Ürün Yöneticileri Rekabette Zafer Kazanmak İçin Veri Süper Güçlerini Nasıl Kullanabilir?

Deşifreyi Okuyun:

Podcast’lerimizin deşifresini bir yazılım programı kullanarak yapmayı deniyoruz. Bot her zaman %100 doğru olmadığı için lütfen yazım hatalarını mazur görün.

Hannah Clark: Kusursuz bir dünyada verdiğimiz her karar veri odaklı olurdu. Peki kalp istekliyken, istediğimiz veri ortada yoksa ne olur? Ya da bu veriyi elde etme süreci o kadar zahmetliyse, elde edilecek sonuç harcanan çabaya değmiyorsa? Pek çok ürün ekibi için çok fazla karar, yalnızca tek bir sayıya dayanıyor: kararı veren kişinin maaşına.

Bugün Heap’te Ürün Yönetimi Direktörü olan Vijay Umapathy ile konuştum. Vijay, ürün ekibinin nasıl adım adım daha veri odaklı hâle geldiğini ve daha kısa sürede daha fazla içgörü üretmek için elde ettikleri atılımları paylaşıyor. Ayrıca ekibinin ürün ve mühendislik ekipleri arasındaki anlaşmazlıkları önlemek için kullandığı gerçekten parlak bir taktikten de bahsetti. Hadi başlayalım.

Vijay, bugün bize katıldığın için çok teşekkürler.

Vijay Umapathy: Harika. Beni davet ettiğiniz için teşekkürler. Burada olmak çok güzel.

Hannah Clark: Evet. Öncelikle geçmişinden biraz bahsederek başlayalım. Kariyerindeki yükselişi ve Heap’e nasıl geldiğini bize anlatabilir misin?

Vijay Umapathy: Evet, tabii. Mühendislik okumaya başladım, MIT’te bilgisayar bilimi eğitimi aldım ve okuldan hemen sonra ürün alanında çalışmaya başladım. Google’daki APM programına katıldım. Eğlenceli olan bir şey şu: “Ürün yöneticisi olarak mini CEO’sun” söylemine kanan ilk kişilerden biriydim. Bu tamamen doğru değil; artık alanı tanımlamanın oldukça arkaik bir yolu olarak görülüyor ve bu görüş tamamen hatalı.

Ama şunu söyleyebilirim: Başlangıçtan itibaren farklı şapkalar takma fikrini gerçekten sevdim. Müşteriyle iletişim kuran kişi, tasarımcı, mühendis veya ürün yöneticisi şapkasını takmak ve teknolojiyle insanlara yardımcı olurken tüm bu farklı bakış açıları arasında geçiş yapmak hoşuma gidiyordu.

Dolayısıyla bu, ürün yöneticisi olmanın gerçekten doğru olan bir tarafıydı; işin nasıl olacağına dair beklentim tamamen yanlış değildi.

Hannah Clark: Biyografinde, Medium hesabında insanlara süper güçler kazandıran araçlar yaratmayı gerçekten sevdiğin yazıyor. Bunu ifade etme biçimin çok eğlenceli geldi ve ürün ekiplerinin de kullanabileceği bir araç olan Heap bağlamında bunun nasıl göründüğünü merak ettim.

Vijay Umapathy: Evet. Heap bir ürün analitiği aracı. Pek çok ürün yöneticisinin analitik konusunda yaşadığı deneyime dair fikir vermek için, daha önce çalıştığım şirkette bunun nasıl olduğunu anlatabilirim. Bir robotik girişiminde çalışıyordum ve bir gösterge tablosu sorumlumuz, yani bir veri çalışanımız vardı.

Kullanıcı davranışı hakkında bir sorum olduğunda, örneğin bu özelliği kaç kişi kullanıyor, ne yapıyorlar, nerede takılıyorlar gibi sorular sorduğumda, bu kişi için bir talep oluşturmam ve önceliklendirilmesini haftalarca beklemem gerekiyordu. Üstelik bu yalnızca sorumu yanıtlayacak basit bir grafik oluşturmak içindi.

Bu gerçekten arkaik ve son derece güçten düşürücüydü. Heap’i katılacağım bir şirket olarak değerlendirirken beni en çok çeken şeylerden biri, “Ürün yöneticileri için bir şeyler geliştiriyorlar; bunda özel olan ne?” diye düşünmemdi. Heap’in gerçekten harika tarafı, önem verdiğiniz her kullanıcı eylemini takip etmek için manuel olarak kod yazma işini otomatikleştirmesi.

Örneğin bir e-ticaret mağazam olduğunu ve sepete ekle seçeneğine kaç kişinin tıkladığını bilmek istediğimi düşünelim. Analitik araçlarında genellikle birinin sepete ekle düğmesine tıkladığını belirten bir kod satırı yazmanız gerekir. Sonra bunu zaman içinde sürdürmeniz gerekir. Tam bir karmaşa. Heap’te ise tüm bu verileri otomatik olarak yakalıyoruz.

Takip işinin büyük bölümünü otomatikleştiriyoruz. Ancak asıl güçlü taraf şu: Altı ay sonra bir soru soruyorsam ve “Bu eylemi kaç kişi gerçekleştirdi veya bu özelliği kaç kişi kullandı?” diyorsam, bunu takip etmesi için birine mesaj atmayı ya da bir talep oluşturmayı unutmuş olsam bile, gösterge tablosunun tanrısından yardım beklemem gerekmiyor.

Beklemiyorum. Soruyu sorabiliyorum, tüm geçmiş verilere anında erişebiliyorum ve yanıtı saniyeler içinde bulabiliyorum. Bunun neden harika olduğunu anlamak için, birinin “Bunu kaç kişi yapıyor?” dediği kaç toplantı olduğunu düşünün.

Elinizin altında hemen bir yanıt bulunmayınca en yüksek sesli kişi kontrolü ele alıyor. Heap’te geçirdiğim ilk dönemlerde, bu toplantılardan birinde gerçekten bulunuyordum. Bir sayfa üzerinde çalışıyorduk. Sayfada göz atma ve arama deneyimi vardı.

Google Drive gibi düşünebilirsiniz. Birisi, “Tamam, insanların çoğunun bu sayfada arama yaptığını varsayalım,” dedi. Bu yapılması tuhaf bir varsayım. Ben de “Peki, aramanın geleceği ve bunu yeniden tasarlamak hakkında konuşalım,” dedim. Bu kişi konuşmaya devam ederken Heap’e girdim ve bu sayfada arama yapan kişiler için bir olay oluşturdum.

Tüm geçmiş verilere anında erişebiliyordum. Ardından “Tamam, bunu yapan kişilerin yüzdesi nedir?” diyen bir grafik oluşturdum. İlk başta bunun yalnızca %27 olduğunu düşündüm. Sonra “Bir dakika, burada arama yapanlar azınlıkta görünüyor. Göz atma deneyimi hakkında biraz daha konuşabilir miyiz?” dedim. Bu, toplantının yönünü değiştirdi.

Süper güçlerden kastım bu. Bundan 10 yıl sonra dönüp baktığımızda, böyle bir anda bu soruya yanıt verememenin ne kadar saçma olduğunu düşüneceğiz.

Hannah Clark: Veri analitiğini kullanma ve karar verme konusunda kişisel olarak büyük bir tutkun var. Bu tutkularının ürünün geliştirilme biçimini ve elde edebildiğin içgörüleri nasıl şekillendirdiğini düşünüyorsun?

Vijay Umapathy: Ürünü doğrudan şekillendirdiğini söyleyemem; çoğu zaman bunu müşterilerimize bırakıyoruz. Ancak en iyi uygulamalar hakkında konuşma biçimimizi şekillendirmemize yardımcı olduğunu söyleyebilirim.

Bence gerçekten harika şeylerden biri, art arda, anlık olarak ortaya çıkan tüm bu soruları sorabilme becerisi. İnsanlara bu soruları sorma ve yanıtları çok hızlı alma gücünü verdiğinizde, asıl sorun süreçleriniz hâline geliyor.

Pek çok kişi şöyle bir düzene sahip: Bir özellik yayımladığınızda oturup ölçeceğiniz beş metriği belirlersiniz. Ardından yayımdan sonra oturup gösterge tablosuna bakarsınız, bunu bir toplantıda yöneticilerle paylaşırsınız ve hayatınıza devam edersiniz.

Heap’te uygulamaya çalıştığımız şey ise farklı: Bunun için şablonlar bile oluşturduk. Gerçekten hipotez odaklı olmalısınız. “Bu ürün veya özellikle bir problemi çözmek istiyorum,” diye başladığınızda, problem özeti adını verdiğimiz bir şablonumuz var. Burada temel olarak çözüm önermek yerine problemi ayrıntılı biçimde tanımlıyorsunuz.

Bunun sonunda, bize göre en önemli bölüm olan ölçülebilir bir hipotez yer alıyor. “Bu kullanıcı grubunun davranışını ölçülebilir şu şekilde değiştireceğine inanıyorum,” diyorsunuz. Belki de bu değişimin ne kadar olacağını tahmin ediyorsunuz.

Yani iyi sonuç nasıl görünür? Özellik yayımlarından sonra oluşturduğumuz ve defalarca uyguladığımız bir ritüelimiz var. Bununla ilgili şablonlar, blog yazıları ve başka içerikler hazırladık. Buna eylem sonrası raporlar diyoruz. Temel olarak, önce “Bunu geliştirmeden önce hipotezim neydi ve doğru muydu?” sorusuyla başlıyorsunuz.

İşler beklediğimiz yönde ilerledi mi? Bizi başka neler şaşırttı? “Başka neler bizi şaşırttı?” sorusu sizi bir araştırma zincirine götürebilir. Heap’in hem ekibimizde hem de müşterilerimizde teşvik ettiği davranışın bu olduğunu düşünüyorum: ek soruların peşine düşmek.

Kullanıcıların hangi bölümleri çok farklı davranışlar sergiledi? İnsanlar ürününüze eklediğiniz özellik veya iş akışında hangi farklı yolları izledi? İzlemelerini beklemediğiniz yollar hangileriydi?

Hannah Clark: Yakın zamanda takip ettiğin ve bunun nasıl bir güç sağlayabileceğini anlamamız için iyi bir çerçeve sunabilecek bir araştırma zincirine örnek verebilir misin?

Vijay Umapathy: Evet, tabii. Bence iyi bir örnek, yaklaşık altı ay önce Heap’te oturum tekrarı özelliğini kullanıma sunmamız. Oturum tekrarı yapan bir şirket satın aldık. Bu özellik, bir kullanıcının ne yaptığının görsel olarak yeniden oluşturulmuş hâlini izlemenizi sağlıyor; yani kullanıcının ne yaptığını tıklama tıklama görebiliyorsunuz.

Bu özelliği yayımladığımızda başlangıçta bunu bir entegrasyon olarak tasarlıyorduk. Analitik özelliklerimizin içine birçok erişim noktası ekledik. Bunların çoğunun kullanıldığını, insanların gidip denediğini gördük. Ancak yeni hesaplar kurulurken bazı sürtüşmeler olduğunu fark ettik; çünkü kullanıcılar önce biraz daha nitel iş akışları bekliyordu.

Bu nedenle, bu iş akışlarını elde etmek için sitemizin diğer bölümlerine yöneldiklerini gösteren kalıplar görebiliyorduk. Bunun sonucunda yaptığımız şeylerden biri, bu tür iş akışlarında gezinmelerini çok daha kolay hâle getirecek bazı iyileştirmeler üzerinde çalışmak oldu. Bence bu, üründe çok yaygın bir kalıp: Bir şey yayımlarsınız, bazı varsayımlarınız vardır; bazı şeyler iyi gider, bazıları sizi şaşırtır ve sorun olmaz.

Sonra yinelemeye devam edersiniz ve sonunda davranışın, oluşturduğunuz yollara yakın bir biçimde normalleştiği bir noktaya gelirsiniz. Ancak başlangıçta hiçbir zaman böyle olmaz.

Hannah Clark: Peki, biraz konu değiştirelim. Son zamanlarda aklımı çok meşgul eden şeylerden biri atılımlar; süreçlerinizin arka plan gürültüsüne dönüştüğü o aydınlanma anları. Kullanıcı içgörülerini kullanmak ve bunlarla gerçekten ilginç bir şey oluşturmak konusunda yaşadığın bir atılımı anlatabilir misin?

Vijay Umapathy: Aslında ürünümüzde elde ettiğimiz ve ürün ekipleri olarak çalışma biçimimizde ve müşterilerimizin çalışma biçiminde birçok değişikliğe yol açan en büyük atılımın, ürünümüze eklediğimiz oturum tekrarı özelliğinden kaynaklandığını düşünüyorum. Biraz bağlam vereyim.

Genellikle olan şu: Nicel verileriniz bir araçta bulunuyor. Davranış verilerinizin tamamını içeren bir bölümünüz var; bu verilerden grafikler, dönüşüm raporları ve benzeri şeyler oluşturuyorsunuz. Ayrı bir bölümde ise nitel verileriniz bulunuyor.

Bu iki farklı veri bölümüne bakan iki farklı ekip de olabilir. Örneğin tasarım ekibiniz düzenli olarak oturum tekrarlarını izliyor olabilir. Fakat sonunda bir yığılma oluşuyor. Milyonlarca saatlik oturum tekrarı birikiyor; bunların tamamını izleyebilmeniz mümkün değil.

Ancak büyük sorunlardan biri, hangi oturumları izlemeniz gerektiğini bilmemeniz. Dahası, bir oturumu açtığınızda ve bu oturum bir saat uzunluğunda olduğunda, içindeki hangi anların gerçekten önemli olduğunu da bilmiyorsunuz. Üstelik bu anların yalnızca tek bir kullanıcı için değil, birden fazla kullanıcı genelinde işletmenizi etkileyen anlar olup olmadığını da bilmiyorsunuz.

Eskiden her cuma oturup birkaç farklı oturum tekrarını izlediğimiz bir toplantımız vardı. Bu normal bir süreçti. Bugün bunu yapan çok sayıda ürün ekibi tanıyorum.

Bunu, müşteriyle empati kurmak için bir ritüel oluşturmak amacıyla yapıyorduk. Aynı zamanda, önemsediğimiz veya üzerinde çalıştığımız belirli bir iş akışı etrafında tartışmayı yönlendirip bazı fikirler üretmeye çalışıyorduk. Etkili olabilecek hangi değişiklikleri yapabilirdik?

Sorun şuydu: Bu toplantı için hazırlık yapmak zorunda olan tek bir kişi vardı. Otuz dakikalık ve 20-30 kişinin katıldığı pahalı bir toplantıydı. Bir kişinin toplantıdan önce yaklaşık üç saat oturup saatlerce bu oturumları izlemesi gerekiyordu; bunların çoğu işe yaramıyordu.

Sonra birlikte izleyeceğimiz üç tanesini seçiyordu. Berbat ve zahmetli bir işti. Üstelik işler yoğunlaştığında bu kişinin buna ayıracak zamanı olmaması çok kolaydı. Bunun için maaş almıyordu. Böylece tüm ritüel dağılıyordu. Nitel verileri kullanma süreciniz de durgunlaşıyordu.

Veriler kullanılmadan bir kenarda bekleyen kaynaklara dönüşüyordu. Oturum tekrarı şirketini geçen yıl haziran ayında satın aldığımızda ve onu Heap’e entegre ettiğimizde, ürünümüze yalnızca bir oturum tekrarı sayfası eklemedik. Bu özelliği analitik sistemimizin içine derinlemesine entegre ettik.

Artık herhangi bir nicel eğilime baktığınızda size temelde bir “bana göster” düğmesi sunuyoruz. Bu düğme, baktığınız bağlama uygun oturumları seçiyor. Örneğin “Bir özellik yayımladım. Geçen haftayla bu hafta arasında değişti mi? İnsanlar bu özellikte farklı biçimde nasıl tıkladı?” sorusunu kolayca yanıtlayabiliyorsunuz.

Ya da iş akışımın üçüncü adımında birçok kişi süreci terk ediyor. Orada ne oluyor? Bunu da görebiliyorsunuz. Yani özelliği derinlemesine entegre ettik, “bana göster” düğmesini ekledik, doğru oturumları seçtik ve sizi bu oturumlarda doğru ana yönlendirdik.

Bu toplantıda değişen şey şuydu: Toplantının bir versiyonunu yeniden başlattık, ancak bunu bir beyin fırtınası olarak yaptık. Beyin fırtınasını büyüme ekibimiz yönetti.

Bunu gerçekleştirdikten sonra ofisimde şaşkınlık içinde dolaştığımı hâlâ hatırlıyorum; çünkü bu ekip hiç hazırlık yapmadı. Kurulum ve başlangıç akışımızın farklı bölümleri için zaten mevcut olan dönüşüm raporlarını kullandılar. Farklı kişilerden oluşan bir grubu aldılar ve “Siz bu odaya, siz şu odaya gidin; bu tekrarların mümkün olduğunca çoğunu izleyin ve sürtüşme alanlarıyla ilgili mümkün olduğunca çok sanal yapışkan not oluşturun,” dediler.

Her ekip farklı bir dönüşüm hunisini veya farklı bir adımı seçti. Yine hazırlık yoktu. Üç saat boyunca eleme yapan kişi ortadan kalkmıştı. Oturdular ve 30 dakika içinde yüzlerce fikirle çıktılar. İşte bu, “Aman Tanrım, bu ekiplerin daha önce hayal bile edemeyecekleri kadar hızlı fikir üretmesine yardımcı olabilir,” dediğimiz oyunu değiştiren andı.

Hannah Clark: Harika. Gerçekten büyük bir etki yaratmış.

Vijay Umapathy: Kesinlikle. Güzel olan, bunun veri odaklı olması. Pek çok kişinin unuttuğu bir şey var: Dünyada ürün kararlarının bence %90’ı şu anda insanların görüşlerine göre alınıyor.

HIPPO’yu duydun mu? En yüksek maaşı alan kişinin ilk görüşü. Eğlenceli bir ürün yöneticisi kısaltması ama bence çok gerçek. Bu kararların çoğu içgüdülere dayanıyor. Dolayısıyla bu toplantılardan birinde bazı anekdotlara bakıp bir gönderi oluşturduysanız bile, bu anekdot nicel bir bağlamla, yani iyi performans göstermeyen bir iş akışının bölümüyle destekleniyorsa, bu bir kazanımdır.

Aksi durumda olacağınızdan adım adım daha bilgili hâle gelirsiniz. Bence insanların anlaması gereken şey şu: Doğru yönde atacağınız bin küçük adımla kazanabilirsiniz. Veri odaklı olmak, büyük bir açma-kapama düğmesi olmak zorunda değil. Ya veri odaklı değilsiniz ya da öylesiniz gibi bir durum yok. Bu merdiveni yavaşça tırmanabilirsiniz.

Hannah Clark: Yenilik fikrine dönersek, yenilik yapma ve yineleme ihtiyacını; sunduğun ürünün her zaman istikrarlı, güvenilir olmasını ve tutarlı müşteri deneyimini sürdürmesini sağlama gereğiyle nasıl dengeliyorsun?

Vijay Umapathy: Bu soruyu biraz farklı biçimde ele almak istiyorum, izin verirsen.

Hannah Clark: Elbette.

Vijay Umapathy: Örneğin güvenilirlik ve istikrarın ilk bölümünü yanıtlamak gerekirse, genellikle temel güvenilirlik ve istikrar metriklerini izliyorsanız, şirketlerin müşterileriyle çalışma süresi gibi konularda bir hizmet düzeyi anlaşması da olur.

Diğer durumlarda performans söz konusu olabilir. Bunları izliyorsanız, veriler genellikle her şeyi bırakıp ne zaman düzeltme yapmanız gerektiğini açıkça gösterir. Ürün yöneticileri için daha ilginç ve pek çok inceliği olan soru ise mühendislik ekibinizle teknik borcu, müşteriler için yeni ürün yetenekleri geliştirme ve sorun çözme hedefiyle nasıl dengeleyeceğinizdir.

Yaygın bir ürün yöneticisi klişesi vardır: Müşterilerin tüm sorunlarını çözmek için yeni özellikler geliştirmeye devam etmek isteyen bir ürün yöneticisi. Yöneticiler bu kişiyi sever; çünkü fikirleri çok parlaktır ve dolar işaretleri görürler.

Mühendislik ekibi ise bir köşede oturup Node sürümümüzü yükseltmemiz gerektiğini söyler. Fikirleri sürekli daha düşük önceliğe alındıkça zaman içinde giderek daha kırgın hâle gelirler. Bunun gerekli olmadığı hâlde ürün ve mühendislik ekipleri arasında anlaşmazlıklar yarattığını düşünüyorum.

Heap’te birçok ekipte uygulamaya başladığımız şeylerden biri, temellerimize yapacağımız teknik yatırımlara öncelik vermek için yol haritasını kullanmak. Çeviklik puan kartı oluşturmak adını verdiğimiz bir çalışma yaptık.

Temel olarak şu çalışma ilkesinden başladık: Bilgisayarlar bizim için çalışmalı. Yol haritamızda daha sık yapmamız gereken işleri yapmanın giderek kolaylaşması gerekir.

İlk adım yol haritanıza bakıp ürününüzde hangi tür değişiklikleri daha sık, hangilerini daha az yapmak istediğinizi sormak. Daha sık yapmak istediklerinize baktığınızda, bunu her gerçekleştirdiğinizde neyle karşılaşıyorsunuz?

Her böyle bir değişiklik yaptığınızda teknik borç mu biriktiriyorsunuz? Belki haftalar sürüyor ama dakikalar içinde tamamlanması gerektiğini hissediyorsunuz ve bu çok can sıkıcı. Yoksa destekleniyor musunuz? Göreceli olarak kolay ve oldukça anlaşılır ama yine de emek gerektiriyor. Ya da tüm süreç optimize edilmiş mi? Günde binlerce kez yapmanız için tasarlanmış mı?

Her şeyi optimize etmek istemezsiniz; çünkü o zaman hiçbir şeyi optimize etmiş olmazsınız. Bu nedenle geri çekilip “Bunların hangi alt kümesini sürekli yapacağımızı biliyoruz?” diye bakmalısınız.

Heap’ten bir örnek vereyim. Fark ettiğimiz şeylerden biri, sonsuza kadar yeni veri görselleştirme türleri geliştireceğimizdi. Bir diğeriyse insanların veriler hakkında soru sorması için sonsuza kadar arayüzler geliştireceğimizdi.

Bunlara baktık ve “Bu ne kadar sürüyor? Ne kadar sürmeli? Geliştirme ekibimizin bunları oluştururken yaşadığı sorunlar neler?” diye sorduk.

Bir adım geri çekilip bazı ekiplerde özellik geliştirmeyi bir süre durdurmaya ve ön yüzümüzü React’e taşımaya öncelik vermeye karar verdik. Bunun son birkaç yıldır pek çok şirketin yaptığı bir şey olduğunu biliyorum. Büyük ve sancılı projeler bunlar. Üstelik hiç kolay değil; uzun sürüyor.

Oldukça zorlu. Birçok uç durum var. Ancak bunu en baştan, hatta yönetici ekibinizle birlikte gelecekteki geliştirme hızınıza yatırım yapmak olarak çerçevelerseniz önemli. Şimdi bir ay yatırım yaparak yüz kez yapacağınızı bildiğiniz bir işi bir haftadan bir saate indirmek.

Bunun karşılığını çok hızlı alırsınız. Böylece teknik borçtan teknik temettüye geçersiniz. Bu şekilde düşündüğünüzde, ürün ve mühendislik ekipleri arasında birlikte yaptığınız heyecan verici ve işbirlikçi bir çalışmaya dönüşür. Artık ekipler arasında anlaşmazlık yaratmazsınız.

Hannah Clark: Vijay, şu anda ürün yönetimi ve veri analitiği alanlarında ortaya çıkan ne tür eğilimler görüyorsun? Ekibinin her zaman öncü konumda olmasını sağlamak için bu eğilimlerin nasıl önünde kalıyorsun?

Vijay Umapathy: Büyük eğilimlerden birinin veri silolarını ortadan kaldırmak olduğunu düşünüyorum.

Bunu yönlendiren birkaç şey var. Bunlardan biri açıkça bozuk iş akışları fikri. Daha önce oturum tekrarı örneğinde bundan bahsetmiştik. Bunu nicel verilerin bağlamıyla birleştirdiğinizde, değere ve içgörülere başka türlü ulaşabileceğinizden çok daha hızlı ulaşıyorsunuz.

Şu anda birden fazla araca yayılan iş akışlarını iyileştirme fırsatınız olduğunda daha fazla araç birleştirmesi görmeye başlıyorsunuz. Bunu son aylarda hızlandıran etkileyici şey ise teknoloji sektöründeki durum. Sonsuza kadar büyüyeceklerini ve sermayenin her zaman neredeyse ücretsiz olacağını varsayan birçok teknoloji şirketinin karşılaştığı makroekonomik zorluklar.

Bütçeler daralırken şirketlerdeki mali işler yöneticileri ve satın alma ekipleri, insanları araçları birleştirmeye zorluyor. Özellikle işletmelere yönelik şirketler için önemli olan şey şu: Ürün yöneticilerinin çoğunun işletmelere yönelik yazılım şirketlerinde çalıştığını biliyorum.

Bu nedenle muhtemelen “Aracımızın bitişiğindeki her alandaki her aracın bir versiyonunu geliştirelim,” şeklinde büyük bir baskı alıyorsunuz. Neden? Birleştirme için. Ancak sorun şu: Bunu yaptığınızda kendinizi çok fazla yayma riskiniz var. Bu nedenle bunu nasıl yaptığınız konusunda çok dikkatli ve düşünceli olmalısınız.

Geri çekilip şunu sormalısınız: “Bu araçları birleştirerek gerçekten daha iyi bir müşteri deneyimi oluşturma fırsatım var mı? Bunları yalnızca birleştirmek için mi birleştiriyorum? Yoksa daha iyi bir şey oluşturmak için gerçek bir fırsat mı var?”

Daha da önemlisi, daha iyi bir şey oluşturmanın yanı sıra, bunu yapmak için benzersiz biçimde uygun olduğum bir şey var mı? Yıllardır var olan bitişik bir alandaki aracın birinci sürümünü geliştirirseniz, tanım gereği geride kalırsınız. Yılların emeğini bir gecede ortaya çıkaramazsınız.

Ancak gerçek bir farklılaştırıcınız ve son tüketici için büyük ölçüde iyileştirdiğiniz gerçek bir iş akışınız varsa, değer sunmaya ve rakiplerinizi geride bırakmaya başlamak için güçlü bir dayanağınız olur.

Bu nedenle insanlar araçların birleştirilmesi ve siloların ortadan kaldırılması eğilimini düşündüğünde, bu sorunları nasıl çözecekleri ve bu özellikleri nasıl geliştirecekleri konusunda düşünceli olmaları çok önemli.

Hannah Clark: Büyüleyici. Zamanımız dolmak üzereyken biraz beklenmedik bir soru: Şu anda çalma listende ne var? İşteyken veya dışarıdayken ne dinlemeyi seviyorsun?

Vijay Umapathy: Çok fazla elektronik müzik dinliyorum. Above and Beyond’un büyük bir hayranıyım; onları duymuşsundur. Uzun zamandır varlar ama birkaç farklı plak şirketleri bulunuyor. Spotify’da çok dinlediğim ve çalma listeleri bulunan şirketin adı Anjunabeats. Orada birçok yeni sanatçı var.

Kariyerlerinde yeni yeni yükselmeye başlayan ve kulağa harika gelen müziklerden oluşan bütün bir ekosistem yaratmış pek çok kişi var. Genellikle bunları dinliyorum. Çalma listemde olanlar bunlar.

Hannah Clark: Harika. Buna mutlaka bakacağım. Vijay, insanlar seni takip etmek veya çalışmalarını izlemek isterse seni internette nerede bulabilirler?

Vijay Umapathy: Medium’da ve Twitter’da bulunabilirim: @vijayumapathy. Ayrıca dijital ürünler geliştiriyorsanız Heap’e mutlaka göz atın; kararları gerçekten hızlı almanıza yardımcı oluruz. Burada, bunu nasıl yapabileceğinizi ve nasıl güç kazanabileceğinizi gösteren bazı örnekleri paylaşabildiğimi umuyorum. Ve hipponun kazanmasına izin vermeyin.

Hannah Clark: Yeterince adil. Bize katıldığın için çok teşekkürler. Zamanını gerçekten takdir ediyoruz.

Vijay Umapathy: Tamam, teşekkür ederim.

Hannah Clark: Bizi dinlediğiniz için teşekkürler. Daha fazla harika içgörü, nasıl yapılır rehberi ve araç incelemesi için theproductmanager.com/subscribe adresinden bültenimize abone olun. The CPO Club’a, podcast’lerinizi dinlediğiniz herhangi bir platformdan abone olarak bunun gibi daha fazla sohbet dinleyebilirsiniz.