teresa Torres gibi liderleri ve ürün profesyonellerini konuk ediyoruz; Hannah’nın kendisi de programımıza katıldı. Bu tür kişilerle sohbet ediyoruz.

Beni LinkedIn’de de bulabilirsiniz. Sanırım adresim linkedin.com/KevinGentry. Tam emin değilim ama bu şekilde bir yerde bulabileceğinize eminim. Danışmanlık da yapıyorum. abstractiondesigns.com adresinde, az önce bahsettiğim konularda insanlara yardımcı oluyoruz. İlgileniyorsanız bana ulaşın, bunun hakkında konuşabiliriz.

Hannah Clark: Ücretsiz bilgiler için teşekkürler. Bugün zaman ayırdığın için gerçekten minnettarım Kevin.

Kevin Gentry: Teşekkürler Hannah.

Hannah Clark: Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Daha fazla harika içgörü, nasıl yapılır rehberi ve araç incelemesi için theproductmanager.com/subscribe adresinden bültenimize abone olun. Bunun gibi daha fazla sohbeti, podcast’lerinizi dinlediğiniz her yerde The CPO Club’a abone olarak dinleyebilirsiniz.