Yapay Zekâ Takıntılı Bir Dünyada Empati Ürün Tasarımını Nasıl Yükseltir?
Transkripti Okuyun:
Podcast’lerimizin transkripsiyonunu bir yazılım programı kullanarak deniyoruz. Bot her zaman yüzde 100 doğru çalışmadığından lütfen olası yazım hatalarını mazur görün.
Hannah Clark: Her katkı sağlayanın parçalarının toplamından daha büyük bir şey yaratmak için bir rol üstlenerek ürünlerin bir araya gelmesi gerçekten çok güzel. Bugün, kullanıcı ile ürün arasında bağ kuran sanat formu olan tasarımın rolünü takdir etmek için biraz zaman ayırmak istiyorum. Bir ürünün tasarımı, pek çok açıdan insan ilişkilerinin yapısını yansıtır. İlk izlenimi yaratır, sözlü ve sözsüz iletişim kullanır ve ancak kendisiyle etkileşime giren kişiyle yankı uyandıracak şekilde sunulursa işe yarayabilir.
Bugünkü konuğum, Sigma Computing’de Tasarım ve Araştırmadan Sorumlu Başkan Yardımcısı olan Koji Pereira. Koji, 1997’deki ilk tasarım işinin ardından Google, Lyft ve Twitter gibi şirketlerde tasarım ve liderlik görevlerinde bulundu. Bu nedenle ürün tasarımı konusundaki bakış açısı, yaklaşık otuz yıllık sektör gelişimine tanıklık etmiş olmasından dolayı zengin ve incelikli.
Yapay zekânın tasarımın geleceğini etkileme biçimleri de dâhil olmak üzere bu değişikliklerden bazılarını ele aldık. Alan dışındaki insanların nadiren görebildiği tasarım unsurlarını konuşmayı daha da büyüleyici buldum. Özellikle de güzel kullanıcı deneyimleri oluşturmaktan, kuruluşları için bir dönemi tanımlayan tasarım ekiplerine liderlik etmeye kadar tasarım sürecinde empatinin rolünü. Hadi başlayalım.
Tekrar hoş geldiniz dinleyiciler. Ben The CPO Club’dan Hannah Clark. Bizi ilk kez dinliyorsanız, ürününüzü ölçeklendirmenin yükünü paylaşmak için burada bulunan azimli ürün liderlerinden oluşan bir topluluk olduğumuzu belirtelim. Üyelerimiz, yaptıkları işi gerçekten seven ve başkalarının başarılı olmasına yardımcı olmaya kendini adamış SaaS odaklı ürün yöneticileridir.
Bu size uygun geliyorsa theproductmanager.com/membership adresine gidin. Sizi topluluğumuzun bir parçası olarak görmekten mutluluk duyarız. Bugün Koji Pereira ile konuşuyoruz.
Koji, burada olmak için zaman ayırdığın için çok teşekkürler.
Koji Pereira: Hannah, sen de çok teşekkür ederim. Burada olduğum için çok mutluyum.
Hannah Clark: Evet. Seni ağırlamak harika.
Bize biraz geçmişinden ve bugün bulunduğun yere nasıl geldiğinden bahsedebilir misin?
Koji Pereira: Elbette. Kısaca geçmişimden bahsedecek olursam, grafik tasarımla başladığımı ve kariyerimin çok erken dönemlerinde ürün tasarımına geçtiğimi söyleyebilirim. Kendi şirketimi kurarak başladım. 2000 yılında bir teslimat ürünüm vardı ve o dönemde bu neredeyse tamamen bir web sitesiydi. Ardından kariyerimin büyük bölümünü geçirdiğim Google’a katıldım. Orada yaklaşık 10 yıl kaldım.
Hannah Clark: Vay canına. Google’da uzun süre çalışmışsın.
Bugün biraz tasarım ve tasarımın işlevsellik ve estetik açısından nasıl çalıştığından, ayrıca tasarım seçimlerinin nasıl iletişim kurulacağından ve buradaki değerin nasıl savunulacağından bahsedeceğiz.
Peki tasarıma yaklaşımın zaman içinde nasıl gelişti? Kariyerin boyunca tasarım dünyasında gördüğün en önemli değişikliklerden bazıları neler?
Koji Pereira: Evet, tasarım zaman içinde çok değişti. Buna bakmayı sevdiğim şekliyle tasarım, olgunlaşma aşamalarından geçti. Grafik tasarımla başladık; sonra o dönemde teknolojiyle UX tasarımı ve web tasarımının bir karışımını yaşadık ve ardından ürüne ulaştık.
Hissettiğim şu ki, şu anda pazarda gördüğümüz tüm değişikliklerle birlikte, çok önemli olan temellere, yani temellere geri dönüyoruz. Tasarımı bir zanaat olarak nasıl ele alıyoruz? Zanaatımızda bireysel olarak geliştiğimizden nasıl emin oluyoruz? Ve inşa ettiğimiz şeyin belirli bir şirkete özgü olmasını nasıl sağlıyoruz?
Benim açımdan bu, tüm çemberi yeniden zanaata döndürmek gibi.
Hannah Clark: Gerçekten bu alanda çalışmıyorsanız, insanların son kullanıcıya sunulanın ötesinde pek görmediği, işin içine giren çok fazla şey var.
Biraz araştırmadan bahsedelim. Dijital ürünlerin genel kullanılabilirliğini ve deneyimini geliştirmek için araştırmayı tasarım sürecine nasıl dâhil ediyorsun?
Koji Pereira: Araştırma benim için tasarımın çok önemli bir parçası. Araştırmanın temelde problemi nasıl iyileştirmeye yardımcı olduğumuzu, daha doğrusu problemi nasıl netleştirdiğimizi gösterdiğini söyleyebilirim. Herhangi bir problemi çözmeden önce problemin net olduğundan emin olmak istersiniz; çünkü çözüme çok erken bağlanırsanız yanlış problemi çözme veya hedefe ulaşmak için fazla aceleci bir çözüm üretme ihtimaliniz vardır.
Bu nedenle benim yapmaya çalıştığım şey, araştırmacıların ve tasarımcıların çok yakın çalışmasını ve araştırmacıların bulgularını yalnızca doğrudan ekiple değil, tüm şirketle paylaşmasını sağlamak. Çalıştığım çoğu yerde aylık araştırma çalışmaları veya haftalık ya da iki haftada bir yapılan ve tüm şirketle canlı olarak paylaşılan çalışmalar gibi düzenli bir yapı kurmaya çalışıyorum.
Böylece herkes bir bağlantıyı açıp müşterilerimizin ne söylediğini görebilir ve gerçekten ne hissettiklerini anlayabilir. Bunun, bazen yalnızca empati kurmayı geliştirmek açısından bile daha önemli olduğunu düşünüyoruz. Bunun da ekiplerin kendi zamanlarında çözümler üretmesini ve şirket içinde iyi tartışmalar yapmasını sağladığını düşünüyorum.
Araştırma için çok yararlı olduğunu düşündüğüm başka bir şey de insanları sahaya çıkarmak. Özellikle bazılarımızın bugünlerde uzaktan çalıştığı düşünüldüğünde bu biraz daha zor olabiliyor. Ancak kullanıcılarla gerçek hayattaki teması ikame etmenin hâlâ zor olduğunu düşünüyorum. Sahada olmak, müşterilerle kullanım bağlamlarında konuşmak; bazen evlerinde, bazen ofislerinde bulunmak gerçekten paha biçilemez.
Bana göre tüm ayrıntıları anlamak çok önemli. Kullandıkları bilgisayar nasıl? Kullandıkları cihaz ne? İnternet bağlantıları nasıl? Ürününüzü hareket hâlindeyken mi kullanıyorlar, yoksa gürültülü ya da çok sessiz bir ortamda, masada otururken mi kullanıyorlar?
Bence bunların tümü tasarım seçimlerinizde büyük fark yaratıyor.
Hannah Clark: Çok ilginç şeyler söyledin ama özellikle dikkatimi çeken bir nokta, tasarım seçimleri yapmak ve kullanıcıların nasıl hissettiğini düşünmek için empatiyi bir araç olarak kullanma fikriydi. Bundan biraz daha bahsedebilir misin?
Kullanıcı için empati geliştirme sürecinin nasıl işlediğini gerçekten merak ediyorum. Bir kullanıcının nasıl hissettiğine veya yapabileceğiniz bir şeyin onu nasıl hissettirebileceğine dair bütünsel bir bakış açısı kazanabileceğiniz bir noktaya kendinizi nasıl getiriyorsunuz?
Koji Pereira: Bunun iyi bir örneği, gelişmekte olan pazarlar için bir ürün üzerinde çalıştığım zamandı. İnsanlar burada, Körfez Bölgesi’ndeydi.
Araştırma için Hindistan ve Brezilya’ya bir gezi düzenledik. Bu gezilere yalnızca tasarımcıların ve araştırmacıların değil, mühendisler ve ürün yöneticileri de dâhil olmak üzere liderlik ekibinin de gitmesine karar verdik. Bunun çok şeyi değiştirdiğini düşünüyorum. Bir rapora bakıp “Tamam, bu kullanıcı şu süreçten geçiyor ve şu sorunu yaşıyor” diye anlamaya çalışmakla kullanıcıların bulunduğu yere gidip farklı kültürleri, farklı iletişim biçimlerini veya teknolojiyi farklı kullanma şekillerini de içeren, bahsettiğim tüm dinamikleri gerçekten anlamak çok farklı.
Bunların tümü, belirli bir pazar veya belirli bir grup insan için büyük bir farklılık yaratan bir ürün oluşturmak açısından kritik.
Hannah Clark: Evet, bu çok mantıklı.
Peki bu görsel tasarım unsurlarını ve estetiği, sahadayken kullanıcılarınızın gerçekte ne yaptığını görmek gibi daha pratik ve kullanıcı dostu deneyimlerle birlikte sürece nasıl dâhil ediyorsun?
Geliştirdiğiniz şeyin estetiğiyle buna nasıl karşılık veriyorsun?
Koji Pereira: Araştırmanın görsel tasarım da dâhil olmak üzere her konuda yardımcı olacağını düşünüyorum. Bana göre görsel tasarımı ürün tasarımından veya genel olarak UX’ten ayırmak çok zor. Hepsi aynı şeyin parçası, değil mi?
Bir ürün iyi görünmüyorsa veya size gerçekten çekici gelmiyorsa o ürünle etkileşime geçmek istemezsiniz; hatta kullanımı size daha zor gelebilir. Bu yüzden bir tasarımcı olarak müşterinizin kim olduğunu, ne tür davranışlara sahip olduğunu ve ne tür görsel veya estetik tercihleri bulunduğunu anlamanız çok önemli.
Elbette yalnızca bir tasarıma bakarak tasarımın karmaşık veya kötü görünüp görünmediğini, başka bir tasarımın ise daha iyi görünüp görünmediğini anlayabileceğiniz yollar var. Ancak bunlar belirli müşteriler için geçerli olabilecek genel varsayımlar. Farklı türdeki bir müşteri için geçerli olmayabilir. Buna Snapchat iyi bir örnek olabilir.
Snapchat görsel tasarım konusunda her zaman çok cesur bir yaklaşım sergiledi ve birkaç yıl önce hedeflediği pazar için özellikle başarılıydı. Bence şimdi stratejilerini biraz değiştirdiler ve genel olarak milenyum kuşağı için pek başarılı olmadı. Milenyum kuşağının Snapchat’i hiçbir zaman o kadar sevdiğini düşünmüyorum ama genç nesiller, görsel tasarım seçimleri de dâhil olmak üzere birçok nedenden dolayı Snapchat’i sevdi.
Hannah Clark: Çok mantıklı.
Biraz yön değiştireceğim. Bazı yaratıcılar için kötü bir kelime, bazıları içinse dünyadaki en sevdikleri şey olabilecek bir konu hakkında konuşacağım; yapay zekâdan kısaca bahsedeceğiz. Bunun çok fazla konuşulduğunu biliyorum ama bence bu noktada yaratıcı alanlarda çalışan herkes yapay zekânın sektör üzerinde büyük bir etkisi olduğunu ve geçmişte yapılanları taklit edebildiğini görebilir.
Ancak çoğu zaman yaratıcı alanlarda, özellikle de tasarımda çalışan insanların yenilikçi ve yeni olan şeylere odaklandığını düşünüyorum. Daha önce yapılmamış ne getirebiliriz? Ürün tasarımı açısından yapay zekânın tasarımın geleceğini nasıl etkileyeceğini düşünüyorsun?
Yapay zekâ tasarımı ile insan yaratıcılığı arasındaki sınırın nerede olması gerektiğini düşünüyorsun?
Koji Pereira: Evet, bence bu noktada ürün tasarımında yapay zekâyı düşünmenin iki veya üç yolu var. Bunlardan biri, ürün tasarım sürecini hızlandırmak için yapay zekâyı nasıl kullanacağımız. Açıkçası henüz bunun çok fazla örneğini görmedim.
Görseller için iyi yapay zekâ araçları var. İçerik tasarımı için iyi yapay zekâ araçları var. Örneğin Figma, ürün tasarımcılarının tasarımlar ortaya çıkarmasına yardımcı olmak için yapay zekâyı kullanmaya çalışıyor. Ancak şu anda bana daha çok yeni şablonlar sunuyor gibi geliyor. Bu şablonları kullanarak bir şeyi hızlıca başlatabilirsiniz ama bana göre sürece çok fazla yardımcı olmuyor.
Tasarım sürecindeki en büyük zorluk yineleme, değil mi? İlk seferde asla doğru sonucu elde edemezsiniz. Test etmeniz, paydaşlara göstermeniz, geri bildirim almanız ve bu geri bildirimleri ele almanız gerekir. Bu çok uzun bir süreçtir. Süreç, ilk denemede iyi bir çözüm elde etmekten ibaret değildir. Asıl önemli olan geri bildirim toplama ve kullanıcı geri bildirimlerini ele alma sürecidir. Bana göre şu anda yapay zekâ alanında gördüğümüz mevcut uygulamalar bu sorunu çözmüyor. Daha çok doğrusal bir süreç sunuyorlar.
İkinci alan ise çok ilgimi çekiyor: Yapay zekâ ürünleri için nasıl tasarım yapılır? Şu anda sohbet modeline dayanan çok sayıda yapay zekâ ürünü var. Açıkçası bunun yalnızca bir kestirme yol olduğunu düşünüyorum. Sohbetin yapay zekâyla etkileşim kurmanın en iyi yolu olduğunu düşünmüyorum. Yapay zekâyla etkileşim kurmanın bir yolu, ama tek yolu değil. Belki sohbeti kullanıp başka bir şeyden de yararlanabileceğiniz farklı yollar vardır.
Ürünlerin sohbetin yanı sıra yapay zekâyla etkileşim kurmanın başka yollarını da kullanmaya çalıştığını görebilirsiniz. Buna bir örnek Meet Journey. Meet Journey tamamen doğrusal bir sohbet arayüzüyle başladı. Şimdi ise kontrollerin bulunduğu ve ayarları hassas biçimde değiştirebildiğiniz bir arayüz başlattılar. Bir şeyi seçip o belirli görüntüden yeni bir şey türetebiliyor, oldukça iyi çalışıyor.
Bu yüzden yapay zekâ için tasarım yapmakla ilgilenen kişilere yeni Meet Journey arayüzüne göz atmalarını kesinlikle öneririm.
Hannah Clark: Bunu bilmek çok iyi oldu. Sohbet arayüzü olduğu dönemden beri Meet Journey’e bakmamıştım. Meet Journey’nin, diğer ürünlerin başardığı şekilde sohbet arayüzünü gerçekten iyi uygulamadığını düşünüyordum. Bu değişiklikleri yapmış olmalarına sevindim.
Tasarım hakkındaki bazı yaygın yanlış anlamalardan biraz bahsedelim. Bu, başlangıçta konuştuğumuz konuya geri dönüyor. Pek çok kişi tasarımın aslında yalnızca görünüm ve estetikle ilgili olduğunu düşünüyor.
Ancak senin de belirttiğin gibi tasarımın içinde çok daha fazla unsur var. Tasarımcıların biçim ve işlev için bir şeyler geliştirirken, farklı ekran boyutları ve cihazlarda her şeyin çalışmasını sağlarken ve özellikle kariyerlerinin başındaki kişiler rollerinde olgunlaşırken karşılaşabilecekleri diğer zorluklar konusunda yaşadıkları bazı zorluklardan bahsedebilir misin?
Koji Pereira: Tasarımın Dribbble’da yapılmadığını söyleyebilirim. Dribbble’a karşı bir şeyim yok ama Dribbble’ın fikri, teknolojiyle nereye kadar gidebileceğinizi veya belirli bir cihazın ya da ekranın sınırlarının neler olduğunu anlamak ya da bu konularda mutlaka bir konuşma yapmak zorunda kalmadan, temelde iyi görünen şeyler üretmenizdir.
Bu nedenle Dribbble’da gördüğünüz pek çok şey aslında uygulanabilir değil. Bana göre tasarım; neyin uygulanabilir, neyin ideal ve neyin iyi göründüğüyle neyin iyi çalıştığı arasındaki mücadeledir. Dikkate almanız gereken pek çok farklı unsur var ve evet, bunların hepsini bir arada uygulamaya çalışabilirsiniz.
Ancak açıkçası farklı durumlar, şirketler veya ekipler farklı şeylere ihtiyaç duyacaktır. Buna uyum sağlamanız ve çok esnek olmanız gerekir. Genç tasarımcıların çoğunda gördüğüm ve benim de yaptığım şey, bir çerçeveye ulaşmak veya bir kitap okumak ve onu bire bir uygulamaya çalışmak. Bazen işe yarar, bazen de tamamen başarısız olur. Bana göre iyi tasarım, bu yaklaşımı uyarlayabilmek, ekibiniz, şirketiniz ve ürününüz için anlamlı bir şey ortaya çıkarabilmek ve yine de harika sonuçlar elde etmektir. Bu oldukça zor.
Temelde çok fazla müzakere yapmanız gerekir. Müşterinizi gerçekten anlamalı, doğru kaldıraçları harekete geçirdiğinizden emin olmalı ve belki de uğruna mücadele etmeye değmeyecek bazı şeyleri bırakmalısınız. Yani hangi mücadelelerin doğru mücadeleler olduğunu anlamalısınız. Gurur duyduğunuz ve iyi bir etki yarattığınızı hissettiğiniz bir sonuca ulaşmak, bana göre iyi tasarımı oluşturan şeydir.
Hannah Clark: Bu bölümün sponsorluğunu Sprig üstleniyor. Ürün ekibinizin dönüşümleri artırmak veya etkileşimi yükseltmek gibi en zorlu hedeflerinize ulaşmak için tam olarak ne geliştirmesi gerektiğini bildiğini düşünün. Ürününüzü ölçekte sürekli olarak geliştirmek için yapay zekâ destekli fırsatlar oluşturan bir ürün deneyimi platformu olan Sprig ile tanışın.
Öncelikle Sprig, ısı haritaları, tekrar oynatmalar, anketler ve geri bildirim çalışmaları aracılığıyla ürün deneyiminizi gerçek zamanlı olarak yakalar. Ardından Sprig’in sektör lideri yapay zekâsı, gerçek zamanlı içgörüler oluşturmak için ürün deneyimi verilerinizin tamamını anında analiz eder. Sprig AI, gelir, müşteriyi elde tutma ve kullanıcı memnuniyeti sağlamak için uygulanabilir öneriler sunarak daha da ileri gider.
Figma ve Notion’daki ürün ekiplerine katılarak ölçekte yapay zekâ destekli ürün fırsatlarını ortaya çıkarın. Bir demo planlamak ve 75 dolarlık hediye kartı almak için Sprig.com/theproductmanager adresini ziyaret edin.
Ekibiniz için işe yarayan şeyi yapma konusunda söylediklerine biraz daha girmek istiyorum. Ürün yöneticileriyle UX tasarımcılarının kesişim noktasını ve ürün yöneticilerinin yol haritasındaki işlerin tamamlandığını görmek için uğraşırken tasarımcıların buna karşılık vermeye çalıştığı yerlerde bazı şeylerin çeviride kaybolabileceğini düşünüyorum.
Kariyerin boyunca gördüğün bazı zorluklar veya iletişim kopuklukları neler? Şu anda ağırlıklı olarak ürün yöneticileri dinliyor. Bu nedenle belki UX tasarımcılarıyla daha iyi iletişim kurmak için bazı öneriler verebilirsin.
Koji Pereira: Evet, bu klasik bir konu, değil mi? Pek çok ürün yöneticisinin tasarımcılarla tartıştığını veya birlikte çalışmanın doğru yolunu bulmaya çalıştığını görürsünüz. Her disiplinin sınırlarını anlamak ve bir şeyi ne zaman başlatacağınız konusunda da çok fazla itişip kakış yaşanır. Bu soruyu seviyorum ama yine de bunun bir reçetesi yok. Bir kişiyle mükemmel şekilde işe yarayan bir şeyi yapabilirim, sonra tamamen farklı bir kişilikle karşılaşır ve yaklaşımımı tamamen değiştirmem gerekebilir.
Bu yüzden bana göre uyum sağlayabilmek anahtarlardan biri. Bir diğer anahtar da kendi bakış açınızı geride bırakmamak. Bu iki şeyi dengeler ve işe yarayan bir yol bulursanız, ister ürün tasarımcısı ister ürün yöneticisi olun, iyi durumda olduğunuzu düşünüyorum. Ancak tüm bunlara rağmen bugün pazarda gördüklerim konusunda eleştirel olduğumu söyleyebilirim.
Gördüğüm en önemli şey acelecilik. Çok fazla acele var. Bu yalnızca bir şeyi hızla kullanıma sunma konusunda değil; belki de harika olmayan bir şeyi kullanıma sunma konusunda da acele ediliyor. Bana göre 10 dakika oturup konuşabilir ve yön konusunda kendimi iyi hissedebilirim.
Ya da iki veya üç hafta oturup bir yön konusunda kendimi iyi hissetmeyebilirim. Mesele zaman değil. Mesele, iyi bir şeyle birlikte kapıdan çıktığınızdan emin olup olmadığınız. En azından yeterince iyi bir şey. Yeterince iyi bir şey elde ettiyseniz ve çok fazla rakibiniz yoksa belki sorun yaşamazsınız.
Ancak çok sayıda rakibiniz varsa, kapıdan mükemmel bir şey çıkarmanız gerekir. İnsanların bakacağı, seveceği ve diğer her şeyi geride bırakmaya karar vereceği bir şey olmalı. Bu seviyeye ulaşmak için harika insanlara ihtiyacınız var. Güvene ihtiyacınız var. Bazen biraz daha fazla zamana da ihtiyacınız var.
Hannah Clark: Kısa süre önce Center Centre’dan Jared Spool ile çok benzer bir bakış açısı üzerine konuşmuştuk. Temel fikir, yeterince iyi bir kullanıcı deneyiminin kimsenin fikrini değiştirmediği ve kimsenin kalbini kazanmadığıydı. Ürünlerinizin tasarımının bir büyüme çarpanı olmasını istiyorsanız bunları gerçekten çok önemsemeniz gerekir. Buna kesinlikle katılıyorum. Bence çok mantıklı.
Tasarımı yönlendiren araştırma söz konusu olduğunda, çok fazla araştırmanız varsa bunun yaratıcılığı kısıtlayabildiğini düşünüyor musun? Uymanız gereken çok sayıda parametre olduğunda bu durum yaratıcılığı sınırlar mı? Ben kişisel olarak kısıtlamaların kendimi daha yaratıcı hissetmemi sağladığını düşünüyorum ama bir tasarım geliştirirken araştırmayı bütünsel olarak dikkate aldığınızdan emin olmak için kullandığın bazı yöntemler neler?
Koji Pereira: Araştırmacılarla çalışırken ekibi kısıtladığını hissettiğim bir durumla hiç karşılaşmadım. Ancak geçmişte araştırmayla ilgili gördüğüm sorunlardan biri, ekibin araştırmayı yalnızca zaten ilerletmek istediği varsayımları iki kez kontrol etmek için kullandığını hissetmesi. Yani gizli gündemler.
“Bunu yapmak istiyorum. Lütfen bunun hakkında araştırma yapıp bunu doğrulayabilir misin?” gibi. Bazen insanların kendi aralarında, “Evet, aslında bunu ilerletmek istiyorum. Sence bununla ilgili biraz geri bildirim alabilir miyiz?” şeklinde konuştuğunu görürsünüz.
Hannah Clark: Doğrulama yanlılığı.
Koji Pereira: Evet, doğrulama yanlılığı. Bu, araştırmacının kendisiyle değil, şirketlerde araştırmanın kullanımıyla ilgili gördüğüm bir sorun.
Gördüğüm diğer sorun tasarım tarafında. Araştırmanın onlar için çözümler tasarlayacağını düşünen tasarımcılar var. “Bunu tasarladık.” Sonra şeye bakıyorsunuz, hiç iyi görünmüyor ama test ediyoruz ve insanlar bunu seviyor. Başlangıçta araştırma sonucunu bu şekilde ifade etmek çok kötü bir yöntem, değil mi?
Bununla ilgili daha fazla ayrıntı istemelisiniz. Araştırma olumlu sonuçlandığında şüpheci olmamız, sorular sormamız ve “Tamam, bu olumlu bir tepki aldı ama neden olumlu tepki aldı?” diye düşünmemiz gerekir. Belki denemediğimiz başka bir çözüm de olumlu tepki alabilirdi, belki de alamazdı.
Yapıcı geri bildirim alırsanız bu harika bir şey. Bence yapıcı geri bildirimlerin tümünü benimsemeliyiz. Ana müşteriniz olmayan kişilerle araştırma yapmış olsanız bile. Demek istediğim, ana müşteriniz genellikle daha talepkâr, biraz daha ayrıntıcı ve araştırma için sokaktan rastgele birini getirdiğinizde alacağınız kişiden daha fazla özen bekleyen biri olacaktır. Bu da bana göre, sokaktaki biri size yapıcı geri bildirim veriyorsa gerçek müşterinizin size daha fazlasını vereceği anlamına gelir.
Bu nedenle bunu üzerine harekete geçmeniz gereken bir şey olarak değerlendirmelisiniz. Ayrıca bu araştırmayı yeniden doğrulama yanlılığı için veya “Tasarım böyle çünkü müşterinin sevdiği şey bu” demek için kullanmaya çalışmayın. Bana göre bu, araştırmanın iyi bir kullanımı değil.
Hannah Clark: Bununla biraz ilişkili bir sorum var. Bir tasarım seçiminin değerini savunmayı merak ediyorum. Örneğin, belirli bir tasarım seçimi konusunda estetik anlayışınıza katılmayan bir paydaşınız olabilir. Ya da bir mühendisin bir şeyin mantık açısından nasıl görünmesi gerektiğine dair çok belirli bir fikri olabilir, ancak kullanıcı davranışı açısından sizin farklı bir fikriniz bulunabilir.
Bir tasarım seçimine güvendiğiniz, ancak bir paydaşınızın güvenmediği bu tür konuşmalara veya çatışmalara nasıl yaklaşıyorsun?
Koji Pereira: Elbette, kariyerime bireysel katkı sağlayan biri olarak başladım, daha sonra yönetici oldum ve şimdi liderlik ekibindeyim. Bu yüzden hissiyatım şu: Hem bugün ekiplerime bakarken hem de geçmişte bireysel katkı sağlayan biri olarak yaşadıklarımı düşünürken, tasarım ekibinde uyum sağlayabileceğiniz ve şirket olarak tasarım ilkelerimizin ne olduğunu anlamanıza yardımcı olacak bir liderin bulunması çok önemli.
Şirketimiz için iyi tasarım nedir? Bu çok önemli. Bunun olmadığı durumda zorlu bir mücadeleye girersiniz; çünkü biri “Bence bu iyi” der, diğer kişi başka bir şeyin iyi olduğunu düşünür, belki başka biri de herkesle aynı fikirde olmaz. Bu çok zor bir konuşmaya dönüşür. Ancak yazılı bir şeyiniz varsa veya belirli bir yönü savunan bir lideriniz varsa her şey kolaylaşır. Bu nedenle bireysel katkı sağlayanlara tavsiyem, tasarım konusunda güçlü bir görüşü olan ve kendinizi uyumlu hissettiğiniz liderleri aramalarıdır.
Liderlere tavsiyem ise işe alındığınızda bu tür konuşmaları şirkete katılmadan önce yaptığınızdan emin olmanız. Şirket sizi yalnızca operasyonel işler yapmanız için işe almamalı; ürünün tasarım yönünün ne olacağını tanımlamanız için de size yetki vermeli.
Benim için bu noktada yaptığım şey, yeni bir şirkete katıldığımda bunu en baştan çok net hâle getirmek. “Burada yalnızca insanları yönetmek için bulunmuyorum. İnsanları yönetip gelişmelerine yardımcı olacağım ama aynı zamanda şirketiniz için iyi tasarımın ne olduğunu değiştireceğim, yeniden tanımlayacağım veya tanımlayacağım.”
Bu önemli bir mesele. Güvenmediğiniz veya uyumlu hissetmediğiniz birini işe alamazsınız.
Hannah Clark: Evet. Bence belirli bir vizyona sahip birinin bulunduğu her şirket ve markaya o kendine özgü hissi veren şey de bu. Önceki liderden devredilen marka standartlarına yalnızca uymuyorsunuz. İşe yarayacağını düşündüğünüz şekilde gerçekten şekillendiriyorsunuz.
Bu konuşmayı çok seviyorum. Tasarımın ürünün ve hayatın pek çok farklı alanına dokunan gerçekten büyüleyici alanlardan biri olduğunu düşünüyorum. Bugün bize katıldığın için çok teşekkürler Koji.
İnsanlar çalışmalarını çevrim içi olarak nereden takip edebilir?
Koji Pereira: Hannah, beni davet ettiğiniz için çok teşekkür ederim. İnsanlar beni LinkedIn’de bulabilir. Bugünlerde en aktif olduğum yerin orası olduğunu düşünüyorum. Evet, temelde bu kadar. Şu anda diğer ağları pek kullanmıyorum.
Hannah Clark: Ben de kullanmıyorum. Programa katıldığın için çok teşekkürler. Seni başka bir zaman tekrar ağırlamayı umuyoruz.
Koji Pereira: Peki. Teşekkür ederim.
Hannah Clark: Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Daha fazla harika içgörü, nasıl yapılır rehberi ve araç incelemesi için theproductmanager.com/subscribe adresinden bültenimize abone olun. Bunun gibi daha fazla sohbeti, podcast’lerinizi dinlediğiniz her yerde The CPO Club’a abone olarak dinleyebilirsiniz.

